Vaha Halaifonua

Vaha Halaifonua
Pełne imię i nazwisko

Siokivaha Taufuʻi Halaifuana[1]

Data urodzenia

8 lutego 1995

Wzrost

193 cm[2]

Masa ciała

105 kg[2]

Rugby union
Pozycja

rwacz, wiązacz

Kariera seniorska[a]
Lata Zespół Wyst. (Pkt.)
2015–2016 CSM Bukareszt
2017 Ampthill
2017–2018 Peterborough Lions
2018 Orkan Sochaczew
2019–2023 Skra Warszawa[3] (187)
2023 → Ogniwo Sopot (wyp.)[3] (25)
2023– Pogoń Siedlce[3] (90)
Reprezentacja narodowa[b]
rugby union
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt.)
2021–  Polska 23 (35)
rugby 7
Lata Reprezentacja Turn. (Pkt.)
2022–  Polska
  1. ↑ Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 18 października 2025 r.
  2. ↑ Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 11 kwietnia 2026 r.

Vaha Halaifonua (ur. 8 lutego 1995[4]) – tongijski rugbysta, zawodnik trzeciej linii młyna; multimedalista polskiej Ekstraligi, drużynowy mistrz Polski oraz reprezentant tego kraju w odmianach piętnasto- i siedmioosobowej. Brat Davida.

Kariera klubowa

Pochodzi z Nukuʻalofy, do Europy przeniósł się po osiągnięciu pełnoletności[5][6]. Trafił do Rumunii, do drużyny CSM Bukareszt. Początkowo występował w zespole do lat 23; wśród seniorów debiutował w czerwcu 2015 roku w Pucharze Króla[7]. W 2016 roku występował zarówno w rozgrywkach pucharowych[8][9], jak i ligowych[10] (w meczu trzeciej kolejki został wybrany najlepszym zawodnikiem spotkania z mistrzem kraju Timișoara Saracens)[11]. W czasie przerwy zimowej opuścił klub ze stolicy Rumunii[12].

Trafił do Anglii, do zespołu Ampthill R.U.F.C., gdzie grającym trenerem był wówczas jego kuzyn Maʻama Molitika[13][14].

Jeszcze w 2017 roku przeprowadził się do Polski[13], jednak na przełomie 2017 i 2018 roku występował w zespole Peterborough Lions w rozgrywkach Midlands Premier (piąty poziom rozgrywkowy w Anglii)[15][16][17][18]. Zespół ten zajął drugie miejsce w swojej lidze, jednak awansował na wyższy poziom po regionalnych barażach[19]. Dotarł też do przegranego ostatecznie finału pucharu East Midlands Cup[20].

Halaifonua nie dokończył angielskich rozgrywek. Będąc w Polsce, w charakterze widza wybrał się na mecz Ekstraligi pomiędzy Orkanem Sochaczew i Lechią Gdańsk, jaki w kwietniu 2018 roku rozegrano na stadionie Polonii Warszawa. Po spotkaniu zgłosił się do sztabu drużyny z Sochaczewa, a zaledwie tydzień później nie tylko wystąpił w meczu ligowym tej drużyny z Arką Gdynia, ale też zdobył jedno z przyłożeń[13][21]. Sam zawodnik przyznawał później, iż nie był świadomy, że w Ekstralidze występowała wówczas także drużyna z Warszawy[5].

Przed nowym sezonem przeniósł się do warszawskiej Skry[5][22], w której występował przez cztery lata. Szybko stał się jednym z liderów drużyny, regularnie zdobywając punkty przez przyłożenie piłki na polu punktowym. W sezonach 2020/2021 i 2021/2022 plasował się w czołówce najlepiej punktujących, zdobywając 82[23] i 80 punktów[24], w tym odpowiednio 12 i 10 przyłożeń[3]. W 2022 wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski po zwycięstwie w meczu o trzecie miejsce z Lechią Gdańsk[25]. Wzmocniona kolejnymi zawodnikami drużyna z Warszawy do sezonu 2022/2023 przystępowała jako jeden z faworytów[26], jednak Halaifonua opuścił znaczną część rundy jesiennej z uwagi na kontuzję[27]. Skra na skutek wewnętrznych konfliktów nie rozegrała żadnego ze spotkań rundy wiosennej i została karnie usunięta z ligi[26][28]. Mimo ofert ze strony Orkana Sochaczew, Lechii Gdańsk i Budo Aleksandrów Łódzki, zawodnik spędził rundę wiosenną na wypożyczeniu w Ogniwie Sopot[6][29][30]. W mediach spekulowano o rekordowym w historii polskiej ligi wynagrodzeniu (ponad 2 tys. euro miesięcznie)[31]. W barwach sopockiego zespołu zdobył pięć przyłożeń[3], czym wydatnie pomógł w awansie do finału rozgrywek. W nim Ogniwo musiało jednak uznać wyższość Budo Aleksandrów Łódzki[32].

Latem 2023 roku wraz z kilkoma innymi zawodnikami Skry przeniósł się do Pogoni Siedlce[33]. Z zespołem tym w sezonie 2023/2024 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski[34], a rok później wywalczył swój pierwszy tytuł mistrzowski oraz jednocześnie pierwszy złoty medal w historii klubu. W finale z Orkanem Sochaczew zdobył jedno z przyłożeń[35] (łącznie w sezonie 9)[3].

Kariera reprezentacyjna

We wrześniu 2020 roku Polski Związek Rugby ogłosił, że Halaifonua spełnił wymagania odnośnie długości pobytu w Polsce i został powołany przez selekcjonera Duaine’a Lindsaya do reprezentacji kraju na październikowy mecz Rugby Europe Trophy przeciwko Ukrainie[1][36]. Spotkanie ostatecznie nie doszło do skutku z uwagi na ujawnione w polskim zespole zakażenia koronawirusem[5]. W maju 2021 roku został powołany przez Andrzeja Kozaka do szerokiej kadry w rugby 7 na lizbońską rundę Grand Prix mistrzostw Europy[37], jednak ostatecznie nie wziął udziału w tym turnieju[38].

Ostatecznie w polskiej drużynie narodowej zadebiutował w zespole 15-osobowym, w sparingu z Węgrami we wrześniu 2021 roku, już pod wodzą nowego szkoleniowca Chrisa Hitta[5][39]. Brał udział w udanej kampanii zespołu w Rugby Europe Trophy zakończonej awansem do wyższej klasy rozgrywkowej po wygranym meczu z Litwą w kwietniu 2022 roku. W spotkaniu tym Halaifonua zdobył swoje pierwsze dwa przyłożenia na arenie międzynarodowej[40]. Trzy miesiące później uczestniczył z kadrą „siódemek” w turnieju Grand Prix Series w Krakowie[41].

W lutym 2023 roku brał udział w historycznym zwycięstwie Polaków na poziomie Rugby Europe Championship[42]. W czasie tego turnieju był jednym z wyróżniających się zawodników. Dwa przyłożenia w fazie pucharowej (z Niemcami[43] i Belgią[44]) oraz pozytywne statystyki rajdów z piłką (130 m) i odzysków w rucku (2) przyniosły mu nominację do miana gracza turnieju[45] nawet mimo zajęcia przez Polaków ostatniego miejsca[44].

W 2024 pozostawał kluczowym zawodnikiem polskiej reprezentacji piętnastoosobowej. Brał udział w Rugby Europe Championship 2024[46], które zakończyło się spadkiem na poziom Trophy[47]. Pomimo tego Halaifonua ponownie wskazywany był przez Rugby Europe jako jeden z czołowych zawodników turnieju – nominowany był do miana najlepszego zawodnika fazy grupowej[48] oraz całych zmagań[49], jak również został wybrany do drużyny turnieju (choć wyłącznie jako zawodnik rezerwowy)[50]. Wskazywano, że był jednym z najskuteczniej szarżujących graczy (w turnieju wykonał 45 takich zagrań)[49].

W czerwcu 2024 roku z zespołem rugby 7 uczestniczył w turnieju drugiej dywizji w Zagrzebiu[51].

W listopadzie 2025 roku w meczu Rugby Europe Trophy 2025/2026 z Danią rozegrał swój 20. mecz w reprezentacji „piętnastek”[52]. W kwietniu 2026 roku dzięki zwycięstwu nad Szwecją wywalczył z reprezentacją Polski ponowny awans do Rugby Europe Championship[53].

Statystyki

Stan na 11 kwietnia 2026 r. Wynik reprezentacji Polski podany w pierwszej kolejności.

Drużyna narodowa Rok Mecze Punkty
 Polska 202130
2022310
2023410
202475
2025410
202620
Suma 2335
Występy w reprezentacji Polski
Lp. Data Stadion, miasto Przeciwnik Wynik Zdobyte punkty
1. 11.09.2021 Stadion Juvenii, Kraków  Węgry 43:3 0[39]
2. 13.11.2021 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Niemcy 21:16 0[54]
3. 20.11.2021 Stadion Polonii, Warszawa  Szwajcaria 37:25 0[55]
4. 19.02.2022 Stadion Markéta, Praga  Czechy 27:10 0[56]
5. 19.03.2022 Nelson Mandela Stadium, Bruksela  Belgia 11:41 0[57]
6. 9.04.2022 Stadion Widzewa, Łódź  Litwa 43:10 10 (2P)[40]
7. 4.02.2023 Stadionul Arcul de Triumf, Bukareszt  Rumunia 27:67 0[58]
8. 18.02.2023 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Belgia 21:15 0[42]
9. 5.03.2023 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Niemcy 18:23 5 (P)[43]
10. 18.03.2023 Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam  Belgia 17:18 5 (P)[44]
11. 4.02.2024 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Rumunia 8:20 0[59]
12. 10.02.2024 Estádio Nacional, Oeiras  Portugalia 7:54 0[60]
13. 17.02.2024 Stade du Pachy, Waterloo  Belgia 10:31 0[61]
14. 2.03.2024 Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam  Holandia 7:54 0[62]
15. 17.03.2024 Stade Jean-Bouin, Paryż  Belgia 8:34 0[47]
16. 16.11.2024 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Litwa 40:13 5 (P)[63]
17. 23.11.2024 Stadion Markéta, Praga  Czechy 22:15 0[64]
18. 12.04.2025 Trelleborg Rugby Arena, Trelleborg  Szwecja 29:25 0[65]
19. 25.10.2025 Šiaulių regbio stadionas, Szawle  Litwa 41:8 5 (P)[66]
20. 8.11.2025 Stadion ROSRRiT, Siedlce  Dania 47:6 5 (P)[67]
21. 22.11.2025 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Czechy 30:32 0[68]
22. 28.02.2026 Gradski sportski centar, Makarska  Chorwacja 73:3 0[69]
23. 11.04.2026 Narodowy Stadion Rugby, Gdynia  Szwecja 72:3 0[70]

Życie osobiste

Pochodzi ze związanej z rugby rodziny. Dyscyplinę tę uprawiali jego bracia[13], spośród których na najwyższym poziomie grał David Halaifonua. Występował on w angielskiej Premiership Rugby, zaś z reprezentacją Tonga uczestniczył w Pucharze Świata (2015 i 2019)[5][13]. Narodowe barwy podczas Pucharu Świata w Rugby 2007 reprezentował także kuzyn Maʻama Molitika[13].

Halaifonua w Anglii poznał Polkę Marię, swoją przyszłą żonę. Po przyjeździe do Polski para zamieszkałą w Piastowie pod Warszawą[13]. W 2023 roku media informowały, że małżonkowie wychowują dwoje małych dzieci[6][29]. W grudniu tego samego roku zawodnik poinformował w mediach społecznościowych o narodzinach trzeciego dziecka[71].

Przypisy

  1. 1 2 Nowy reprezentant Polski - Vaha Halaifonua [online], Polski Związek Rugby, 30 września 2020 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-26] (pol.).
  2. 1 2 Zawodnicy [online], Polski Związek Rugby [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-30] (pol.).
  3. 1 2 3 4 5 6 Łukasz Stępień, Siokivaha Taufui Halaifonua [online], rugbystats365.pl [dostęp 2025-12-08] (pol.).
  4. ↑ Kadra, Ogniwo Sopot [zarchiwizowane 2023-06-08] (pol.).
  5. 1 2 3 4 5 6 Jakub Wojczyński, Z Polinezji do reprezentacji Polski. Niezwykła droga rugbysty [online], Przegląd Sportowy, 21 października 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-23] (pol.).
  6. 1 2 3 Vaha Halaifonua: Chcę pomóc Ogniwu Sopot [online], Ogniwo Sopot, 23 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-08].
  7. ↑ Petre Dobrescu, Timișoara Saracens s-a impus clar în fața bucureștenilor în Cupa Regelui [online], Libertatea, 28 czerwca 2015 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-24] (rum.).
  8. ↑ Anton Borbely, Timişoara Saracens R.C.M. U.V.T. a învins, la Bucureşti, C.S.M. Olimpia, în etapa a treia a Cupei României [online], Timișoara, 3 kwietnia 2016 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (rum.).
  9. ↑ Joc excelent, rezultat pe măsură [online], Graiul Maramureșului, 11 kwietnia 2016 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-11] (rum.).
  10. ↑ Anton Borbely, Rugby-ştii campionii au cedat la Bucureşti [online], Timișoara, 13 sierpnia 2016 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (rum.).
  11. ↑ CSM Olimpia a fost revelatia etapei a III-a din SuperLiga CEC Bank [online], Federațiă Română de Rugby, 17 sierpnia 2016 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-26] (rum.).
  12. ↑ Petre Dobrescu, CSM București i-a transferat pe internaționalii Burcea și Calafeteanu [online], Libertatea, 29 stycznia 2017 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (rum.).
  13. 1 2 3 4 5 6 7 Robert Małolepszy, Ekstraliga rugby: Tongijczyk z polskim sercem poprowadzi Skrę do mistrzostwa Polski? [online], Polsat Sport, 18 września 2020 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-29] (pol.).
  14. ↑ Squad, Ampthill R.U.F.C. [zarchiwizowane 2016-11-24] (ang.).
  15. ↑ Huw Thomas, Peterborough Lions 41 - Nuneaton 18 [online], Nuneaton R.F.C, 2 listopada 2017 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (ang.).
  16. ↑ Match report: Lions nick it with a fabulous late show [online], Peterborough Telegraph, 17 lutego 2018 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (ang.).
  17. ↑ Match report: Lions thrive in the freezing cold [online], Peterborough Telegraph, 18 marca 2018 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (ang.).
  18. ↑ Match report: The Lions are charging towards the play-offs [online], Peterborough Telegraph, 24 marca 2018 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  19. ↑ Match report: Lions roar to promotion play-off victory [online], Peterborough Telegraph, 28 kwietnia 2018 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (ang.).
  20. ↑ East Midlands Cup final: One game too many for the Lions [online], Peterborough Telegraph, 3 maja 2018 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-03] (ang.).
  21. ↑ Ekstraliga - Faza I - Kolejka VI [online], Polski Związek Rugby, 6 maja 2018 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-09] (pol.).
  22. ↑ Ekstraliga: Wzmocnienia przed sezonem [online], Polski Związek Rugby, 16 marca 2019 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-09] (pol.).
  23. ↑ Ekstraliga: Najskuteczniejsi gracze [online], Polski Związek Rugby, 10 lipca 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-05-03] (pol.).
  24. ↑ Najskuteczniejsi: Ekstraliga 2021/2022 [online], Polski Związek Rugby, 5 lipca 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-29] (pol.).
  25. ↑ Ekstraliga rugby: Brązowy medal dla Skry Warszawa [online], Polsat Sport, 26 czerwca 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-08-13] (pol.).
  26. 1 2 Maciej Słomiński, Celowali w tytuł, będą relegowani z ligi? Smutny koniec polskiego klubu [online], Interia, 12 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-15] (pol.).
  27. ↑ Robert Małolepszy, Ekstraliga rugby. 103 punkty mistrza Polski [online], Polsat Sport, 21 sierpnia 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-16] (pol.).
  28. ↑ Orzeczenie KGiD w sprawie OKS Skra [online], Polski Związek Rugby, 3 kwietnia 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-07] (pol.).
  29. 1 2 Maciej Słomiński, Niezwykłe wzmocnienie. Reprezentant Polski z wysp Oceanii [online], Interia, 23 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-17] (pol.).
  30. ↑ Pojedynek mistrzów w Sopocie [online], Polski Związek Rugby, 24 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-05-29] (pol.).
  31. ↑ Filip Bares, Ekstraliga rugby. Orkan Sochaczew nadciąga nad Sopot [online], Sportowy24, 24 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-24] (pol.).
  32. ↑ Wielkie emocje w finale, Budo 2011 Mistrzem Polski [online], Polski Związek Rugby, 11 czerwca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-15] (pol.).
  33. ↑ Wraca Ekstraliga, nowe twarze i głośne powroty [online], Polski Związek Rugby, 11 sierpnia 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-08-11] (pol.).
  34. ↑ Drużyna z brązu! [online], Pogoń Siedlce, 2 czerwca 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-28] (pol.).
  35. ↑ Kamil Sulej, Mistrzem Polski jest Pogoń! [online], Polski Związek Rugby, 8 czerwca 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-08] (pol.).
  36. ↑ RET: Powołania na Polska v Ukraina [online], Polski Związek Rugby, 20 września 2020 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (pol.).
  37. ↑ KNM 7: Powołanie na ME do Lizbony [online], Polski Związek Rugby, 25 maja 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-17] (pol.).
  38. ↑ KNM7: Siódemki w Lizbonie [online], Polski Związek Rugby, 16 czerwca 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-24] (pol.).
  39. 1 2 KNM XV: Polska v Węgry 43:3 [online], Polski Związek Rugby, 11 września 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-01] (pol.).
  40. 1 2 RET: Polska v Litwa 43:10 [online], Polski Związek Rugby, 9 kwietnia 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-09] (pol.).
  41. ↑ ME7: Znakomity początek Polek [online], Polski Związek Rugby, 1 lipca 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (pol.).
  42. 1 2 Pierwsze zwycięstwo w Championship [online], Polski Związek Rugby, 19 lutego 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-24] (pol.).
  43. 1 2 Zacięta walka, Polacy ulegli Niemcom [online], Polski Związek Rugby, 6 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-26] (pol.).
  44. 1 2 3 REC: Thriller w Amsterdamie! [online], Polski Związek Rugby, 19 lutego 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-20] (pol.).
  45. ↑ Vote - Player of the Championship REC 23 [online], Rugby Europe, 22 marca 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-23] (ang.).
  46. ↑ KNMXV: Szeroka kadra na Mistrzostwa Europy [online], Polski Związek Rugby [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-01-25] (pol.).
  47. 1 2 REC: Trofeum generała Maczka zostaje w Belgii, Biało-Czerwoni powalczą w Trophy [online], Polski Związek Rugby, 17 marca 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-29] (pol.).
  48. ↑ Players of the Pool Phase - REC 24 [online], Rugby Europe, 27 lutego 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-19].
  49. 1 2 Rugby Europe Championship - Player of the Tournament [online], Rugby Europe, 27 marca 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-14] (ang.).
  50. ↑ Team of the Tournament | Men's Rugby Europe Championship [online], Rugby Europe, 22 marca 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (ang.).
  51. ↑ Rugby Europe Trophy: Polacy na dziewiątym miejscu [online], Polski Związek Rugby, 17 czerwca 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (pol.).
  52. ↑ RET: Statystyki meczu z Danią [online], Polski Związek Rugby, 11 listopada 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (pol.).
  53. ↑ Maciej Słomiński, Polska w Gdyni wywalczyła awans do Rugby Europe Championship. Sopocki rekord [online], trojmiasto.pl, 11 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-14] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-14] (pol.).
  54. ↑ Formularz zawodów Polska – Niemcy [online], Rugby Europe, 13 listopada 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-14] (ang.).
  55. ↑ RET: Polska v Szwajcaria 37:25 [online], Polski Związek Rugby, 20 listopada 2021 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-20] (pol.).
  56. ↑ KNM XV: Czechy v Polska 10:27 [online], Polski Związek Rugby, 19 lutego 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-19] (pol.).
  57. ↑ Formularz zawodów Belgia – Polska [online], Rugby Europe, 20 marca 2022 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-21] (ang.).
  58. ↑ Rumuni za mocni dla walecznej Polski [online], Polski Związek Rugby, 4 lutego 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-01] (pol.).
  59. ↑ Formularz zawodów Polska – Rumunia [online], Rugby Europe, 4 lutego 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-02-06] (ang.).
  60. ↑ Formularz zawodów Portugalia – Polska [online], Rugby Europe, 10 lutego 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-02-11] (ang.).
  61. ↑ Formularz zawodów Belgia – Polska [online], Rugby Europe, 17 lutego 2024 [dostęp 2025-12-18] [zarchiwizowane z adresu 2024-02-17] (ang.).
  62. ↑ Formularz zawodów Holandia – Polska [online], Rugby Europe, 2 marca 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-03-02] (ang.).
  63. ↑ Formularz zawodów Polska – Litwa [online], Rugby Europe, 16 listopada 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-20] (ang.).
  64. ↑ Formularz zawodów Czechy – Polska [online], Rugby Europe, 23 listopada 2024 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04] (ang.).
  65. ↑ Formularz zawodów Litwa – Polska [online], Rugby Europe, 25 października 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-25] (ang.).
  66. ↑ Formularz zawodów Litwa – Polska [online], Rugby Europe, 25 października 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-25] (ang.).
  67. ↑ Formularz zawodów Polska – Dania [online], Rugby Europe, 8 listopada 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-11] (ang.).
  68. ↑ Formularz zawodów Polska – Czehy [online], Rugby Europe, 22 listopada 2025 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-25] (ang.).
  69. ↑ Formularz zawodów Chorwacja – Polska [online], Rugby Europe, 28 lutego 2026 [dostęp 2026-03-01] [zarchiwizowane z adresu 2026-02-28] (ang.).
  70. ↑ Formularz zawodów Polska – Szwecja [online], Rugby Europe, 13 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-13] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-13] (ang.).
  71. ↑ Post MKS Pogoń Awenta Siedlce [online], Facebook, 20 grudnia 2023 [dostęp 2025-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-08] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.