Urszula Bartkiewicz
 Urszula Bartkiewicz (2020) | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 stycznia 1952 |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Wydawnictwo | |
| Odznaczenia | |
   | |
Urszula Kazimiera Bartkiewicz[1] (ur. 28 stycznia 1952 w Bielsku-Białej) – polska klawesynistka, profesor sztuk muzycznych.
Życiorys
Ukończyła z wyróżnieniem studia muzyczne w klasie klawesynu Elżbiety Stefańskiej-Łukowicz w Akademii Muzycznej w Krakowie. Swoje kwalifikacje uzupełniała w Konserwatorium w Paryżu, a w latach 1974–1987 podczas licznych międzynarodowych kursów mistrzowskich w Pradze, Zurychu, Paryżu, Madrycie, Stuttgarcie, pracując m.in. z wybitnymi wirtuozami klawesynu. Brała udział w licznych festiwalach. W 1975 otrzymała główną nagrodę IX Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku oraz Nagrodę Publiczności na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Paryżu. W 1977 zdobyła I miejsce i Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym Conservatoire Nationale de Bobigny w Paryżu.
W jej dorobku artystycznym znajdują się liczne koncerty w Austrii, Belgii, Czechach, Estonii, Francji, Hiszpanii, Holandii, na Litwie, Łotwie, w Niemczech, Rosji, Słowenii, USA i Wielkiej Brytanii.
Oprócz działalności artystycznej zajmuje się dydaktyką w dziedzinie muzyki dawnej i jej wykonawstwa, prowadzeniem zespołów kameralnych oraz pedagogiką muzyczną. W 1992 uzyskała kwalifikacje I stopnia w zakresie gry na klawesynie, równoważne doktoratowi, a w 1996 krakowska Akademia Muzyczna przyznała jej kwalifikację II stopnia w dziedzinie sztuki muzycznej (równoważne habilitacji). Od 1998 jest wykładowcą Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Organizuje m.in. sesje naukowe nt. wykonawstwa muzyki dawnej z udziałem zagranicznych wykładowców i udziela się aktywnie w innych pracach naukowo-artystycznych bydgoskiej uczelni. Wprowadziła do programu sztudiów kształcenie na instrumentach dawnych. W 2003 uzyskała tytuł profesora sztuk muzycznych[2]. Od 2006 kieruje Katedrą Klawesynu, Organów i Muzyki Dawnej[3].
W swoim dorobku posiada nagrania radiowe i płytowe. Dla Polskiego Radia nagrała jako pierwsza Sonaty klawesynowe G.P. Del Buono, tańce z Tabulatury Jana z Lublina oraz przez nią odkryte utwory z Kancjonałów Teresy O. Fabiańskiej i Jadwigi Dygulskiej, a także ze zbiorów księżniczki Anny Marii Saskiej. Jest także pierwszą wykonawczynią utworów współczesnych, m.in. Koncertu klawesynowego Z. Bagińskiego oraz laureatką „Fryderyka 1999”, nagrody muzycznej przyznanej przez Akademię Fonograficzną, za 4-płytowy album z nagraniem Das Wohltemperierte Klavier J.S. Bacha (Acte Préalable AP0101-02, AP0103-04).
Odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (2002, za zasługi w pracy pedagogicznej w dziedzinie szkolnictwa artystycznego)[1]
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1996)
- Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2026)[4]
Przypisy
- 1 2 Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2002 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2002 r. Nr 61, poz. 867 (ISAP)).
- ↑ Prof. przew. kwal. II Urszula Kazimiera Bartkiewicz, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-09-05].
- ↑ prof. dr hab. Urszula Bartkiewicz. amuz.bydgoszcz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-06)].
- ↑ Medale „Gloria Artis” dla wybitnych postaci kultury – marzec 2026 [online], gov.pl, 1 kwietnia 2026 [dostęp 2026-05-05].
Bibliografia
- Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny, Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne, Bydgoszcz 2004, str. 47
Linki zewnętrzne
- Urszula Bartkiewicz w serwisie Culture.pl (ang.)