Tomasz Makarczyk-Rodkiewicz

Tomasz Makarczyk-Rodkiewicz
Data i miejsce urodzenia

11 sierpnia 1937
Warszawa

Specjalność: informatyka, statystyka, prakseologia
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski, Szkoła Główna Handlowa

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi, Brązowy Medal za Obronność Kraju

Tomasz Makarczyk-Rodkiewicz (ur. 11 sierpnia 1937 w Warszawie) – polski informatyk i statystyk, prakseolog, działacz społeczny.

Życiorys

Urodził się w Warszawie w rodzinie o tradycjach naukowych. Jest synem[1][2] Kazimierza Makarczyka – wybitnego szachisty[3], mistrza Polski, złotego medalisty Olimpiady Szachowej w Hamburgu (1930)[4] i wieloletniego trenera kadry narodowej, który cieszył się uznaniem Marszałka Józefa Piłsudskiego[5] oraz Anieli Lipskiej. Jego brat Wacław Makarczyk był doktorem habilitowanym, socjologiem, pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii i Socjologii PAN i działaczem społeczno-politycznym[6].

W latach 1937–1944 Tomasz Makarczyk zamieszkiwał wraz z rodziną w Warszawie. Po Powstaniu Warszawskim i krótkim pobycie w obozie przejściowym w Ursusie[7] trafił na wygnanie do województwa krakowskiego, a w latach 1945–1947 przebywał w Domu Dziecka w Konstancinie[6].

Po powrocie do Warszawy ukończył w 1954 roku Liceum im. Gottwalda (obecnie im. Staszica). W latach 1956–1961 odbył pięcioletnie studia magisterskie z zakresu logiki na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, uzupełnione następnie dwuletnimi zaocznym studiami informatycznymi na Wydziale Matematyki UW. Ukończył również trzyletnie zaoczne studia doktoranckie na Wydziale Zarządzania UW (1981–1984) oraz w Kolegium Analiz Ekonomicznych Szkoły Głównej Handlowej (1995–1998)[8].

Działalność zawodowa

Pracował m.in. w resorcie handlu zagranicznego jako rzeczoznawca ds. informatyki i prognozowania w PHZ „Agros” oraz kierownik działu informatyki w CHZ Budimex. W Ministerstwie Budownictwa pełnił funkcję kierownika Branżowego Ośrodka Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej Instytutu Mechanizacji Budownictwa oraz dyrektora Zakładu Innowacyjnego Centrum Informatyki Przemysłu Budowlanego „CETOB”[9].

W resorcie statystyki był głównym specjalistą badawczo-technicznym w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Statystyki GUS i w Zakładzie Badań Statystyczno-Ekonomicznych GUS i PAN, a następnie wicedyrektorem Departamentu Standardów, Rejestrów i Informatyki GUS. Uczestniczył m.in. w pracach nad klasyfikacjami statystycznymi[10][11][12][13] oraz rozwiązaniami informatycznymi[14] dla Narodowych Spisów Powszechnych; był reprezentantem GUS w międzynarodowych warsztatach TACO (dot. wspomagania klasyfikacji zawodów). Po zwycięskim konkursie zajmował się komputeryzacją systemu szpitala Centrum Zdrowia Dziecka[15].

Działalność naukowa i dydaktyczna

W latach 1978–1990 aktywnie uczestniczył w wieloletnim seminarium naukowym Zakładu Prakseologii PAN pod kierunkiem profesora Klemensa Szaniawskiego, poświęconym teorii podejmowania decyzji[16]. Pełnił m.in. funkcję wiceprzewodniczącego Rady Naukowej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Statystyki GUS oraz koordynatora resortowego centralnego projektu badawczego dotyczącego komputeryzacji systemu zarządzania produkcją w resorcie budownictwa. Pracował jako wykładowca resortowy w resorcie budownictwa i resorcie statystyki.

Działalność społeczno-polityczna

NSZZ „Solidarność”

Do NSZZ „Solidarność” wstąpił 11 listopada 1980 roku. W związku pełnił m.in. funkcje: przewodniczącego Komisji Zakładowej w OBRS GUS oraz ZBS-E GUS i PAN, sekretarza Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej Pracowników Statystyki Publicznej, członka Rady Sekcji Branżowej pracowników urzędów centralnych przy Regionie „Mazowsze” oraz sekretarza Rady Konsultacyjnej Krajowej Sekcji PAN[17].

W 1982 roku, w związku z aktywnością związkową w warunkach stanu wojennego, został poddany represjom: nagana, zdjęcie ze stanowiska, rozwiązanie umowy o pracę i okresowy wilczy bilet w resorcie budownictwa[6].

Ruch Odbudowy Polski

Jest współzałożycielem, wiceprezesem zarządu i głównym autorem programu Ruchu Odbudowy Polski (ROP)[18] – partii założonej w listopadzie 1995 roku skupiającej polityków obozu niepodległościowego wokół premiera Jana Olszewskiego[19]. ROP w wyborach parlamentarnych w 1997 roku uzyskał 5,56% głosów i wprowadził posłów do Sejmu RP. Jest prezesem honorowym Stowarzyszenia Ruch Odbudowy Polski. Kandydował w wyborach samorządowych w 2006 roku[20].

Pełnił również funkcje: przewodniczącego Forum Społeczno-Narodowej Gospodarki Rynkowej, przewodniczącego Forum Katolickiej Myśli Społecznej im. św. Tomasza z Akwinu, a także zastępcy przewodniczącego Zarządu Regionu Warszawskiego Ruchu dla Rzeczypospolitej.

Tomasz Makarczyk-Rodkiewicz jest członkiem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (legitymacja nr 74611).

Odznaczenia i nagrody

Wybrane publikacje

Naukowe

  • Miejsce prognozowania w działalności marketingowej przedsiębiorstwa handlu zagranicznego, Konferencja naukowa WSE w Poznaniu, 1974
  • Problemy programowania optymalnej realizacji zadań gospodarczych, „Prakseologia” nr 4(68), 1978
  • Ekonomická efektívnosť projektov vnútropodnikovej automatizácie v oblasti riadenia, „Ekonomika Stavebnictva”, Bratysława, 1988
  • Zagadnienie luki decyzyjno-informacyjnej, „Prakseologia” nr 3–4 (116–117), 1992
  • Semantic and methodological barriers in implementation of ISCO-88 in Poland, Materiały IV Workshop TACO, Bled, 1997
  • Metodyka budowy uniwersalnej klasyfikacji zawodów i specjalności, ZBS-E GUS i PAN, Zeszyt 300, Biblioteka Narodowa, 2004

Publicystyczne i polityczne

  • Zadanie: Niepodległość Polski, „Nasza Polska” nr 48(166), 25 listopada 1998
  • W jakiej Unii jesteśmy?, „Nasza Polska” nr 48(475), 30 listopada 2004
  • (współautor: Jan Olszewski) Rola konstytucji w nowożytnych dziejach Państwa Polskiego, „Godność i Pamięć” nr 1/2008

Przypisy

  1. ↑ Redakcja, Międzynarodowy Memoriał Szachowy im. Kazimierza Makarczyka [online], Łódź Nasze Miasto, 31 października 2007 [dostęp 2026-05-14].
  2. ↑ Paula Zych, 89-letni syn odebrał order za swojego ojca. Uroczyste wydarzenie w Muzeum Narodowym w Warszawie [online], ewarszawa.pl [dostęp 2026-05-14].
  3. ↑ Autor Przemysław Jahr, Memoriał Kazimierza Makarczyka [online], Szachy w Polsce, 23 września 2015 [dostęp 2026-05-13].
  4. ↑ {{{tytuł}}} [online], www.pap.pl [dostęp 2026-05-14].
  5. ↑ . (red.), Marszałek Piłsudski zapraszał go do domu. „Jak wujek”. W PRL byli prześladowani, „Przegląd Sportowy Onet” [dostęp 2026-05-13].
  6. 1 2 3 Marszałek Piłsudski zapraszał go do domu [online] [dostęp 2026-05-13].
  7. ↑ Małgorzata Czerwińska-Buczek, Oni odchodzą, pamięć pozostaje [online], www.gazetaprawna.pl, 1 sierpnia 2024 [dostęp 2026-05-13].
  8. ↑ Tomasz Makarczyk-Rodkiewicz, Czarna niewdzięczność czy czerwona rezerwa?, Warszawa: Biblioteka Narodowa, 2006.
  9. ↑ Wayback Machine [online], bc.gbpizs.gov.pl [dostęp 2025-10-26] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-30].
  10. ↑ LEX [online], sip.lex.pl [dostęp 2025-10-26].
  11. ↑ Bożena Łazowska, Bibliografia Wydawnictw Głównego Urzędu Statystycznego 1990-1995, Centralna Biblioteka Statystyczna im. Stefana Szulca, 1996, s. 118, 119, 332 [dostęp 2025-10-26] (pol.).
  12. ↑ Polska klasyfikacja wyrobów i usług [online], Dziennik Ustaw, 29 kwietnia 1997, s. 3 [dostęp 2025-10-26] (pol.).
  13. ↑ Wayback Machine [online], delibra.bg.polsl.pl [dostęp 2025-10-26] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-12].
  14. ↑ Jerzy S. Nowak, Beata Ostrowska, Polska informatyka: Systemy i zastosowania, Warszawa: Polskie Towarzystwo Informatyczne, 2017, s. 300, ISBN 978-83-60810-88-0 (pol.).
  15. ↑ www.JerzyWojcik.com » 1969-1982 MOJA PRZYGODA Z INFORMATYKĄ system PROKOR, WEKTOR, AWIZO-MOC i SOIK [online] [dostęp 2025-10-26].
  16. ↑ Tomasz Makarczyk, Zagadnienia luki decyzyjno-informacyjnej, „Prakseologia” (3–4 (116–117)), 1992, ISSN 0079-4872.
  17. ↑ Komunikat Mazowsze [online] [dostęp 2026-05-13].
  18. ↑ {{{tytuł}}} [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2026-05-13] (ang.).
  19. ↑ Ruch Odbudowy Polski – Stowarzyszenie [online] [dostęp 2026-05-13].
  20. ↑ Geografia wyborcza – Wybory samorządowe – Państwowa Komisja Wyborcza [online], wybory2006.pkw.gov.pl [dostęp 2026-05-13].

Linki zewnętrzne