Tymon

Tymon – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „ten, który czci”, utworzone od imion złożonych typu Timótheos za pomocą sufiksu --n i usunięcie pozostałej części[1].

Imię zaczęło zyskiwać popularność w Polsce w latach osiemdziesiątych XX wieku[2]. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 41720 mężczyzn o imieniu Tymon nadanym jako imię pierwsze[3].

imieniny obchodzi: 19 kwietnia[1][4], jako wspomnienie św. Tymona, ucznia apostolskiego, a także 28 września[5][6][7].

Żeński odpowiednik: Tymona.

Mężczyźni o imieniu Tymon

Zobacz też

  • inne artykuły i przekierowania do artykułów zaczynające się od imienia Tymon

Przypisy

  1. 1 2 Tymon. DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM za H.Frosem i F. Sową (‘’Księga imion i świętych’’). [dostęp 2012-01-19].
  2. ↑ Rymut 1995 ↓, s. 391.
  3. ↑ Ministerstwo_Cyfryzacji, Otwarte Dane [online], dane.gov.pl [dostęp 2025-07-29], Tymon - imię pierwsze.
  4. ↑ Mike Campbell, Name Days for the name Tymon [online], Behind the Name [dostęp 2025-07-29] (ang.).
  5. ↑ Bubak 1993 ↓, s. 303.
  6. ↑ Grzenia 2008 ↓, s. 311.
  7. ↑ Kalendarz PWN (28 września 2012). Internetowa encyklopedia PWN. [dostęp 2012-01-19].

Bibliografia

  • Imiona w układzie alfabetycznym. W: Józef Bubak: Księga naszych imion. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 359. ISBN 83-04-03860-9.
  • Słownik imion. W: Jan Grzenia: Słownik imion. Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 362. ISBN 978-83-01-15644-2.
  • H. W: Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Wyd. 1. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Je̜zyka Polskiego, 1995, s. 439. ISBN 83-85579-13-3.