Trzmiel kamiennik

Trzmiel kamiennik
Bombus lapidarius[1]
Linnaeus, 1758
Ilustracja
Samiec
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Podtyp

tchawkodyszne

Gromada

owady

Rząd

błonkoskrzydłe

Podrząd

trzonkówki

Nadrodzina

Apoidea

Rodzina

pszczołowate

Plemię

trzmielowate

Rodzaj

Bombus

Gatunek

trzmiel kamiennik

Synonimy

Apis lapidaria (Linnaeus, 1758)

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]

Trzmiel kamiennik (Bombus lapidarius) — gatunek owada z rodziny pszczołowatych. Zaliczany do pszczół właściwych, plemienia trzmielowatych (Bombini)[3].

Wygląd

Widok z góry – samica (brak żółtych włosków, jak u samca)

Całe ciało samicy czarno owłosione, tylko koniec odwłoka porośnięty czerwonymi włoskami. Samiec ma dodatkowo żółte włoski na przodzie tułowia i głowie. Długość ciała wynosi 10–22 mm[3].

Występowanie

Trzmiela kamiennika można spotkać w całej Europie. W Polsce jest często spotykany[3]. Gniazda zakłada w podziemnych norach małych ssaków, budkach lęgowych oraz pod kamieniami (stąd jego nazwa)[3][4]. Rodziny mogą liczyć ponad 500 osobników[3].

Pokarm

Trzmiel kamiennik szczególnie upodobał sobie kwiaty w kolorze żółtym.

Żywi się pyłkiem i nektarem kwiatów. Chętnie odwiedza kwiaty koloru żółtego, ale nie jest wyspecjalizowany pokarmowo[5], może korzystać z co najmniej 360 gatunków roślin[3]. W szczególności lubi kwiaty roślin z rodzaju czosnek (Allium). Należy do trzmieli krótkojęzyczkowych[6].

Ochrona w Polsce

Trzmiel kamiennik jak i pozostałe trzmiele w Polsce podlega częściowej ochronie gatunkowej[7][8]. Do 2016 roku tylko ten gatunek, oprócz trzmiela ziemnego był objęty takim rodzajem ochrony. Wcześniej pozostałe gatunki były objęte pełną ochroną gatunkową, co utrudniało ich hodowlę[9].

Według czerwonej listy pszczół Europy należy do gatunków najmniejszej troski[10].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Bombus lapidarius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ Bombus lapidarius, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Annal Krzysztofiak, Trzmiele Polski : przewodnik terenowy, Krzysztofiak & Krzysztofiak, 2004, ISBN 83-920046-9-8, OCLC 749447213 [dostęp 2022-03-07].
  4. ↑ Gospodarstwo kulturowe BioDar - Dr inż. Stanisław Flaga - Ekologia [online], www.biodar.com.pl [dostęp 2022-03-07].
  5. ↑ Bombus lapidarius (Linnaeus,1758) | BWARS [online], www.bwars.com [dostęp 2022-03-07].
  6. ↑ Aneta Sikora i inni red., Pszczoły w mieście: trzmiele Wrocławia, Wrocław: Stowarzyszenie Natura i Człowiek, 2018, s. 104–108, ISBN 978-83-945844-0-5 [dostęp 2025-07-25] (pol.).
  7. ↑ Na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2014 poz. 1348).
  8. ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r., poz. 2183). [dostęp 2017-01-16]..
  9. ↑ Ochrona gatunkowa pszczół [online], zielonyogrodek.pl [dostęp 2025-07-25].
  10. ↑ Denis Michez i inni, Measuring the pulse of European biodiversity using the Red List. European Red List of Bees, Bruksela: Publications Office of the European Union, 2026, s. 105, DOI: 10.2779/521877, ISBN 978-92-68-18372-4.

Bibliografia

  • Helgard Reichholf-Riehm: Owady. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-442-5.
  • Heiko Bellmann: Owady. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-418-3.