Tom Breese

Breese rozpoczął treningi MMA w wieku 16 lat. Jako odnoszący sukcesy zapaśnik i zawodnik jiu-jitsu, wygrał krajowe mistrzostwa juniorów w zapasach w stylu wolnym, a także zajął drugie miejsce na Mistrzostwa Świata IBJJF, mając wtedy fioletowy pas. Zgromadził amatorski rekord 3-0-1, zanim z powodzeniem zadebiutował w brytyjskiej organizacji BAMMA w 2010 roku^[1].

Przed dołączeniem do UFC walczył wyłącznie w swojej ojczystej Anglii i zgromadził niepokonany rekord 7-0^[3].

W październiku 2015 roku zadebiutował w Ultimate Fighting Championship^[7]. Podczas gali UFC Fight Night: Condit vs. Alves, która odbyła się 30 maja 2015 w Brazylii w Goiânie, pokonał Luiza Dutra Jr. przez techniczny nokaut (po ciosach) na dwie sekundy przed końcem pierwszej rundy^[8].

Po porażce w ostatniej walce został zwolniony z UFC i podpisał kontrakt na wiele walk z organizacją Levels Fight League^[9]. Zadebiutował przeciwko Davidowi Ramirezowi na gali LFL 4, która odbyła się 13 marca 2022 w Amsterdamie. Wygrał walkę przez poddanie w drugiej rundzie, zdobywając pas mistrzowski LFL wagi średniej^[10].

W pierwszej obronie mistrzowskiego pasa LFL doszło do jego walki przeciwko Ahmedowi Samiemu na gali LFL 5 26 czerwca 2022^[11]. Wygrał i obronił tytuł, poddając Egipcjanina w drugiej rundzie przez duszenie gilotynowe^[12].

W sierpniu 2022 roku ogłoszono, że podpisał kontrakt z Konfrontacją Sztuk Walki. W pierwszej walce dla polskiego pracodawcy zmierzył się z brązowym medalistą igrzysk olimpijskich w zapasach Damianem Janikowskim. Starcie, do którego doszło 10 września 2022 w Arenie Ostrów odbyło się na gali KSW 74: De Fries vs. Prasel^[13]. Zwyciężył przez kontrowersyjne poddanie gilotyną w drugiej rundzie. Janikowski po przerwaniu walki przez sędziego Tomasza Brondera nie zgadzał się z tym werdyktem^[14].

W drugiej walce dla polskiego giganta zmierzył się z Pawłem Pawlakiem, zastępując kontuzjowanego Bartosza Leśkę podczas listopadowej gali KSW 76: Parnasse vs. Rajewski^[15]. Przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie, po otrzymanym mocnego łokcia oraz ciosach w parterze wyprowadzonych przez Polaka^[16]. Przerwanie walki przez sędziego Gerda Richtera zostawiło kontrowersje, przez niejako nielegalny łokieć wyprowadzony przez Pawlaka w tył głowy Breese'a. Po tej sytuacji wściekły Anglik wyszedł z klatki i poszarpał się z pracownikami KSW^[17]. Po gali sztab Breese’a złożył protest, jednak międzynarodowa komisja sędziowską, w skład której weszli sędziowie na co dzień pracujący w innych organizacjach zdecydowała utrzymać werdykt^[18].

17 marca 2023 podczas KSW 80: Eskiev vs. Ruchała w Lubinie poddał duszeniem zza pleców w pierwszej rundzie Bartosza Leśko^[19]. Po walce po raz pierwszy został nagrodzony dodatkowym bonusem w kategorii poddanie wieczoru^[20].

W następnej walce, którą stoczył 9 lipca 2023 w Amsterdamie, wystąpił poza polską organizacją, tocząc pojedynek o drugi pas dla federacji Levels Fight League^[21]. Triumf na gali LFL 9 odniósł już w pierwszej rundzie, poddając Jarosława Lecha duszeniem trójkątnym rękoma i zdobywając pas w wadze półciężkiej^[5].

10 października 2023 organizacja KSW za pomocą Twittera poinformowała fanów, że zakończyła współpracę z Breesem^[22].

Po opuszczeniu KSW podpisał kontrakt z Professional Fighters League. W debiucie dla amerykańskiej organizacji zawalczył przeciwko Brazylijczykowi Cleitonowi Silvie 8 grudnia 2023 podczas wydarzenia PFL Europe 4: 2023 Championships^[23]. Zwyciężył już pierwszej odsłonie, w której poddał rywala duszeniem zza pleców^[24].

12 kwietnia 2024 w Las Vegas na gali PFL 2: 2024 Regular Season przegrał przez TKO ze zwycięzcą turnieju PFL w wadze półciężkiej Robem Wilkinsonem^[25].

Oczekiwano, że Breese dwa miesiące później stoczy drugą walkę dla PFL w ramach gali PFL 5: 2024 Regular Season w Salt Lake City, na którą był przymierzany do konfrontacji z finalistą turnieju wagi półśredniej PFL ówczesnego roku (2023) Sadibou Sy^[26]. Ostatecznie do pojedynku nie doszło przez wycofanie się Breese'a z nieznanych przyczyn^[27].

27 października 2024 na gali LFL 14 pokonał jednogłośnie na kartach puntkowych reprezentanta Brazylii Renato Rangela^[28].

W styczniu 2025 roku podpisał kontrakt z Fight Nation Championship^[6]. W debiucie dla chorwackiej organizacji zawalczył z byłym mistrzem FEN Cezarym Oleksiejczukiem podczas gali FNC 21, która odbyła się 15 lutego 2025 w Zadarze^[29]. Przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie^[30].

Niecałe dwa miesiące później, na kolejnej gali FNC (FNC 22), która odbyła się 12 kwietnia w Lublanie, stoczył walkę ze Słoweńcem Jakobem Nedohem^[31]. Breese poddał rywala dźwignią skrętową na staw skokowy w pierwszej rundzie^[32].

29 listopada 2025 podczas wydarzenia FNC 25 w Varaždinie zmierzył się z doświdczonym Argetyńczykiem Emiliano Sordim^[33]. W pierwszej rundzie Breese został poddany duszeniem zza pleców^[34].

31 stycznia 2026 w Abu Zabi wystąpił poza FNC, tocząc pojedynek dla organizacji UAE Warriors podczas walki wieczoru gali UAE Warriors 67: Machado vs. Breese. Breese w pierwszej rundzie przegrał przez techniczny nokaut z Brazylijczykiem Caio Machado, który rozbił go ciosami i łokciami w parterze^[35].

W powrocie do FNC zmierzył się z byłym zawodnikiem UFC i One Championship, Polakiem Marcinem Prachnio. Do angielsko-polskiego starcia doszło na gali FNC 32, która odbyła się 20 czerwca 2026 w Osijeku^[36]. Zwyciężył przez poddanie (duszenie zza pleców) w pierwszej rundzie walki wieczoru^[37].

• Ultimate Fighting Championship
  • Bonus za występ wieczoru (trzy razy) vs. Cathal Pendred (2015)^[38], Daniel Kelly (2018)^[39], KB Bhullar (2020)^[40]
• BAMMA
  • 2012: Mistrz BAMMA w wadze półśredniej^[2]
• Levels Fight League
  • 2022: Mistrz LFL w wadze średniej^[41]
  • 2023: Mistrz LFL w wadze półciężkiej^[5]
• Konfrontacja Sztuk Walki
  • 2023: Bonus za poddanie wieczoru (raz) vs. Bartosz Leśko (2023)^[20]