Toxicocalamus
| Toxicocalamus[1] | |||
| Boulenger, 1896[2] | |||
 Głowa T. loriae na ilustracji z 1897 roku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina |
Elapoidea | ||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Toxicocalamus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Toxicocalamus longissimus Boulenger, 1896 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Toxicocalamus – rodzaj jadowitych węży z rodziny zdradnicowatych (Elapidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei, Wyspach d’Entrecasteaux i Luizjadach[7][8].
Systematyka
Etymologia
- Toxicocalamus: gr. τοξικος toxicos „trucizna do zatruwania strzał”, od τοξον toxon „łuk”[9]; καλαμος kalamos „trzcina”[10].
- Apistocalamus: gr. απιστος apistos „wiarołomny, fałszywy”[11]; καλαμος kalamos „trzcina”[10]. Gatunek typowy: Apistocalamus loriae Boulenger, 1898.
- Pseudapistocalamus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”[12]; rodzaj Apistocalamus Boulenger, 1897. Gatunek typowy: Pseadapistocalamus nymani Lönnberg, 1900 (= Apistocalamus loriae Boulenger, 1898).
- Ultrocalamus: łac. ultra „dalej, poza”[13]; calamus „trzcina”, od gr. καλαμος kalamos „trzcina”[10]. Gatunek typowy: Ultrocalamus preussi Sternfeld, 1913.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:
- Toxicocalamus atratus Kraus, Kaiser & O’Shea, 2022
- Toxicocalamus buergersi (Sternfeld, 1913)
- Toxicocalamus cratermontanus Kraus, 2017
- Toxicocalamus ernstmayri O’Shea, Parker & Kaiser, 2015
- Toxicocalamus goodenoughensis Roberts & Austin, 2020
- Toxicocalamus grandis (Boulenger, 1914)
- Toxicocalamus holopelturus McDowell, 1969
- Toxicocalamus lamingtoni (Kinghorn, 1928)
- Toxicocalamus loennbergii (Boulenger, 1908)
- Toxicocalamus longhagen Roberts, Iova & Austin, 2022
- Toxicocalamus longissimus Boulenger, 1896
- Toxicocalamus loriae (Boulenger, 1898)
- Toxicocalamus mattisoni Kraus, 2020
- Toxicocalamus mintoni Kraus, 2009
- Toxicocalamus misimae McDowell, 1969
- Toxicocalamus nigrescens Kraus, 2017
- Toxicocalamus nymani (Lönnberg, 1900)
- Toxicocalamus pachysomus Kraus, 2009
- Toxicocalamus preussi (Sternfeld, 1913)
- Toxicocalamus pumehanae O’Shea, Allison & Kaiser, 2018
- Toxicocalamus spilolepidotus McDowell, 1969
- Toxicocalamus spilorhynchus Kraus, Kaiser & O’Shea, 2022
- Toxicocalamus stanleyanus Boulenger, 1903
- Toxicocalamus vertebralis Kraus, Kaiser & O’Shea, 2022
Przypisy
- ↑ Toxicocalamus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ G.A. Boulenger. Description of a new Genus of Elapine Snakes from Woodlarh Island, British New Guinea. „The Annals and Magazine of Natural History”. Sixth series. 18, s. 152, 1896. (ang.).
- ↑ G.A. Boulenger. An account of the reptiles and batrachians collected by Dr. L. Loria in British New Guinea. „Annali del Museo Civico di Storia Naturale di Genova”. 18 (Serie 2.a), s. 705, 1897. (ang.).
- ↑ E. Lönnberg. Reptiles and Batrachians collected in German New Guinea by the late Dr. Erik Nyman. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh series. 6, s. 578, 1900. (ang.).
- ↑ Ch.W. De Vis. A new genus of lizard. On Typhlops torresianus. „Annals of the Queensland Museum”. 6, s. 48, 1905. (ang.).
- ↑ R. Sternfeld. Beiträge zur Schlangenfauna Neuguineas und der benachbarten Inselgruppen. „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Jahrgang 1913, s. 388, 1913. (niem.).
- 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Toxicocalamus. The Reptile Database. [dostęp 2025-06-06]. (ang.).
- ↑ R. Midtgaard: Genus Toxicocalamus. RepFocus. [dostęp 2025-06-06]. (ang.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 240.
- 1 2 3 Jaeger 1944 ↓, s. 37.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 19.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. xvii.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 246.
Bibliografia
- Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).