Union Ryga

piłka nożna
Union Ryga
RV Union
Rīgas Vilki Union
(Związek Wilków w Rydze)
Państwo

 Imperium Rosyjskie

 

 Łotwa

Siedziba

Ryga

Data założenia

1907

Data rozwiązania

1939

Data reaktywacji

2022

Barwy
   
niebieskie
I zespół
Stadion

RTU stadions, Ryga

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

RV Union Ryga (łot. RV Union (Rīga)) – łotewski klub piłkarski z siedzibą w stolicy kraju, mieście Ryga, działający w latach 1907–1939. Odrodzony w 2022 jako FK Union.

Historia

Chronologia nazw:

  • 1907: RV Union Ryga (łot. RV Union (Rīga))
  • 1939: klub rozwiązano
  • 2022: FK Union Ryga (łot. FK Unions (Rīga))

Klub piłkarski RV Union został założony w Rydze jesienią 1907 roku[1] przez Stowarzyszenie Cyklistów w Rydze (RV - Rīgas Vilki), które powstało w 1893 roku, i reprezentował lokalną społeczność Niemców bałtyckich. Stało się to niedługo po założeniu brytyjskiego British FC (w skrócie BFC). Dlatego Union jest uważany za drugi najstarszy klub piłkarski na terenie dzisiejszej Łotwy[2], znajdującej się wtedy w granicach Imperium Rosyjskiego. W 1908 roku zespół startował w pierwszych Mistrzostwach Ryskiej Ligi Piłki Nożnej, przegrywając w finale 0:5 z British FC[3]. W 1909 po raz pierwszy został mistrzem wygrywając 4:1 z British FC. W 1910 roku klub był jedną z trzech drużyn grających w nowo powstałej Ryskiej Lidze Piłkarskiej, obok BFC i SV Kaiserwald. Chociaż BFC wyraźnie wygrało turniej, zespół został później zdyskwalifikowany, a Union został ogłoszony zwycięzcą[4]. Union wygrał także pierwszy Puchar Rygi w piłce nożnej, który odbył się w tym samym roku. W 1912 zdobył swój trzeci tytuł mistrzowski[5]. W 1915 po 5 meczach dzielił pierwsze miejsce w tabeli z Britanią FC. Jednak ze względu na szybko zbliżającą się linię frontu I wojny światowej kolejne rozgrywki zostały odwołane.

Ze względu na I wojnę światową i walkę o niepodległość, aż do 1920 roku na Łotwie nie grano regularnie w piłkę nożną. Union był następnie jednym z klubów sportowych, które zostały przywrócone po ogłoszeniu niepodległości Łotwy. W 1921 roku klub ponownie wziął udział w pierwszych Mistrzostwach Łotwy. Po sześciu meczach zajmował przedostatnią trzecią pozycję w tabeli. Jednak ze względu na szybko zbliżającą się zimę sezon nigdy nie dokończono[6].

W następnym 1922 roku zespół zajął czwarte miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej Mistrzostw Rygi (na 5 drużyn). Kilku czołowych zawodników opuściło klub po sezonie, zasilając ASK Ryga. W 1923 roku zespół zajął ostatnie miejsce w lidze i spadł do niższej ligi.

Od tego czasu klub grał w drugiej lidze miejskiej Rygi, aż do powstania Virslīgi w 1927 roku, w której mogły brać udział także kluby spoza Rygi. Regulamin przewidywał wówczas, że najlepsze drużyny z klasy A Ligi Ryskiej muszą awansować do Virslīgi, a drużyna z drugiego miejsca rozegrać mecze barażowe. W 1929 roku Union zajął drugie miejsce w klasie A (z taką samą liczbą punktów jak Riga Wanderer). Kolejne mecze play-off ze zwycięzcą Prowincji zakończyły się sukcesem (5:0 z Cēsu SB) i tak Union po raz pierwszy wystąpił w Virslīdze w 1930 roku.

W swoim pierwszym roku w najwyższej lidze zespół zajął czwarte miejsce. W następnym 1931 roku awansował na trzecie miejsce w tabeli. W kolejnych latach klub systematycznie podupadał. W 1935 roku Union spadł z Virslīgi po szczególnie rozczarowującym sezonie. Klub grał ponownie w I lidze miejskiej Rygi do 1939 roku. W 1939 roku, po wysiedleniu Niemców bałtyckich w ramach paktu Ribbentrop-Mołotow, w wyniku którego wielu zawodników opuściło kraj, klub został rozwiązany[2].

W lutym 2022 roku Bogdans Ņesterenko i Voldemārs Baroniņš założyli klub piłkarski FK Union, który uważa się za następcę klubu założonego w 1907 roku. Klub z Rygi złożył wniosek o udział w strefie środkowej 3.līgi (D4). W sezonie 2023 zespół zajął 3. miejsce w finale ligi, co pozwoliło klubowi zakwalifikować się do 2.līgi[7].

Barwy klubowe, strój, herb, hymn

Klub ma barwy niebieskie. Piłkarze domowe spotkania zazwyczaj grali w niebieskich koszulkach, niebieskich spodenkach oraz niebieskich getrach.

Sukcesy

Trofea międzynarodowe

Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich (stan na 31-05-2024).

Trofea krajowe

Łotwa Zdobyte trofea w rozgrywkach Łotwy (stan na: 31-05-2024)
RozgrywkiOsiągnięcieRazySezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 1 1931

Puchar
zdobywca 0
finalista 0

II liga
I miejsce 0
II miejsce 2 1929
III miejsce 0
  • Ryska Liga Piłki Nożnej:
    • mistrz (3): 1909, 1910, 1912
    • wicemistrz (2): 1908, 1911, 1915
  • Puchar Rygi:
    • zdobywca (1): 1910

Poszczególne sezony

Rozgrywki międzynarodowe

Europejskie puchary

Klub nigdy nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

Rozgrywki krajowe

Łotwa Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Łotwy
(Stan na 31 maja 2024 r.)
PoziomRozgrywkiSezonyMeczeZRPB+B–PktLataAwanseSpadkiNaj.
I Virslīga 9 1921–1923, 1930–1935 0 2 3
II Pirmā līga 9 1924–1929, 1936–1939 1 0 2
III 2. līga 1 2024 0 1 6
Puchar Rygi 4 1910–1913 0 0 1

Struktura klubu

Stadion

Drużyna rozgrywa swoje mecze domowe w Rydze na stadionie RTU, który może pomieścić 1.000 widzów. Początkowo grał na stadionie szkoły średniej w Rydze Ostvald. Siedzibą pierwotnego klubu był stadion "Union" przy Elizabetes iela w centrum Rygi, gdzie od 1974 roku stoi biurowiec World Trade Center Ryga.

Kibice i rywalizacja z innymi klubami

Derby

Zobacz też

  • Harolds Trevenens Holls

Przypisy

  1. ↑ Latvia - List of Foundation Dates [online], RSSSF, 6 maja 2011 [dostęp 2024-12-02] (ang.).
  2. 1 2 'Futbols pilsētā': Union [online], delfi.lv, 11 lutego 2009 [dostęp 2024-12-02] (łot.).
  3. ↑ LAT 1908-15 [online], claudionicoletti.eu [dostęp 2024-12-02] (ang.).
  4. ↑ Miķelis Rubenis: Latvijas futbola vēsture. Rīga: Jāna sēta Apgāds, 2000, s. 495. ISBN 978-9984-07-218-0. (łot.).
  5. ↑ Historie: Die Eintracht und der FK RFS aus Riga - Eintracht Frankfurt Historie & Museum [online], museum.eintracht.de, 23 października 2024 [dostęp 2024-12-02] (niem.).
  6. ↑ Ainis Ulmanis: Patiesībā bija tā. Futbols Latvijā 1907-2009. Rīga: Lielupes izdevniecība, 2010, s. 24. ISBN 978-9984-563-05-3. (łot.).
  7. ↑ Finālturnīrs 2023 [online], fkunion.lv, 7 listopada 2023 [dostęp 2024-12-02] (łot.).

Bibliografia