Ubaldo Marchioni

Czcigodny Sługa Boży
Ubaldo Marchioni
Data i miejsce urodzenia

19 maja 1918
Vimignano di Grizzana Morandi

Data i miejsce śmierci

29 września 1944
Casaglia di Caprara

Ubaldo Marchioni (ur. 19 maja 1918 roku w Grizzana Morandi, zm. 29 września 1944 w Casaglia di Caprara) – włoski duchowny, męczennik, ofiara nazistów w masakrze w Marzabotto, czcigodny sługa Boży Kościoła Katolickiego.

Życiorys

Urodził się jako syn Augusta Marchioniego i Antonietty Smerigli. Od najmłodszych lat pociągany życiem parafialnym i postacią swojego proboszcza, w wieku 10 lat poprosił o przyjęcie do seminarium duchownego. Wstąpił do seminarium diecezjalnego w Borgo Capanne i należał do klasy wyświęconej, w której znalazł się również Giovanni Fornasini, jeden z tzw. „męczenników z Monte Sole”. Nie wyróżniał się wybitnymi osiągnięciami naukowymi. W 1935 roku przeniósł się do seminarium regionalnego Benedykta XV w Bolonii i przyjął święcenia kapłańskie w katedrze metropolitalnej św. Piotra 28 czerwca 1942 roku z rąk arcybiskupa kardynała Giovanniego Battisty Nasalliego Roccy. Następnego dnia odprawił swoją pierwszą Mszę Świętą w kościele San Lorenzo di Vimignano[1][2].

Tego samego lata został mianowany wikariuszem archiprezbitera Monzuno (BO), a jednocześnie powierzono mu opiekę duszpasterską nad niewielką parafią San Nicolò della Gugliara. Przebywał w Monzuno, gdy 25 lipca 1943 roku upadł faszyzm, a 8 września ogłoszono zawieszenie broni. W tym trudnym i delikatnym czasie rola proboszczów była kluczowa, zwłaszcza w obronie ludności przed arogancją zarówno nazistów, jak i partyzantów[1].

28 marca 1944 roku don Marchioni został mianowany skarbnikiem duchowym San Martino; 30 kwietnia był świadkiem wstąpienia don Casagrande na tymczasową stolicę biskupią w La Quercia; 17 maja podpisano bullę biskupią mianującą go archiprezbiterem San Martino; 23 maja don Marchioni otrzymał inaugurację kanoniczną, a 15 czerwca formalnie objął beneficjum parafialne. Chciał zabrać ze sobą rodzinę: ojca, Augusta, który porzucił posadę listonosza w Vimignano, aby pomóc zastępcy w zarządzaniu beneficjum; matkę, Antoniettę; i siostrę, Martę, która była zaledwie nastolatką[1].

29 września tego samego roku, podróżując do Cerpiano, uznał za bardziej stosowne zatrzymać się w kościele Santa Maria Assunta w Casaglia di Caprara. Prowadził wiernych w modlitwie różańcowej, aż do przybycia żołnierzy nazistowskich. On i wierni zostali zabrani na cmentarz w Casaglia, ale zostali rozdzieleni, zanim żołnierze zabili pozostałych mężczyzn, kobiety i dzieci. Jego ciało znaleziono u stóp ołtarza w kościele Santa Maria Assunta tego samego dnia[2].

Doczesne jego szczątki spoczywają w Marzabotto, w Pomniku Wojennym[2].

Proces beatyfikacyjny

4 października 1998 r. Arcybiskup kardynał Giacomo Biffi otworzył proces beatyfikacyjny księży Don Ferdinando Casagrande, Don Giovani Fornasini, Don Ubaldo Marchioni[3]. Diecezjalne dochodzenie w sprawie beatyfikacji Ubaldo Marchioniego, mające na celu zweryfikowanie jego heroicznego praktykowania cnót chrześcijańskich, odbyło się w Bolonii od 18 października 1998 r. do 6 listopada 2011 r.

21 listopada 2025 papież Leon XIV erygował dekret o jego męczeństwie, co otwiera drogę do jego beatyfikacji[4][5].

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.