Urbania Góra
Jedna ze stacji Kalwarii Tokarskiej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
674 m n.p.m. |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Urbania Góra – szczyt (674 m) w masywie Zębalowej[1]. Według Jerzego Kondrackiego, autora regionalizacji geograficznej Polski masyw ten należy do Beskidu Wyspowego[2]. Przy takim zaszeregowaniu masywu Urbania Góra stanowi jeden z najbardziej na zachód wysuniętych szczytów Beskidu Wyspowego.
Znajduje się w grzbiecie odchodzącym od szczytu Zębalowej (kota 854 m n.p.m.) w kierunku północno-zachodnim, nad dolinę Krzczonówki w Tokarni. Urbania Góra znajduje się w nim pomiędzy szczytem Golca (763 m n.p.m., na południowym wschodzie) a wzniesieniem Chobociej Góry (579 m n.p.m., na północnym wschodzie). Ma formę kopy o łagodnych stokach, mocno rozciągniętej w linii wschód-zachód, dziś już w większości zalesionej[3].
Na zachodnim stoku Urbaniej Góry, nad wsią Tokarnia znajduje się, powstała w latach 1982–2000, składająca się z 14 stacji, Kalwaria Tokarska. Natomiast na stokach: północnym i wschodnim, zachowały się ślady rowów strzeleckich, wybudowanych w 1944 roku przez miejscową ludność pod kierownictwem inżynierów z Organizacji Todta. Umocnienia te miały łącznie 2,5 km, do dziś zachowało się ok. 600 m[4]. Południowymi podnóżami Urbaniej Góry biegnie czarny szlak turystyczny (p. niżej)[3].
Na niektórych mapach Urbania Góra nazywana jest Chobocią Górą lub Chabocią Górą[5].
Piesze szlaki turystyczne
Przypisy
- 1 2 Beskid Wyspowy 1: 50000. Mapa turystyczna, Kraków: Compass, 2006, ISBN 83-89165-86-4.
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12479-2.
- 1 2 Mapa turystyczna. [dostęp 2026-01-14].
- ↑ Dariusz Dyląg, Piotr Sadowski, Beskid Myślenicki, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, ISBN 978-83-62460-50-2.
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2026-01-14].

