Trametes

Wrośniak
Ilustracja
Różne gatunki wrośniaków
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

żagwiowce

Rodzina

żagwiowate

Rodzaj

wrośniak

Nazwa systematyczna
Trametes Fr.
Fl. Scan.: 339 (1836)
Typ nomenklatoryczny

Trametes suaveolens (L.) Fr. 1838

Trametes Fr. (wrośniak) – rodzaj grzybów z rodziny żagwiowatych (Polyporaceae)[1].

Charakterystyka

Rodzaj kosmopolityczny z wieloma pospolitymi i szeroko rozpowszechnionymi gatunkami. Grzyby nadrzewne, saprotroficzne, poliporoidalne. Owocniki roczne lub dwuletnie, siedzące, często wachlarzowate, wyrastające pojedynczo lub w grupach, o konsystencji od elastycznej do twardej. Powierzchnia górna owłosiona, szczeciniasta lub naga, często strefowana, o barwie białej lub od kremowej do jasnoszarej. Kontekst biały do izabelinowego, jednorodny lub dwuwarstwowy, u niektórych gatunków z ciemną linią. System strzępkowy trimityczny, strzępki generatywne szkliste, ze sprzążkami, strzępki szkieletowe grubościenne lub lite, u niektórych gatunków pod działaniem KOH szkliste i napęczniałe, strzępki wiążące kręte, stałe, szkliste; u wielu gatunków drzewiastych zamiast strzępek szkieletowych i wiążących są zwykłe strzępki. Cystyd brak. Bazydiospory elipsoidalne do allantoidalnych, szkliste, cienkościenne, w odczynniku Melzera nieamyloidalne. Powodują białą zgniliznę drewna liściastego, rzadko iglastego[2].

Tramates charakteryzuje się siedzącymi owocnikami, trimetycznym systemem strzępkowym, całkowitym brakiem cystyd i cystydioli, cienkościennymi, nieamyloidalnymi bazydiosporami i wywoływaniem białej zgnilizny drewna[2].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji: Polyporaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Rodzaj Trametes utworzył Elias Fries w 1838 r.[1] Synonimy[3]:

  • Artolenzites Falck 1909
  • Cellularia Bull. 1789
  • Coriolus Quél. 1886
  • Cubamyces Murrill 1905
  • Favolus P. Beauv. 1805
  • Hansenia P. Karst. 1879
  • Hexagonia Fr. 1838
  • Leiotrametes Welti & Courtec. 2012
  • Pherima Raf., Medic. Repos. 1819
  • Phorima Raf. 1814
  • Pogonomyces Murrill 1904
  • Pseudotrametes Bondartsev & Singer 1944
  • Pycnoporus P. Karst., Rev. Mycol. 1881
  • Scenidium Klotzsch ex Kuntze 1898
  • Sclerodepsis Cooke 1890
  • Tomentoporus Ryvarden 1973

Nazwę polską podał Franciszek Błoński w 1888 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten ma też inne nazwy: gmatwek, huba, hubczak, podskórnik, siatkowiec, skórzak, żagiew[4].

Gatunki występujące w Polsce:

Wykaz gatunków i nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[5]. Nazwy polskie według Władysława Wojewody[4] i Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów[6].

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
  2. 1 2 M. Núñez, Leif Ryvarden, East Asian Polypores. Polyporaceae sensu lato, t. 2, FungiFlora, s. 2443, ISBN 82-90724-23-3 [dostęp 2014-02-15].
  3. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
  4. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 650–652, ISBN 83-89648-09-1.
  5. ↑ Index Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
  6. ↑ Rekomendacja nr 6 (2025) Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], 31 grudnia 2025 [dostęp 2026-06-08] (pol.).