Urszula Tauer
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Urszula Tauer, z domu Krafft, ps. „Ala” (ur. 24 kwietnia 1921 we Lwowie, zm. 4 lipca 2026) – polska żołnierz Armii Krajowej, łączniczka i kurierka tej formacji, uczestniczka powstania warszawskiego, pułkownik Wojska Polskiego w stanie spoczynku.
Życiorys
Dzieciństwo i wczesna młodość Urszuli Tauer były związane z dwoma miastami: Lwowem, gdzie przyszła na świat w rodzinie polsko-niemieckiej, oraz Bydgoszczą. Do tego drugiego ośrodka trafiła jako dwulatka, wychowując się tam pod skrzydłami dziadka, który był zdeklarowanym zwolennikiem Józefa Piłsudskiego[1][2]. W roku 1939 pomyślnie ukończyła szkołę średnią, uzyskując maturę[3]. We wrześniu 1939 roku okupanci niemieccy dokonali egzekucji jej dziadka na Starym Rynku w Bydgoszczy[4][2]. Propolska działalność i nastawienie krewnych stały się powodem jej aresztowania przez tajną policję III Rzeszy w 1940 roku. Po odzyskaniu wolności zdecydowała się na potajemną i wbrew prawu okupanta ucieczkę do stolicy[5].
W 1941 roku Urszula Tauer złożyła przysięgę wojskową, wstępując w szeregi Związku Walki Zbrojnej[2]. Oprawa językowa (posługiwanie się niemczyzną) pozwoliła jej na realizację niebezpiecznych zadań kurierskich, włączając w to wyprawy do stolicy Niemiec[6][4]. Na początku 1944 roku powierzono jej stery sekcji legalizacyjnej, w której wytwarzano fałszywe dokumenty tożsamości na potrzeby podziemnych wysłanników[5]. W tym samym roku uzyskała awans na stopień podporucznika[3].
Podczas powstania warszawskiego operowała w Śródmieściu, pełniąc funkcję łączniczki przy Komendzie Głównej Armii Krajowej[5][7]. Drugiego dnia walk odniosła rany. Następnie została uwięziona pod gruzami zbombardowanego budynku. W toku dalszych działań wojennych zajmowała się m.in. nawigacją oddziałów w podziemnych kolektorach ściekowych[8]. W tym okresie posługiwała się tożsamością konspiracyjną jako Kaczyńska[7]. Upadek powstania skutkował jej uwięzieniem w punkcie rozdzielczym w Pruszkowie, jednak udało jej się uciec z pociągu deportacyjnego zmierzającego do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu[8][7]. Dalszy czas spędziła w formacjach partyzanckich, a do rodzinnej Bydgoszczy powróciła w drugiej połowie lat 60.[2]
24 kwietnia 2026 roku szef resortu obrony narodowej uhonorował ją awansem do stopnia pułkownika Wojska Polskiego w stanie spoczynku[3][9]. Zmarła 4 lipca 2026 roku dożywszy 105 lat[10].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2026, pośmiertnie, za wybitne zasługi w obronie suwerenności i niepodległości Państwa Polskiego, za pielęgnowanie pamięci o najnowszej historii Polski)[11][12]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2013, za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej)[13]
- Krzyż Walecznych (1944)
- Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2021)
- Krzyż Partyzancki (1995)
- Krzyż Armii Krajowej (1995)
- Warszawski Krzyż Powstańczy (1995)
- Medal za Warszawę 1939-1945 (1995) [14]
- Medal "Pro Bono Poloniae (2026) [15]
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”,
- Medal Wojska (1948, trzykrotnie)[16]
Przypisy
- ↑ Urszula Tauer. [w:] Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego [on-line]. kujawsko-pomorskie.pl. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 3 4 Wojciech Borakiewicz: Pani pułkownik Urszula Tauer obchodzi 105. urodziny. Wielkie gratulacje dla bohaterki. bydgoszczinformuje.pl, 25 kwietnia 2026. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 3 4 Urszula Kaczyńska (Krafft). [w:] Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 105 lat odwagi i służby. Pułkownik Urszula Tauer uhonorowana w Bydgoszczy. tygodnikbydgoski.pl, 27 kwietnia 2026. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 3 105. urodziny obchodzi Pułkownik Urszula Tauer. [w:] Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych [on-line]. kombatanci.gov.pl, 24 kwietnia 02025. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 Zmarła płk Urszula Tauer ps. „Ala", miała 105 lat. dzieje.pl, 5 lipca 2026. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 3 Urszula Tauer „Ala”. [w:] Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- 1 2 Piękny jubileusz bohaterskiej pułkownik AK. bydgoszcz.pl, 30 kwietnia 2025. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- ↑ Monika Kaczyńska: 105. urodziny Bydgoszczanki, uczestniczki Powstania Warszawskiego. Awansowała na pułkownika. radiopik.pl, 24 kwietnia 2025. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- ↑ Zmarła pułkownik Urszula Tauer. bydgoszcz.pl, 4 lipca 2026. [dostęp 2026-07-05]. (pol.).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lipca 2026 r. nr rej. 400/2026 o nadaniu orderu (M.P. z 2026 r. poz. 846 (ISAP)).
- ↑ Pośmiertne odznaczenie dla płk Urszuli Tauer ps. „Ala”. [dostęp 2026-07-16].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 lipca 2013 r. o nadaniu orderu i odznaczenia (M.P. z 2013 r. poz. 873 (ISAP)
- ↑ Rówieśnicy Niepodległej - Urszula Tauer. 2021-04-30. [dostęp 2026-07-16].
- ↑ 105. urodziny pułkownik Urszuli Tauer. [dostęp 2026-07-16].
- ↑ Rówieśnicy Niepodległej - Urszula Tauer. 2021-04-30. [dostęp 2026-07-16].