Turnica

Turnica
Państwo

 Polska

Pasmo

Pogórze Przemyskie

Wysokość

598 m n.p.m.

Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa konturowa Bieszczadów Zachodnich, blisko górnej krawiędzi znajduje się czarny trójkącik z opisem „Turnica”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, blisko górnej krawiędzi znajduje się czarny trójkącik z opisem „Turnica”
Położenie na mapie Beskidów Wschodnich
Mapa konturowa Beskidów Wschodnich, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Turnica”
Ziemia49°36′05″N 22°36′59″E/49,601389 22,616389

Turnica (598 m n.p.m.) – wyraźne wzniesienie w południowej części Pogórza Przemyskiego. Znajduje się w paśmie o charakterze masywu leśnego, położonym na południe od Rybotycz i na zachód od Arłamowa.

Topografia

Turnica stanowi jeden z wyższych punktów tej części pogórza. Wznosi się nad dolinami potoków Turnica (od zachodu) oraz Arłamowski Potok (od wschodu). Szczyt jest niemal w całości zalesiony, co ogranicza walory widokowe bezpośrednio z wierzchołka, jednak na zboczach znajdują się liczne polany i prześwity odsłaniające panoramę na Góry Sanocko-Turczańskie oraz Bieszczady. Na zalesionych, północnych stokach góry znajdują się źródła rzeki Turnicy dopływu Wiaru.

Przyroda

Góra znajduje się na terenie Turnickiego Parku Krajobrazowego. Drzewostan tworzą głównie buki oraz jodły, z których wiele osiąga wymiary pomnikowe. Teren ten jest częścią projektowanego od lat Turnickiego Parku Narodowego, mającego chronić relikty dawnej Puszczy Karpackiej[1].

W lasach Turnicy występują rzadkie gatunki zwierząt, w tym:

Historia i turystyka

W okresie PRL tereny wokół Turnicy wchodziły w skład tzw. Państwa Arłamowskiego (Ośrodka Wypoczynkowego Urzędu Rady Ministrów), co skutkowało całkowitym zamknięciem obszaru dla cywilów i turystów do lat 90. XX wieku[2].

Obecnie przez masyw Turnicy lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie przebiegają szlaki turystyczne:

  • **Czerwony Szlak Przemysko-Sanocki** (odcinek z Rybotycz do Suchego Obycza).
  • Liczne ścieżki dydaktyczne i przyrodnicze zarządzane przez Nadleśnictwo Bircza.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Projektowany Turnicki Park Narodowy. WWF Polska. [dostęp 2026-02-28]. (pol.).
  2. ↑ K. Plamowski, Arłamów: od księstwa do ośrodka, Rzeszów 2012, s. 45–48.

Bibliografia

  • Pogórze Przemyskie. Mapa turystyczna 1:50 000, wyd. Compass, Kraków 2022, ISBN 978-83-8184-352-2.
  • Krygowski W., Beskidy Niskie, Pogórze Ciężkowickie i Pogórze Strzyżowsko-Dynowskie, Warszawa 1987.
  • Gierczak M., Przyroda Turnickiego Parku Krajobrazowego, Przemyśl 2004.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.