Ustrem Sofia

piłka nożna
Ustrem Sofia
СК Устрем (София)
Спортен клуб "Устрем" София
(Sportowy Klub Ustrem Sofia)
Państwo

 Bułgaria

Siedziba

Sofia

Data założenia

1923

Data rozwiązania

1945

Barwy
       
I zespół
Przydomek

фурията (furia),
белите (biali)

Stadion

Stadion Ustrem, Sofia

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

Ustrem Sofia (bułg. СК "Устрем" (София)) – bułgarski klub piłkarski z siedzibą w stolicy kraju, mieście Sofia, działający w latach 1923–1945.

Historia

Chronologia nazw:

  • 1923: Goce Dełczew Sofia (bułg. СК "Гоце Делчев" (София))
  • 1934: Makedonia Sofia (bułg. СК "Македония" (София)) – po fuzji z Pobeda Razsadnika
  • 1935: Ustrem Sofia (bułg. СК "Устрем" (София)) – po dołączeniu kilku niezorganizowanych klubów
  • 26.03.1945: klub rozwiązano - po fuzji z Pobeda, Botew i Swoboda, tworząc Septemwri Sofia

Klub Sportowy o nazwie Goce Dełczew został założony w Sofijskiej dzielnicy Macedońskiej, obecnie rejon Sweta Troica i Zacharna fabrika, w 1923 roku[1] przez społeczność macedońską. Przez długi czas po powstaniu klub funkcjonował wyłącznie jako zespół osiedlowy, grając mecze nieoficjalne. W 1934 roku klub połączył się z sąsiednim zespołem osiedlowym "Pobeda Razsadnika" i zmienił nazwę na Makedonia. Na początku 1935 roku do klubu dołączyło kilka niezorganizowanych klubów, a nazwa klubu została zmieniona na Ustrem[2]. W sezonie 1937/38 zespół zwyciężył w Sofijskiej trzeciej dywizji i zdobył promocję do drugiej dywizji. W następnym sezonie 1938/39 znów został mistrzem dywizji i awansował na pierwszy poziom rozgrywek Mistrzostw Sofii. W debiutowym sezonie 1939/40 zajął drugie miejsce w pierwszej dywizji. Ale w 1940 roku nastąpiła reorganizacji mistrzostw Bułgarii, wskutek czego 6 drużyn z Sofii, grające w Nacionałnej futbołnej diwiziji, oraz mistrz I dywizji Sofijskiej utworzyli pierwszą dywizję mistrzostw Sofii, a Ustrem został zdegradowany do drugiej dywizji. 26 marca 1945 roku, wraz z trzema innymi klubami (Pobeda, Botew i Swoboda), połączył się z Septemwri (Sofia)[3] i przestał istnieć[4].

Barwy klubowe, strój, herb, hymn

Klub ma barwy biało-zielone. Początkowo barwy drużyny były czerwono-czarne, potem czerwono-białe. Piłkarze domowe spotkania zazwyczaj grają w białych koszulkach, białych spodenkach oraz białych getrach.

Sukcesy

Trofea międzynarodowe

Do chwili obecnej klub jeszcze nigdy nie zakwalifikował się do rozgrywek europejskich.

Trofea krajowe

Bułgaria Zdobyte trofea w rozgrywkach Bułgarii (stan na: 31-05-2024)
RozgrywkiOsiągnięcieRazySezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0

Puchar
zdobywca 0
finalista 0

II liga
I miejsce 0
II miejsce 1 1939/40 (gr.Sofia)
III miejsce 0
  • II sofijska diwizija (D3):
    • mistrz (1x): 1938/39 (gr.Sofia)

Poszczególne sezony

Rozgrywki międzynarodowe

Europejskie puchary

Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

Rozgrywki krajowe

Bułgaria Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Bułgarii
(Stan na 31 maja 2025 r.)
PoziomRozgrywkiSezonyMeczeZRPB+B–PktLataAwanseSpadkiNaj.
I Nacionałna futbołna diwizija / Dyrżawno pyrwenstwo 0 0 0
II B RPG / Wtora PFG / Pyrwa PFL / B PFG / Wtora PFL 1 1939/40 0 1 2
III Treta amatorska futbołna liga 6 1938/39, 1940–1945 1 0 1
IV Obłastna futbołna liga 1+ 192?–1938 1 0 1
Puchar Bułgarii 0 0 0

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu

Struktura klubu

Stadion

Drużyna rozgrywała swoje mecze domowe w Sofii na swoim stadionie, który znajdował się w pobliżu stacji Zacharna fabrika, za obecną Szkołą Techniczną Henry'ego Forda i linią kolejową. Stadion nie posiadał trybun, ale mógł pomieścić około 4000 widzów.

Kibice i rywalizacja z innymi klubami

Derby

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Bulgaria - List of Foundation Dates [online], RSSSF [dostęp 2025-03-14] (ang.).
  2. ↑ Устрем (София) [online], pfcseptemvri.wordpress.com [dostęp 2025-03-14] (bułg.).
  3. ↑ История [online], ФК Септември София [dostęp 2025-03-14] (bułg.).
  4. ↑ Никола Христов, Футболен алманах София 1921 – 1948, s.? (bułg.).

Bibliografia

  • Wyniki meczów klubu w bazie RSSSF (ang.)
  • Такев, Ал. Футболни летописи. София, 2002, с. 263 – 278. (bułg.)