Tong Siv Eng
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Członkini Zgromadzenia Narodowego Kambodży | |
| Okres |
od 1958 |
| Minister zdrowia Kambodży | |
| Okres |
od 1963 |
| Minister ds. działań społecznych Kambodży | |
| Okres |
od 1959 |
Tong Siv Eng (ur. 31 października 1919 w Kâmpóng Cham, zm. 12 czerwca 2001 w Bangkoku) – kambodżańska polityczka. Pierwsza kobieta wybrana do Zgromadzenia Narodowego Kambodży oraz pierwsza na stanowisku ministerskim.
Życiorys
Młodość, edukacja i kariera zawodowa
Urodziła się 31 października 1919 w Kâmpóng Cham. Jej ojciec był dyrektorem lokalnej szkoły. Miała dwójkę rodzeństwa[1][2][3].
Ukończyła szkołę średnią w Sajgonie. Uzyskała kambodżański/wietnamski odpowiednik baccalauréatu w języku francuskim. W 1941 roku zaczęła pracę jako nauczycielka. W 1956 roku została nauczycielką 12 dzieci króla Kambodży Norodoma Sihanouka[1][2][3].
Działalność polityczna
Za namową swojego męża, Pung Peng Chenga, wystartowała w wyborach generalnych w Kambodży w 1958 roku do Zgromadzenia Narodowego Kambodży, które wygrała[4]. Wystartowała z okręgu wyborczego obejmującego prowincję Kândal. Została pierwszą kobietą wybraną do kambodżańskiego parlamentu[1][5]. Uzyskała reelekcję w wyborach generalnych w Kambodży w 1962 roku oraz w wyborach generalnych w Kambodży w 1966 roku[3]. Pełniła funkcję p.o. przewodniczącej Zgromadzenia[6].
W latach 1959–1963 pełniła funkcję ministra ds. działań społecznych, a w latach 1963–1968 była ministrem zdrowia Kambodży w rządzie Sihanouka (jako premier kraju). Była pierwszą kobietą na stanowisku ministerskim w kraju. Uciekła z kraju po zamachu stanu w Kambodży w 1970 roku. Wraz z mężem uciekła do Francji, gdzie mieszkali przez 2 lata. W 1972 roku przenieśli się do Pekinu, gdzie na wygnaniu przebywał do 1975 roku Norodom Sihanouk. W 1989 roku powróciła do kraju. Została mianowana członkinią komitetu konstytucyjnego. Była odpowiedzialna za usunięciem kary śmierci z konstytucji kraju. Zachorowała w 1993 roku i odeszła na polityczną emeryturę[3][5].
Pozostała działalność
Tong oraz jej mąż byli bliskimi przyjaciółmi, wieloletnimi powiernikami i doradcami króla Kambodży Norodoma Sihanouka[7][8].
Życie prywatne
Zmarła na atak serca 12 czerwca 2001 w szpitalu w Bangkoku. W jej pogrzebie wzięło udział ponad 1000 dygnitarzy, dyplomatów i polityków, w tym król Kambodży Norodom Sihanouk, który zapalił jej stos pogrzebowy[3][6].
Miała dwójkę dzieci. Jej córką jest Kek Galabru, założycielka Ligue cambodgienne de défense des droits de l'homme, kambodżańskiej organizacji pozarządowej wspierającej biednych i bezdomnych. Jej mężem był Pung Peng Cheng (zm. 10 listopada 2001); sekretarz stanu w ministerstwie edukacji oraz sekretarz generalny rady tronowej w latach 1958–1970[4][8]. Wzięli ślub w 1939 roku[3][5].
Przypisy
- 1 2 3 Raoul Marc Jennar, Les clés du Cambodge, Paris: Maisonneuve et Larose, 1995, s. 247, ISBN 978-2-7068-1150-0 [dostęp 2025-07-21].
- 1 2 Trudy Jacobsen, Lost goddesses: the denial of female power in Cambodian history, Gendering Asia, Copenhagen: NIAS Press, 2008 (no. 4), s. 168, ISBN 978-87-7694-001-0 [dostęp 2025-07-21].
- 1 2 3 4 5 6 Tong Siv Eng, Political Pioneer, Mourned – The Cambodia Daily, „The Cambodia Daily”, 18 czerwca 2001 [dostęp 2025-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-08] (ang.).
- 1 2 Cambodian Statesman Dies in Sleep, Age 85 – The Cambodia Daily [online], english.cambodiadaily.com, 12 listopada 2001 [dostęp 2025-07-21] (ang.).
- 1 2 3 Surya Narayan, Cambodia's First Female Member of Parliament and Cabinet Minister [online], The Better Cambodia, 6 czerwca 2022 [dostęp 2025-07-21] (ang.).
- 1 2 Tong Siv Eng Dies at 82 – The Cambodia Daily, „The Cambodia Daily”, 15 czerwca 2001 [dostęp 2025-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-04] (ang.).
- ↑ Cambodia Ministers [online], guide2womenleaders.com [dostęp 2025-07-21].
- 1 2 Tribute to a remarkable Cambodian couple, „Phnom Penh Post”, 7 grudnia 2001 [dostęp 2025-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-03] (ang.).