Turakowe

Turakowe
	Musophagiformes
	Seebohm, 1890
	; Przedstawiciel rzędu – turak koroniasty (Tauraco fischeri)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	turakowe
Rodziny
	Musophagidae;
	Musophagidae;

Turakowe (Musophagiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Występują wyłącznie w Afryce Subsaharyjskiej^[2].

Morfologia

Ptaki należące do tego rzędu są zwykle bardzo kolorowo ubarwione, często na niebiesko, zielono lub fioletowo. Grupa ta posiada barwniki (czerwono-fioletowy – turacyna i zielony turakowerdyna^[3]) nieobecne u żadnych innych zwierząt, co czyni ich upierzenie niepowtarzalnym w całej gromadzie ptaków.

Ekologia i zachowanie

Żyją w lasach i na sawannach. Nie są dobrymi lotnikami, za to dobrze biegają. Odżywiają się liśćmi, pąkami, kwiatami lub owocami i rzadziej drobnymi bezkręgowcami. Budują gniazda na drzewach, składają zwykle 2–3 jaja.

Systematyka

Do rzędu należy tylko jedna rodzina^[4]:

Musophagidae – turakowate

W dawniejszych klasyfikacjach nie wyróżniano rzędu turakowych, a rodzinę turakowatych (Musophagidae) zaliczano do rzędu kukułkowych (Cuculiformes) razem z kukułkowatymi (Cuculidae)^[5], niekiedy także z hoacynami (Opisthocomidae)^[6]. Badania zespołu Kuhl et al. (2021) sugerują, że turakowe są najbliżej spokrewnione z dropiami (Otidiformes)^[7].

Przypisy

↑ Musophagiformes, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-12-19]. (ang.).
↑ Pod red. Przemysława Busse: Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rząd: Musophagiformes Seebohm, 1890 - turakowe (wersja: 2021-01-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-12-19].
↑ A. Wetmore. A classification for the birds of the world. „Smithsonian Miscellaneous Collections”. 139 (11), s. 1–37, 1960. (ang.).
↑ JM Hughes, AJ Baker. Phylogenetic relationships of the enigmatic hoatzin (Opisthocomus hoazin) resolved using mitochondrial and nuclear gene sequences. „Molecular Biology and Evolution”. 16 (9), s. 1300–1307, 1999. DOI: 10.1093/oxfordjournals.molbev.a026220. (ang.).
↑ HeinerH. Kuhl HeinerH. i inni, An Unbiased Molecular Approach Using 3′-UTRs Resolves the Avian Family-Level Tree of Life, „Molecular Biology and Evolution”, 38 (1), 2021, s. 108–127, DOI: 10.1093/molbev/msaa191 (ang.).

[itis-1] Musophagiformes, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[ioc-2] F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-12-19]. (ang.).

[3] Pod red. Przemysława Busse: Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.

[Mielczarek&Kuziemko-4] Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rząd: Musophagiformes Seebohm, 1890 - turakowe (wersja: 2021-01-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-12-19].

[wetmore-5] A. Wetmore. A classification for the birds of the world. „Smithsonian Miscellaneous Collections”. 139 (11), s. 1–37, 1960. (ang.).

[hughes-6] JM Hughes, AJ Baker. Phylogenetic relationships of the enigmatic hoatzin (Opisthocomus hoazin) resolved using mitochondrial and nuclear gene sequences. „Molecular Biology and Evolution”. 16 (9), s. 1300–1307, 1999. DOI: 10.1093/oxfordjournals.molbev.a026220. (ang.).

[kuhl-7] HeinerH. Kuhl HeinerH. i inni, An Unbiased Molecular Approach Using 3′-UTRs Resolves the Avian Family-Level Tree of Life, „Molecular Biology and Evolution”, 38 (1), 2021, s. 108–127, DOI: 10.1093/molbev/msaa191 (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]