Tomasz Lida

Tomasz Lida

Tomasz Lida (2020)
Data i miejsce urodzenia	2 stycznia 1956 Częstochowa
Zawód, zajęcie	dyrygent, reżyser dźwięku, wydawca
Narodowość	polska
Alma Mater	Akademia Muzyczna w Krakowie
Rodzice	Marian Lida, Eliza Lida
Odznaczenia
„Za zasługi dla Miasta Opola” Fryderyk 2022

Tomasz Lida (ur. 2 stycznia 1956^[1] w Częstochowie) – polski dyrygent, reżyser dźwięku, wydawca.

Ukończył krakowską Akademię Muzyczną, najpierw w klasie skrzypiec Mieczysława Śliwińskiego, a później dyrygentury w klasie Krzysztofa Missony^[2].

W czasie studiów czynny kompozytor w Studio Muzyki Elektronicznej przy PWSM w Krakowie^[3]. Członek założyciel Stowarzyszenia Artystycznego „Muzyka Centrum” zajmującego się wykonawstwem i propagowaniem awangardowej muzyki II poł. XX w.^[4] Jako skrzypek był również członkiem Krakowskiego Kwartetu Obojowego, z którym brał udział w wielu koncertach, także na festiwalach m.in. Warszawska Jesień, Mixed Media Festival (Bruksela), Pražské Jaro w Pradze^[3]. Członek Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej (PSeME)^[5].

W latach 80. komponował muzykę teatralną dla państwowych teatrów, m.in. w Krakowie, Szczecinie, Częstochowie i w Zabrzu^[6][7][8].

W latach 1984–1991 był etatowym dyrygentem, a w latach 1991–1995 również dyrektorem artystycznym Państwowej Filharmonii w Opolu^[9], a od 1997 do 2005 roku dyrygentem Opery Krakowskiej. Koncertował z większością orkiestr filharmonicznych w kraju, a także Niemczech, Finlandii, Rosji, Holandii, współpracując z solistami z Polski i zagranicy. Został odznaczony medalem „Za zasługi dla Miasta Opola” oraz nagrodą Wojewody Opolskiego za dokonania artystyczne^[10].

W 2000 założył i kierował do 2008 internetową rozgłośnią radiową Radio Art, która propagowała artystycznie i niekomercyjne muzykę, literaturę, reportaż^[11].

W 1997, równolegle do pracy w Operze Krakowskiej, rozpoczął działalność nagraniową i założył wydawnictwo płytowe Amadeus Records. W latach 2004–2009 pracował jako realizator dźwięku w Studio Nagrań Dworek Białoprądnicki a przez kolejne lata we własnym studio nagraniowym. Od 2012 zajmuje się wyłącznie nagraniami klasyki i kompozycją. W 2018 wspólnie z Łukaszem Chrzęszczykiem założył wydawnictwo płytowe Orphée Classics^[12]. Album wiolonczelisty Karola Marianowskiego BWV – Bach Cello Suites, którego reżyserem dźwięku był Tomasz Lida, a który został nagrany i wydany przez przez Orphée Classics, otrzymał w 2022 nagrodę Fryderyk^[13]; inne płyty wydawnictwa były też dwukrotnie nominowane do tej nagrody^[14].

Krótkofalowiec specjalizujący się w dalekich łącznościach DX; używa znaku SP9VL^[15][16].