Uniatyccy herbu Sas

Herb Sas

Uniatyccy herbu Sas – polska rodzina szlachecka pochodzenia wołosko-ruskiego.

Ich protoplastą, podobnie jak Uruskich, był Kostko z Uruża pieczętujący się herbem Sas, występujący w aktach w 1437 r.[1] Nazwisko wzięli w XV w. od Uniatycz koło Drohobycza. W 1531 r. Uniatycze należały do: Andrzeja, Dymitra i Steczka Uniatyckich[2].

Przedstawiciele rodu

  • Jan Uniatycki (ok. 1780 – po 1829)[3] – doktor obojga praw, podprokurator Trybunału Cywilnego w Siedlcach, podprefekt powiatu łosickiego
  • Stefan Uniatycki (ok. 1685–1752) – chorąży i stolnik pilzneński, podstoli bracławski, podstarosci i sędzia grodzki nowokorczyński, stolnik trembowelski
  • Józef Uniatycki (ok. 1740 – po 1795) – podkomorzy nadworny i szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, pułkownik JKM, właściciel wsi Jamelna[4]
  • Hilary Uniatycki - rządca dóbr Maryampol w 1888[5]
  • Michał Uniatycki (1911–1991) – podporucznik kawalerii WP, uczestnik Kampanii Wrześniowej, więzień Woldenbergu, dyrektor Cukrowni Zbiersk

Przypisy

  1. ↑ Ludwik Wyrostek, Ród Dragów-Sasów nas Węgrzech i Rusi Halickiej, Kraków, s. 58–59, 1932.
  2. ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, pod red. B. Chlebowskiego, t. 12, Warszawa, s. 800–801, 1892.
  3. ↑ Majeranowski Konstanty Red, Goniec Krakowski: dziennik polityczny, historyczny i literacki. 1829.06.11 nr70, „PAN Biblioteka Kórnicka”, 1829, s. 577 (pol.).
  4. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym, „Łowiecka Biblioteka Cyfrowa Krzysztofa Daszkiewicza”, 1855, s. 78 (pol.).
  5. ↑ Tyniecki Władysłw Red, Sylwan. Organ Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego.1888 R.6 nr10, „PAN Biblioteka Kórnicka”, 1888, s. 352 (pol.).

Bibliografia

  • Ludwik Wyrostek, Ród Dragów-Sasów na Węgrzech i Rusi Halickiej, Kraków 1932, s. 58–59
  • Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J. N. Bobrowicza, t. IX, Lipsk, s. 200.
  • Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. Spisy, red. Kazimierz Przyboś, 1987, 710.
  • Oda Na dzień Imienin z powinszowaniem J. W. Panu Józefowi z Uniatycz na Szyrzynach Uniatyckiemu Podkomorzemu Nadwornemu J. K. M. polskiego y w Wojsku Koronnym pułkownikowi, Lwów, 19 Marca 1777.
  • Arkadiusz Bereza, Witold Okniński, Sądownictwo siedleckie. Tradycje i współczesność, Warszawa 2010, s. 29.
  • Krzysztof Ślusarek, Ziemiaństwo a rozwój gospodarczy Galicji w 2 połowie XVIII i na początku XIX wieku, [w:] Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej, t. VIII, 2010.
  • Andrzej Chojnacki, Cywilna i wojskowa elita władzy departamentu siedleckiego po upadku Napoleona I. Pobyt Aleksandra I – cara Rosji w Węgrowie i Sokołowie, 2011, s. 10.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.