Uropetala
| Uropetala | |||
| Selys, 1858[1] | |||
![]() Uropetala carovei | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina |
Petalurinae | ||
| Rodzaj |
Uropetala | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Petalura carovei White in Dieffenbach, 1843 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Uropetala – rodzaj ważek z rodziny Petaluridae[1].
Rozmieszczenie geograficzne
Do rodzaju należą gatunki występujące endemicznie w Nowej Zelandii[3].
Systematyka
Takson Uropetala wprowadził (jako podrodzaj rodzaju Petalura) w 1858 roku belgijski polityk i zoolog Edmond de Sélys Longchamps[2][4]. Autor podzielił podrodzaj na dwie grupy, do jednej zaliczył Petalura carovei, do drugiej Petalura thoreyi[4]. W 1859 roku Uhler w artykule Sélysa umieścił ten drugi gatunek w nowym podrodzaju Tachopteryx[5]. W 1890 roku Kirby uznał wiele z wyróżnionych w publikacjach Sélysa podrodzajów, w tym Uropetala i Tachopteryx, za osobne rodzaje; ponadto wyznaczył Petalura carovei na gatunek typowy rodzaju Uropetala[2][6]. Obecnie do rodzaju zaliczane są dwa gatunki[1].
Etymologia
Uropetala: gr. οὐρά oura „ogon”[7][8]; gr. πέταλον petalon „liść”[7][9]. Uropetala to przekształcona nazwa rodzaju Petalura i podobnie jak ona odnosi się do przydatków analnych w kształcie liścia[7].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[1]:
- Uropetala carovei (White in Dieffenbach, 1843)
- Uropetala chiltoni Tillyard, 1921
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Paulson, D., Schorr, M., Abbott, J., Bota-Sierra, C., Deliry, C., Dijkstra, K.-D. & Lozano, F. (koordynatorzy), World Odonata List [online], OdonataCentral, University of Alabama, 2026 [dostęp 2026-04-02] (ang.).
- 1 2 3 Henrik Steinmann, World Catalogue of Odonata Vol. II Anisoptera, Berlin, Nowy Jork: Walter de Gruyter, 1997 (seria: The Animal Kingdom, cz. 111), s. 234.
- ↑ wynik wyszukiwania: Uropetala. [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [on-line]. [dostęp 2026-04-02]. (ang.).
- 1 2 E. de Selys-Longchamps, Monographie des Gomphines, „Mémoires de la Société royale des sciences de Liège”, 11, Liège 1858, s. 628 (fr.).
- ↑ E. de Selys-Longchamps, Additions au Synopsis des Gomphines, „Bulletins de l'Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique”, seria 2 t. 7, Bruxelles 1859, s. 551 (fr.).
- ↑ W.F. Kirby, A Synonymic Catalogue of Neuroptera Odonata, or Dragonflies, with an Appendix of Fossil Species, London: Gurney & Jackson, 1890, s. 82 (ang.).
- 1 2 3 Ian Endersby, Heinrich Fliedner, The naming of Australia’s dragonflies, Busybird Publishing, 2015, s. 199, ISBN 978-1-925260-62-5 [zarchiwizowane z adresu 2024-10-09] (ang.).
- ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 276, OCLC 11069271 (ang.).
- ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 190, OCLC 11069271 (ang.).
