Uriah Hall

Uriah Hall
Ilustracja
Hall na gali UFC 232
Pełne imię i nazwisko

Uriah Alexander Hall

Pseudonim

Prime Time

Data i miejsce urodzenia

31 lipca 1984
Spanish Town

Obywatelstwo

Jamajka
Stany Zjednoczone

Wzrost

183 cm

Masa ciała

84 kg

Styl walki

karate kyokushin, kick-boxing, brazylijskie jiu-jitsu

Debiut

2005

Federacja

UFC

Kategoria wagowa

średnia

Klub

Fortis MMA

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

28

Zwycięstwa

17

Przez nokauty

13

Przez poddania

1

Przez decyzje

3

Porażki

11

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 2 lipca 2022.

Uriah Alexander Hall (ur. 31 lipca 1984 w Spanish Town[1]) – jamajsko-amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) oraz były kick-bokser. W latach 2013–2022 związany z największą federacją MMA na świecie – UFC. Finalista 17 części „The Ultimate Fightera”. Przed pojawieniem się w programie walczył także dla Bellator MMA oraz Ring of Combat, gdzie zdobył aż dwa razy mistrzowski pas tejże federacji w wadze średniej.

Życiorys

Urodził się w Spanish Town na Jamajce, jednak w wieku 13 lat przeniósł się do Queens w Nowym Jorku. Po przybyciu do USA był prześladowany i zastraszany w szkole[2].

W wieku 16 lat zaczął trenować sztuki walki. Pod okiem znanego trenera karate – Tigera Schulmanna zdobył czarny pas drugiego stopnia w stylu shōtōkan[3]. W przeszłości startował także w kick-boxingu dla World Combat League[4].

Zagrał w trzech filmach m.in. Street (2015), The Favorite (2018) oraz Seized (2020)[5].

Kariera MMA

Początki kariery

Zawodowo w mieszanych sztukach walki zadebiutował 29 października 2005, zwyciężając w 44 sekundzie walki z Mikiem Iannonem. Dwie kolejne walki wygrał ponownie przez techniczne nokauty na galach Bellator 11 oraz Ring of Combat 27[6].

11 czerwca 2010 dostał szansę walki o mistrzowski pas federacji Ring of Combat w wadze średniej. Przed pojedynkiem nie wypełnił limitu wagowego, przekraczając go o 0,25 funta (ok. 0,11 kg), za co został ukarany grzywną w wysokości 100 dolarów na rzecz rywala. Mimo to starcie zachowało status walki mistrzowskiej. Pojedynek zwyciężył w pierwszej rundzie przez poddanie (odklepanie w matę) się rywala po ciosach pięściami, dzięki czemu Hall sięgnął po tytuł[7].

Już w pierwszej obronie (24 września 2010) stracił pas mistrzowski, przegrywając z Chrisem Weidmanem przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[6].

Drugiej porażki doznał po większościowej decyzji z Costasem Philippousem. Dwie kolejne walki wygrał na galach Ring of Combat 35 i 39[6].

Hall będąc na fali dwóch zwycięstw z rzędu dostał ponownie szansę walki o tytuł ROC. 13 kwietnia 2013 w Las Vegas zwyciężył jednogłośną decyzją z niepokonanym Gruzinem Nodarem Kuduxashvilim, zapewniając rywalowi pierwszą porażkę w karierze oraz zdobywając po raz drugi tytuł Ring of Combat w wadze średniej[8].

The Ultimate Fighter

9 stycznia 2013 ogłoszono, że Hall został uczestnikiem siedemnastej edycji programu The Ultimate Fighter. Trenerami sezonu byli mistrz UFC w wadze półciężkiej Jon Jones oraz Chael Sonnen[9].

W walce eliminacyjnej o wejście do domu uczestników Hall zmierzył się z Andym Enzem i zwyciężył decyzją sędziów. Następnie został wybrany przez Chaela Sonnena jako drugi zawodnik do jego drużyny[10].

W trzecim odcinku programu Hall stanął naprzeciw Adama Celli z drużyny Jonesa. Na dziesięć sekund przed końcem pierwszej rundy znokautował rywala kopnięciem obrotowym na głowę, pozbawiając go przytomności. Nokaut ten został określony przez Danę White’a jako najbardziej brutalny w historii programu The Ultimate Fighter[11].

Dzięki zwycięstwu awansował do ćwierćfinału, gdzie zmierzył się z Bubba McDanielem z drużyny Jonesa. Hall znokautował przeciwnika kontrującym prawym prostym w pierwszej rundzie. Siła uderzenia spowodowała u McDaniela złamanie kości twarzy w trzech miejscach. Po walce Dana White określił Halla mianem „najbardziej niebezpiecznego” zawodnika w historii programu, natomiast Chael Sonnen stwierdził, że ma on potencjał do rywalizacji o czołowe miejsca w wadze średniej[12].

W półfinale Hall zmierzył się z Dylanem Andrewsem. W pierwszej rundzie prezentował bardziej techniczny styl walki, skutecznie wykorzystując lewy prosty. W drugiej rundzie został obalony przez rywala i próbował poddać go dźwignią - kimurą. Następnie, wyprowadzając ciosy z dolnej pozycji, poważnie naruszył Andrewsa, zmuszając go do utraty kontroli w parterze. Hall wykorzystał sytuację, zasypując przeciwnika serią uderzeń w parterze, co doprowadziło do zwycięstwa przez techniczny nokaut i awansu do finału programu[13].

Po udanym występach programu The Ultimate Fighter, w którym odniósł cztery zwycięstwa, Hall zyskał znaczną popularność wśród fanów MMA. W finale programu zmierzył się z Kelvinem Gastelumem[14][15]. Pojedynek zakończył się porażką Halla przez niejednogłośną decyzję sędziów[16]. Po walce przyznał, że emocjonalne podejście do rywala, z którym wcześniej trenował, wpłynęło na jego dyspozycję podczas starcia[17].

UFC

17 sierpnia 2013 miał zmierzyć się z Nickiem Ringiem podczas gali UFC Fight Night 26[18]. Po wycofaniu się Ringa jego miejsce zajął Josh Samman[19], który również ostatecznie nie wystąpił z powodu kontuzji. Ostatecznie przeciwnikiem Halla został John Howard[20], który pokonał go niejednogłośną decyzją sędziów (30-27, 28-29, 29-28)[21].

28 grudnia 2013 podczas UFC 168 Hall zmierzył się z Chrisem Lebenem[22]. Przed walką prezydent UFC Dana White powiedział, że Hall musi wygrać walkę, jeśli chce utrzymać kontrakt z UFC[23]. Hall pod koniec pierwszej rundy posłał rywala na deski i gong końcowy przerwał dalszą akcję. Po jej zakończeniu Leben zrezygnował z dalszej rywalizacji, co dało Hallowi zwycięstwo przez techniczny nokaut między pierwszą a drugą rundą[24].

5 lipca 2014 podczas UFC 175 Hall pokonał Thiago Santosa jednogłośną decyzją sędziów, mimo że do walki przystąpił z kontuzją palca u stopy[25][26].

18 stycznia 2015 miał stoczyć rewanżowy pojedynek z Costasem Philippou podczas UFC Fight Night 59, jednak Grek wycofał się z powodu kontuzji[27]. Następnie jego miejsce miał zająć Louis Taylor[28], który również został zmuszony do rezygnacji[29]. Ostatecznie Hall zmierzył się z debiutującym w UFC Ronem Stallingsiem i zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie po interwencji lekarza[30][31].

23 maja 2015 podczas UFC 187 przegrał z Rafaelem Natalem przez niejednogłośną decyzję sędziów (2 x 29-28, 28-29)[32]. W czerwcu tego samego roku planowano jego walkę z Krzysztofem Jotką[33], jednak Hall został wycofany z pojedynku z powodu problemów wizowych[34].

8 sierpnia 2015 podczas UFC Fight Night 73 pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie debiutującego Oluwale Bamgbose[35].

27 września 2015 podczas UFC Fight Night 75 zmierzył się z Gegardem Mousasim, zastępując kontuzjowanego Roana Carneiro[36]. Po trudnej pierwszej rundzie odwrócił losy walki, nokautując rywala serią ciosów po wcześniejszym trafieniu kopnięciem obrotowym i latającym kolanem[37]. Za efektowne zwycięstwo otrzymał bonus pieniężny (50 tysięcy dolarów) w kategorii „występ wieczoru”[38].

15 listopada 2015 podczas UFC 193 zastąpił kontuzjowanego Michaela Bispinga w walce z Robertem Whittakerem[39]. Przegrał jednogłośną decyzją sędziów[40].

W maju 2016 roku miał zmierzyć się z Andersonem Silvą podczas UFC 198[41], jednak Brazylijczyk wycofał się z powodu operacji pęcherzyka żółciowego[42], a Hall nie wystąpił na gali[43].

17 września 2016 podczas UFC Fight Night 94 przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Derekiem Brunsonem[44][45]. Dwa miesiące później stoczył rewanż z Gegardem Mousasim podczas UFC Fight Night 99[46], przegrywając przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[47].

16 września 2017 podczas UFC Fight Night 116 zmierzył się z Polakiem Krzysztofem Jotką[48]. Po trudnej pierwszej rundzie odwrócił przebieg pojedynku i zwyciężył przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[49]. Za swój występ otrzymał drugi w karierze bonus „występ wieczoru”[50].

14 stycznia 2018 miał walczyć z Vitorem Belfortem podczas UFC Fight Night: Stephens vs. Choi[51]. Dzień przed galą zemdlał w drodze na oficjalne ważenie, w związku z czym pojedynek został odwołany[52][53].

21 kwietnia 2018 planowano jego walkę z Paulo Costą podczas UFC Fight Night 128[54], jednak Brazylijczyk doznał kontuzji bicepsa[55]. Pojedynek przełożono na UFC 226, gdzie Hall przegrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[56].

29 grudnia 2018 podczas UFC 232 znokautował ciosem prawym sierpowym Bevona Lewisa w trzeciej rundzie[57][58].

14 września 2019 podczas UFC Fight Night 158 zwyciężył Antônio Carlosa Júniora przez niejednogłośną decyzję sędziów[59][60].

W 2020 roku dwukrotnie planowano jego walkę z Ronaldo Souzą. Pierwszy termin (14 kwietnia) został odwołany z powodu przełożenia gali UFC 249[61][62], natomiast przed drugim (9 maja) Souza uzyskał pozytywny wynik testu na COVID-19 i wycofał się z pojedynku[63].

22 sierpnia 2020 miał zmierzyć się z Yoelem Romero podczas UFC on ESPN 15[64], jednak Kubańczyk wycofał się z nieujawnionych powodów, a walka została anulowana[65].

31 października 2020 podczas UFC Fight Night 181 Hall zmierzył się z byłym mistrzem UFC Andersonem Silvą[66]. Zwyciężył przez techniczny nokaut w czwartej rundzie, odnosząc jedno z najważniejszych zwycięstw w swojej karierze[67].

24 kwietnia 2021 podczas UFC 261 doszło do jego rewanżowego pojedynku z Chrisem Weidmanem[68]. Na początku pierwszej rundy Hall zablokował niskie kopnięcie rywala, wskutek czego Weidman doznał złamania kości piszczelowej i strzałkowej prawej nogi. Walka została natychmiast przerwana, a Hall zwyciężył przez techniczny nokaut. Był pierwszym zawodnikiem w historii UFC, który wygrał walkę bez wyprowadzenia choćby jednego ciosu[69].

31 lipca 2021 był głównym bohaterem gali UFC on ESPN: Hall vs. Strickland[70]. Przegrał z Seanem Stricklandem przez jednogłośną decyzję sędziów[71].

16 kwietnia 2022 miał zmierzyć się z André Munizem podczas UFC Fight Night 206[72], jednak wycofał się z pojedynku z nieujawnionych powodów. Walka została przełożona na UFC 276, gdzie 2 lipca 2022 Hall przegrał jednogłośną decyzją sędziów[73][74].

10 sierpnia 2022 Hall poinformował fanów o zakończeniu sportowej kariery[75].

Osiągnięcia

Mieszane sztuki walki

Lista walk w MMA

Zawodowe

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 17-11 Brazylia André Muniz (22-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 276 02.07.2022 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 17-10 Stany Zjednoczone Sean Strickland (23-3) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC on ESPN: Hall vs. Strickland 31.07.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas Main Event
Wygrana 17-9 Stany Zjednoczone Chris Weidman (15-5) TKO (kontuzja – złamanie nogi) 1 0:17 UFC 261 24.04.2021 Stany Zjednoczone Jacksonville Pierwsza walka w historii UFC, w której zwycięzca nie oddał ani jednego uderzenia.
Wygrana 16-9 Brazylia Anderson Silva (34-10) TKO (ciosy pięściami) 4 1:24 UFC Fight Night: Hall vs. Silva 31.10.2020 Stany Zjednoczone Las Vegas Main Event
Wygrana 15-9 Brazylia Antônio Carlos Júnior (10-3) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Cowboy vs. Gaethje 14.09.2019 Kanada Vancouver
Wygrana 14-9 Stany Zjednoczone Bevon Lewis (6-0) KO (prawy sierpowy) 3 1:32 UFC 232 29.12.2018 Stany Zjednoczone Inglewood
Przegrana 13-9 Brazylia Paulo Costa (11-0) TKO (ciosy pięściami) 2 2:38 UFC 226 07.07.2018 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 13-8 Polska Krzysztof Jotko (19-2) TKO (ciosy pięściami) 2 2:25 UFC Fight Night: Rockhold vs. Branch 16.09.2017 Stany Zjednoczone Pittsburgh Bonus za występ wieczoru.
Przegrana 12-8 Holandia Gegard Mousasi (40-6-2) TKO (ciosy pięściami) 1 4:37 UFC Fight Night: Mousasi vs. Hall 2 19.11.2016 Irlandia Północna Belfast Main Event
Przegrana 12-7 Stany Zjednoczone Derek Brunson (15-3) TKO (ciosy pięściami) 1 1:41 UFC Fight Night: Poirier vs. Johnson 17.09.2016 Stany Zjednoczone Hidalgo Co-Main Event
Przegrana 12-6 Australia Robert Whittaker (14-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 193 15.11.2015 Australia Melbourne
Wygrana 12-5 Holandia Gegard Mousasi (37-5-2) TKO (latające kolano i ciosy pięściami) 2 0:25 UFC Fight Night: Barnett vs. Nelson 27.09.2015 Japonia Saitama Bonus za występ wieczoru. Co-Main Event
Wygrana 11-5 Nigeria Oluwale Bamgbose (5-0) TKO (ciosy pięściami) 1 2:32 UFC Fight Night: Teixeira vs. Saint Preux 08.08.2015 Stany Zjednoczone Nashville
Przegrana 10-5 Brazylia Rafael Natal (19-6-1) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC 187 23.05.2015 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 10-4 Stany Zjednoczone Ronald Stallings (12-6) TKO (przerwanie przez lekarza) 1 3:37 UFC Fight Night: McGregor vs. Siver 18.01.2015 Stany Zjednoczone Boston
Wygrana 9-4 Brazylia Thiago Santos (9-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 175 05.07.2014 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 8-4 Stany Zjednoczone Chris Leben (22-11) TKO (niezdolność do kontynuowania walki) 1 5:00 UFC 168 28.12.2013 Stany Zjednoczone Las Vegas
Przegrana 7-4 Stany Zjednoczone John Howard (20-8) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: Shogun vs. Sonnen 17.08.2013 Stany Zjednoczone Boston Debiut w UFC.
Przegrana 7-3 Stany Zjednoczone Kelvin Gastelum (6-0) Decyzja (niejednogłośna) 3 5:00 The Ultimate Fighter 17: Team Jones vs. Team Sonnen Finale 13.04.2013 Stany Zjednoczone Las Vegas Finał 17 turnieju The Ultimate Fighter w wadze średniej. Co-Main Event
Wygrana 7-2 Gruzja Nodar Kuduxashvili (6-0) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Ring of Combat 41 15.06.2012 Stany Zjednoczone Atlantic City Zdobył pas mistrzowski Ring of Combat w wadze średniej. Main Event
Wygrana 6-2 Stany Zjednoczone Daniel Akinyemi (2-0) Poddanie (dźwignia skrętowa na staw skokowy 1 4:48 Ring of Combat 39 10.02.2012 Stany Zjednoczone Atlantic City
Wygrana 5-2 Mjanma Aung La N Sang (11-5) KO (cios pięścią) 3 1:37 Ring of Combat 35 08.04.2011 Stany Zjednoczone Atlantic City
Przegrana 4-2 Cypr Costas Philippou (6-1) Decyzja (większościowa) 3 4:00 Ring of Combat 34 04.02.2011 Stany Zjednoczone Atlantic City
Przegrana 4-1 Stany Zjednoczone Chris Weidman (2-0) TKO (ciosy pięściami) 1 3:06 Ring of Combat 31 24.09.2010 Stany Zjednoczone Atlantic City Stracił pas mistrzowski Ring of Combat w wadze średniej. Main Event
Wygrana 4-0 Stany Zjednoczone Roger Carroll (7-3) TKO (poddanie się po ciosach) 1 2:41 Ring of Combat 30 11.06.2010 Stany Zjednoczone Atlantic City Zdobył pas mistrzowski Ring of Combat w wadze średniej. Main Event
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Mitch Whitesel (14-13) TKO (ciosy) 3 2:34 Ring of Combat 27 20.11.2009 Stany Zjednoczone Atlantic City
Wygrana 2-0 Meksyk Edwin Aguilar (20-14) TKO (kopnięcia na głowę i ciosy pięściami) 3 4:31 Bellator 11 12.06.2009 Stany Zjednoczone Uncasville Debiut w wadze średniej.
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Mike Iannone (1-0) TKO (ciosy) 1 0:44 Ring of Combat 9 29.10.2005 Stany Zjednoczone Asbury Park Debiut w wadze półciężkiej.

[6]

Wystawowe

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 4-0 Nowa Zelandia Dylan Andrews TKO (ciosy pięściami) 2 4:50 The Ultimate Fighter 17: Team Jones vs. Team Sonnen 09.04.2013 (data emisji) Stany Zjednoczone Las Vegas Półfinał TUF 17.
Wygrana 3-0 Stany Zjednoczone Bubba McDaniel KO (cios pięścią i ciosy kończące) 1 0:08 02.04.2013 (data emisji) Ćwierćfinał TUF 17.
Wygrana 2-0 Stany Zjednoczone Adam Cella KO (kopniecie z pół obrotu w głowę) 1 4:50 05.02.2013 (data emisji) Runda wstępna TUF 17. Nokaut sezonu.
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Andy Enz Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 22.01.2013 (data emisji) Runda eliminacyjna TUF 17.

[6]

Lista walk w boksie

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda, czas Czas Data Miejsce Uwagi
Przegrana 1-1 Meksyk Julio César Chávez Jr. (53-6-1) UD 6 3:00 20.07.2024 Stany Zjednoczone Tampa
Wygrana 1-0 Stany Zjednoczone Le’Veon Bell (0-0) UD 4 3:00 29.10.2022 Stany Zjednoczone Glendale

[81]

Przypisy

  1. ↑ Sherdog.com, Uriah [online], Sherdog [dostęp 2020-11-26].
  2. ↑ Dave Walsh, Uriah Hall Was Bullied as a Kid in New York [online], MMANUTS, 26 lutego 2014 [dostęp 2021-03-12] (ang.).
  3. ↑ Meet 'The Ultimate Fighter 17' cast: Uriah Hall, Van Damme and 'Tekken' pupil [online], MMA Junkie, 23 stycznia 2013 [dostęp 2021-03-12] (ang.).
  4. ↑ Leland Roling, Middleweight Scouting Report: #8 – Uriah Hall [online], Bloody Elbow, 23 grudnia 2010 [dostęp 2021-03-12] (ang.).
  5. ↑ Uriah Hall [online], IMDb [dostęp 2021-10-19].
  6. 1 2 3 4 5 Uriah Hall ("Prime Time") | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2025-08-18] (ang.).
  7. ↑ Roger Carroll vs. Uriah Hall, Ring of Combat 30 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  8. ↑ Uriah Hall vs. Nodar Kudukhashvili, Ring of Combat 41 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  9. ↑ Mike Chiappetta, The Ultimate Fighter 17 cast revealed [online], MMA Fighting, 9 stycznia 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  10. ↑ Mike Johnston, Fourteen fighters advance into TUF 17 house [online], Sportsnet, 23 stycznia 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  11. ↑ John Morgan, USA TODAY Sports, Spinning wheel kick KO on 'The Ultimate Fighter' stuns UFC boss Dana White (VIDEO) [online], USA TODAY [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  12. ↑ MMAjunkie.com, Episode No. 11 recap: 'The Ultimate Fighter 17: Team Jones vs. Team Sonnen' [online], MMAjunkie, 2 kwietnia 2013 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-06] (ang.).
  13. ↑ Mookie Alexander, The Ultimate Fighter 17 semifinal results recap: Kelvin Gastelum and Uriah Hall advance to April 13th finale [online], Bloody elbow, 9 kwietnia 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  14. ↑ MMA Fighting Newswire, TUF 17 Finale fight card [online], MMA Fighting, 10 kwietnia 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  15. ↑ MMAjunkie.com, 'TUF 17' finals set with Team Sonnen fighters Kelvin Gastelum vs. Uriah Hall [online], MMAjunkie, 9 kwietnia 2013 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-13] (ang.).
  16. ↑ Geno Mrosko, TUF 17 Finale UFC results: Kelvin Gastelum wins contract after defeating Uriah Hall [online], MMA Mania, 14 kwietnia 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  17. ↑ Shaun Al-Shatti, Dana White: Uriah Hall ‘mentally broke’ against Kelvin Gastelum [online], MMA Fighting, 14 kwietnia 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  18. ↑ Jason Floyd, Nick Ring vs. Uriah Hall booked for UFC on FS 1 in Boston [online], The MMA Report Podcast, 31 maja 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  19. ↑ MMAjunkie.com, Nick Ring out, Josh Samman meets Uriah Hall at UFC on FOX Sports 1 1 [online], MMA Junkie, 1 lipca 2013 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-07-04] (ang.).
  20. ↑ Mark Daniels, John Howard re-signs with the UFC, fights Uriah Hall at UFC on Fox Sports 1 [online], Boston Herald, 17 lipca 2013 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-07-20] (ang.).
  21. ↑ Wyniki UFC Fight Night 26 [online], Przegląd Sportowy Onet, 18 sierpnia 2013 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  22. ↑ Tom Ngo, Chris Leben Faces Uriah Hall at UFC 168 [online], www.5thround.com, 19 września 2013 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-21] (ang.).
  23. ↑ Adam Guillen, Dana White: Uriah Hall will be ‘leaving town’ if he doesn’t beat Chris Leben at UFC 168 [online], MMA Mania, 3 października 2013 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  24. ↑ Tomasz Chmura, UFC 168: Weidman vs. Silva 2 - wyniki i relacja [online], MMA Rocks, 28 grudnia 2013 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  25. ↑ Thomas Gerbasi, Hall Returns at UFC 175 [online], UFC, 1 kwietnia 2014 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-20] (ang.).
  26. ↑ Dave Doyle, UFC 175 results: Uriah Hall ignores broken toe, defeats Thiago Santos [online], MMA Fighting, 6 lipca 2014 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  27. ↑ Marc Raimondi, Costas Philippou injured, out of fight with Uriah Hall in Boston [online], MMA Fighting: UFC, Mixed Martial Arts (MMA) News, Results, 2015 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  28. ↑ Arkadiusz Hnida, URIAH HALL POZNAŁ NOWEGO RYWALA [online], Sporty-walki.org, 22 lutego 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  29. ↑ Nick Baldwin, Louis Taylor out of fight against Uriah Hall with injury, cut from promotion [online], mmajr.co, 11 stycznia 2015 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-18] (ang.).
  30. ↑ Damon Martin, Ron Stallings steps up to face Uriah Hall at UFC Fight Night in Boston [online], FOX Sports, 12 stycznia 2015 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  31. ↑ Bartłomiej Stachura, UFC Fight Night 59 – wyniki i relacja [online], Lowking, 18 stycznia 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  32. ↑ Bartłomiej Stachura, UFC 187 – wyniki i relacja [online], Lowking, 24 maja 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  33. ↑ Tomasz Chmura, Uriah Hall nowym rywalem dla Krzysztofa Jotki [online], MMA Rocks, 9 czerwca 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  34. ↑ MMA Junkie Staff | USA TODAY Sports, Three days after UFC Fight Night 69 booking, Uriah Hall pulled from card [online], MMA Junkie [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  35. ↑ Szymon Bokota, UFC FN 73 – wyniki i relacja [online], Lowking, 9 sierpnia 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  36. ↑ Yoshi, Roan Carneiro kontuzjowany. Urijah Hall zawalczy z Gegardem Mousasi na UFC Fight Night 75 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online], Fight24, 20 sierpnia 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  37. ↑ Dominik Wozniak, Uriah Hall stopuje Gegarda Mousasiego latającym kolanem! [online], MMA PL, 27 września 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  38. ↑ Mariusz Hewelt, Bonusy po gali UFC Fight Night 75: Uriah Hall zgarnia zasłużone 50 tysięcy dolarów [online], MMA Rocks, 27 września 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  39. ↑ Bartek Białecki, Michael Bisping kontuzjowany - zastąpi go Uriah Hall [online], MMA PL, 1 października 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  40. ↑ Mateusz Kochanowski, UFC 193: Robert Whittaker wypunktował Uriah Halla [online], MMA PL, 15 listopada 2015 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  41. ↑ Bartłomiej Stachura, Anderson Silva vs. Uriah Hall w planach na UFC 198 [online], Lowking, 17 marca 2016 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  42. ↑ Bartłomiej Stachura, Anderson Silva wypada z walki z Uriahem Hallem [online], Lowking, 11 maja 2016 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  43. ↑ Bartłomiej Stachura, Uriah Hall zdjęty z rozpiski UFC 198 [online], Lowking, 11 maja 2016 [dostęp 2026-06-02] (pol.).
  44. ↑ Konrad, Poirier vs. Johnson i Brunson vs. Hall na UFC FN 94 [online], Lowking, 18 lipca 2016 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  45. ↑ InTheCage, UFC Fight Night 94 - wyniki [online], InTheCage, 17 września 2016 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  46. ↑ Bartłomiej Stachura, Gegard Mousasi zapowiada skończenie Uriaha Halla w 2-3 rundy i ma na oku kolejnego rywala [online], Lowking, 17 listopada 2016 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  47. ↑ Monika Bobrycka, Gegard Mousasi demoluje Uriaha Halla już w pierwszej rundzie na gali w Belfaście! [online], MMA PL, 19 listopada 2016 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  48. ↑ Bartłomiej Stachura, Krzysztof Jotko vs. Uriah Hall na UFC Fight Night 116 [online], Lowking, 23 lipca 2017 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  49. ↑ UFC: Krzysztof Jotko znokautowany przez Uriah Halla w Pittsburghu [online], Przegląd Sportowy Onet, 17 września 2017 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  50. ↑ Mateusz Paczkowski, Uriah Hall z bonusem po znokautowaniu Krzysztofa Jotki - sprawdź listę nagodzonych [online], MMA PL, 17 września 2017 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  51. ↑ Bartosz Cieśla, Vitor Belfort i Uriah Hall zmierzą się w styczniu [online], MMA PL, 19 października 2017 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  52. ↑ Yoshi, Emocje wzięły górę. Vitor Belfort skomentował odwołanie jego walki z Uriah Hallem – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online], Fight24, 14 stycznia 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  53. ↑ Dawid Borek, O krok od śmierci przez zbijanie wagi. Przerażająca historia zawodnika UFC [online], Sportowe Fakty WP, 17 maja 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  54. ↑ Bartłomiej Stachura, Paulo Costa vs. Uriah Hall na UFC Fight Night 128 [online], Lowking, 7 lutego 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  55. ↑ Mateusz Paczkowski, Paulo Costa z powodu kontuzji bicepsa wypadł z walki z Uriahem Hallem [online], MMA PL, 14 marca 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  56. ↑ Bartosz Cieśla, UFC 226: Paulo Costa wygrywa przez TKO w drugiej rundzie z Uriahem Hallem [WIDEO] [online], MMA PL, 8 lipca 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  57. ↑ UFC 232: Pogromca Polaka znowu to zrobił! Przegrywał, ale efektownie znokautował rywala (WIDEO) [online], Polsat Sport, 30 grudnia 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  58. ↑ InTheCage, Uriah Hall vs. Bevon Lewis dodane do karty UFC 232 w Las Vegas [online], InTheCage, 20 października 2018 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  59. ↑ Paweł Wyrobek, Uriah Hall vs. Antonio Carlos Jr. dodane do rozpiski UFC w Kanadzie [online], MMA Rocks, 13 czerwca 2019 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  60. ↑ Krzysztof Kordys, UFC on ESPN+ 16: Cowboy vs Gaethje - wyniki gali [online], MMA Rocks, 14 września 2019 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  61. ↑ Bartłomiej Stachura, Jacare Souza wraca do wagi średniej, wystąpi na UFC 249 [online], Lowking, 24 grudnia 2019 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  62. ↑ Jan Niwiński, UFC 249 odwołane! [online], MMA PL, 9 kwietnia 2020 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  63. ↑ Tomasz Nowosielski, Ronaldo Souza który miał walczyć z Uriah Hallem na UFC 249 zakażony koronawirusem [online], MMA Rocks, 9 maja 2020 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  64. ↑ MMA DNA, Marcel Dorff, Yoel Romero vs. Uriah Hall toegevoegd aan UFC evenement op 22 augustus [online], MMA DNA, 5 sierpnia 2020 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  65. ↑ Bartłomiej Stachura, Yoel Romero wycofał się z walki z Uriahem Hallem [online], Lowking, 11 sierpnia 2020 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  66. ↑ Bartłomiej Stachura, Anderson Silva vs. Uriah Hall walką wieczoru październikowej gali UFC FN [online], Lowking, 19 sierpnia 2020 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  67. ↑ UFC Vegas 12: Porażka Andersona Silvy na zakończenie kariery w UFC. Polały się łzy [online], Polsat Sport, 1 listopada 2020 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  68. ↑ InTheCage, Doniesienia: Chris Weidman zarażony koronawirusem. Walka z Hallem przełożona na UFC 261 [online], InTheCage, 29 stycznia 2021 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  69. ↑ Jakub Madej, Uriah Hall pierwszym zawodnikiem w historii UFC, który wygrał bez zadania ciosu [online], MMA Rocks, 25 kwietnia 2021 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  70. ↑ Jacek Łosak, "Na papierze to nie ma sensu" - Hall o walce ze Stricklandem [online], MMA Rocks, 30 lipca 2021 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  71. ↑ UFC Vegas 33: Sean Strickland wypunktował Uriaha Halla i odniósł piąte zwycięstwo z rzędu [online], Polsat Sport, 1 sierpnia 2021 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  72. ↑ Bartłomiej Stachura, Andre Muniz zmierzy się z Uriahem Hallem na kwietniowej gali UFC Fight Night [online], Lowking, 28 stycznia 2022 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  73. ↑ Michał Tkaczuk, Organizacja UFC ponownie zestawiła pojedynek Uriah Halla z Andre Munizem [online], MMA Rocks, 23 kwietnia 2022 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  74. ↑ Arkadiusz Hnida, UFC 276: Niedoszły rywal Tomasza Narkuna zdominował Uriaha Halla! [online], MMA PL, 3 lipca 2022 [dostęp 2026-06-01] (pol.).
  75. ↑ Polsatsportpl, Polak wyzwał rywala do walki. Ten kilka dni później zakończył karierę [online], polsatsport.pl [dostęp 2022-08-10] (pol.).
  76. ↑ Roger Carroll vs. Uriah Hall, Ring of Combat 30 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2020-11-26] (ang.).
  77. ↑ Uriah Hall vs. Nodar Kudukhashvili, Ring of Combat 41 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2020-11-26] (ang.).
  78. ↑ Jordy McElroy, TUF 17 Results: Uriah Hall Upset Proves No One Is Invincible in MMA [online], Bleacher Report [dostęp 2020-11-26] (ang.).
  79. ↑ UFC Fight Night 75: Nelson vs. Barnett – bonusy i konferencja – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2020-11-26] (pol.).
  80. ↑ | UFC Fight Night 116: Rockhold vs Branch – bonusyFIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2020-09-25].
  81. ↑ BoxRec: Uriah Hall [online], boxrec.com [dostęp 2025-08-18] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.