Tytus Zbyszewski
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
1 listopada 1886 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
29 czerwca 1942 |
| Konsul Generalny RP w Lipsku | |
| Okres | |
| Poprzednik |
Konrad Krokowski |
| Następca | |
| Konsul Generalny RP w Jerozolimie | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Konsul Generalny RP w Chicago | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
         | |
Tytus Zbyszewski (ur. 1 listopada 1886 w Jassach, zm. 29 czerwca 1942 w KL Auschwitz) – polski prawnik, doktor praw, urzędnik konsularny II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Leona i Berty z Kapuścińskich[1]. Uczęszczał do gimnazjum w Jassach, następnie w Rzeszowie. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Nauk Społecznych i Politycznych (l'École des Sciences politiques et sociales) w Brukseli[2]. Uzyskał stopień naukowy doktora praw.
W latach 1905–1907 działał w Towarzystwie Szkoły Ludowej we Lwowie.
W czasie I wojny światowej, od 1 września 1914 do listopada 1918 służył w Armii Austro-Węgier[3]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 20 lipca 1920 wstąpił do Wojska Polskiego[4]. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5].
W 1918 wstąpił do służby zagranicznej II Rzeczypospolitej, sprawując funkcje m.in. konsula/konsula generalnego w Lipsku (1923–1927), konsula generalnego w Jerozolimie (1927–1930) i Chicago[2] (1931–1934), zastępcy dyrektora Departamentu Administracyjnego MSZ. Na początku września 1934 został ciężko ranny w wypadku drogowym, gdy prowadzony przez niego samochód został uderzony przez wagon międzynarodowego pociągu robotniczego w pobliżu Niagara Falls[6]. W 1935 został przeniesiony na emeryturę. Pełnił funkcję dyrektora Izby Handlowej Polsko-Rumuńskiej (Camera de Comerț Polono-Româna) w Warszawie.
W czasie okupacji niemieckiej aresztowany. Osadzony na Pawiaku[7] i wywieziony 17 kwietnia 1942 do KL Auschwitz[8], (numer więźnia: 31390), gdzie został rozstrzelany[9].
Był kawalerem[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3397 (1922)[10][1]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)[11][3]
- Złoty Krzyż Zasługi (20 czerwca 1928)[12][3]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Srebrny Medal za Długoletnią Służbę
- Krzyż Komandorski Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)[3]
- Order Grobu Świętego III klasy (Stolica Apostolska)
- Złoty Krzyż Ziemi Świętej (Stolica Apostolska)
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2.
- 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 743, 840.
- ↑ Konsul Zbyszewski ciężko ranny w wypadku automobilowym. „Gazeta Polska w Brazylji”. Nr 37, s. 6, 9 września 1934.
- ↑ Więźniowie PAWIAKA [online], www.stankiewicze.com [dostęp 2017-11-20] (pol.).
- ↑ Informacja o więźniach / Muzeum / Auschwitz-Birkenau [online], www.auschwitz.org [dostęp 2017-11-20] (pol.).
- ↑ Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 504.
- ↑ Dziennik Personalny 1922.02.18 R.3 Nr2, „Biblioteka Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk”, 18 lutego 1922 [dostęp 2026-02-18].
- ↑ M.P. z 1929 r. Nr 276, poz. 638 (ISAP) „za zasługi na polu dyplomatycznem”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 145, poz. 262 „za zasługi na polu opieki konsularnej oraz propagandy kulturalnej i ekonomicznej zagranicą”.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1933. Warszawa: Klub Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej, 1933, s. 89. [dostęp 2022-06-01].
- Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 360. [dostęp 2021-12-06].
- Zbyszewski Tytus. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; I.482.45-3506a [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-02-18].