Turystyka aborcyjna

Turystyka aborcyjna – podróżowanie do innego państwa lub stanu, gdzie aborcja jest legalna lub bardziej dostępna, w celu jej przeprowadzenia[1][2]. Obejmuje to wyjazdy w celu przeprowadzenia aborcji chirurgicznej na późniejszym etapie ciąży[3], jak w celu zakupu leków do aborcji farmakologicznej, takich jak mifepriston i mizoprostol[4].

Marginalnym pod względem liczby wykonywanych zabiegów jest holenderski statek Langenort należący do stowarzyszenia Kobiety na falach. Na statku tym można dokonać aborcji na wodach eksterytorialnych, zgodnie z holenderskim prawem[5].

W Polsce

Według Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny około 15% zabiegów przerwania ciąży przez Polki jest wykonywane za granicą[6]. Zazwyczaj Polki, które decydują się na aborcje za granicą mają stosunkowo wysoki status socjoekonomiczny. Mają przeciętnie 30-35 lat, wyższe wykształcenie i są aktywne zawodowo.Najczęściej podróżują do Niemiec lub innych sąsiadujących krajów Uni Europejskiej[7].

W turystyce aborcyjnej udzielają Polkom takie organizację jak: Aborcja bez Granic, Aborcyjny Dream Team, Kobiety w Sieci, Women help Women[8][9].

Po zaostrzeniu prawa aborcyjnego w Polsce w 2020 roku w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego[10] coraz więcej Polek zaczęło decydować się na turystykę aborcyjną[11][12].

Prawny status turystyki aborcyjnej

Spór między irlandzkimi organizacjami promującymi turystykę aborcyjną a władzami Irlandii próbującymi zakazać ich działalności zakończył się przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w 1992. W sprawie „Open Door oraz Dublin Well Woman przeciwko Irlandii” trybunał uznał Irlandię winną ograniczenia prawa do informacji i nakazał odwołanie przepisów zakazujących działalności informacyjnej stowarzyszeniom proaborcyjnym[13].

Przypisy

  1. ↑ Abortion Tourism is on the Rise [online], Vitae Research Institute [dostęp 2025-06-01] (ang.).
  2. ↑ Leslie J Reagan, Abortion travels: An international history, „Journal of Modern European History / Zeitschrift für moderne europäische Geschichte / Revue d'histoire européenne contemporaine”, 17 (3), 2019, s. 337–352, ISSN 1611-8944 [dostęp 2025-06-01].
  3. ↑ Amandine Jubert i inni, Medical tourism for late abortion: Women’s profile and circumstances. A quantitative study among women who travelled within Europe for late abortion, „Sexual & Reproductive Healthcare”, 36, 2023, s. 100824, DOI: 10.1016/j.srhc.2023.100824, ISSN 1877-5756 [dostęp 2025-06-01].
  4. ↑ Poland’s abortion underground: with backstreet clinics no more, pills become new battleground [online], Notes From Poland, 13 czerwca 2022 [dostęp 2025-06-01] (ang.).
  5. ↑ Aborcja na falach, „newsweek.pl”, 5 września 2004 [dostęp 2018-01-03].
  6. ↑ Polki wykonują do 200 tys. aborcji rocznie, 15 proc. za granicą [online], wyborcza.pl [dostęp 2018-01-02].
  7. ↑ Ewa Hirvonen, Polish Abortion Tourism [online], www.theseus.fi, 2017 [dostęp 2025-06-01].
  8. ↑ 46 tys. osób mogło przerwać ciążę w ostatnim roku dzięki Aborcji Bez Granic [NOWE DANE] [online], oko.press [dostęp 2025-06-01].
  9. ↑ Aborcyjny Dream Team, Organizacje aborcyjne i feministyczne - Aborcyjny Dream Team - Pomoc kobietom w aborcji [online], adt.pl [dostęp 2025-06-01].
  10. ↑ Trybunał Konstytucyjny: Planowanie rodziny, ochrona płodu ludzkiego i warunki dopuszczalności przerywania ciąży [online], trybunal.gov.pl [dostęp 2025-06-01].
  11. ↑ Nastya Podorozhnya, If You Need An Abortion – Turn to ‘Auntie’. How Poland’s Abortion Ban Led To A Flowering of “Abortion Tourism” [online], Заборона, 6 września 2021 [dostęp 2025-06-01] (ang.).
  12. ↑ Daniel Tilles, Legal abortions drop 65% in year since Poland's near-total ban but "abortion tourism" booms [online], Notes From Poland, 21 października 2021 [dostęp 2025-06-01] (ang.).
  13. ↑ Open Door and Dublin Well Woman v. Ireland - 14235/88 and 14234/88, [w:] HUDOC - European Court of Human Rights, hudoc.echr.coe.int [dostęp 2025-06-01].