Tyberiusz Semproniusz Longus

Tyberiusz Semproniusz Longus
Tiberius Sempronius Longus
Data urodzenia

nie później niż 250 p.n.e.

Data śmierci

210 p.n.e.

konsul (wraz z P. Scypionem)
Okres

od 218 p.n.e.
do 218 p.n.e.

Tyberiusz Semproniusz Longus (ur. przed 250, zm. 210 p.n.e.[1]) – konsul rzymski podczas drugiej wojny punickiej.

W roku 218 p.n.e. został wybrany na urząd konsula, drugim konsulem na ten rok został Publiusz Korneliusz Scypion. W tym samym roku Semproniusz został wysłany do Afryki wraz ze 160 okrętami w celu pozyskania uzupełnienia wojsk i zapasów. W trakcie tej wyprawy Semproniusz zdobył Maltę pokonując Kartagińczyków i biorąc w niewolę 2000 żołnierzy kartagińskich[2]. Wezwany przez senat po klęsce wojsk rzymskich w bitwie nad rzeką Ticinus, wbrew radom Scypiona zaatakował armię Hannibala nad rzeką Trebią. W styczniu 217 p.n.e. pokonany Semproniusz z 10 000 ocalałych żołnierzy powrócił do Rzymu.

Był ojcem Tyberiusza Semproniusza Longusa (konsula w 194 p.n.e.)[1].

Przypisy

  1. 1 2 Ti. Sempronius C. f. C. n. Longus, [w:] Digital Prosopography of the Roman Republic [online] (ang.).
  2. ↑ Liwiusz, Od założenia Rzymu, 21, 51.