Viola Śpiechowicz

Viola Śpiechowicz – polska projektantka mody.

Absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (kierunek: malarstwo)^[1]. Jako projektantka debiutowała w 1992^[2]. Założycielka marek: Odzieżowe Pole^[3] (wspólnie z Marzeną Ratowską^[4]) i Wake up the Bear^[5]. Realizatorka projektu Powiązana Rzeczywistość^[1]. W 2017 otworzyła swój pierwszy butik w Warszawie^[6]. Jej projekty były pokazywane m.in. na pokazach w ramach Fashion Week Poland^[7], Manufaktura Fashion Week^[8], Międzynarodowych Targów Mody w Brnie^[9], New European Bauhaus w Brukseli^[10][11], New York Fashion Week^[5], Rochester Fashion Week^[5], Warsaw Fashion Weekend^[12]. Projektowała stroje m.in. dla Haliny Frąckowiak, Anny Marii Jopek, Natalii Kukulskiej, Małgorzaty Potockiej, Danuty Stenki^[13], Romy Gąsiorowskiej^[14] oraz dla bhutańskiej rodziny królewskiej^[1]. Jej wizerunek znalazł się na bhutańskim znaczku pocztowym^[15]. W 2015 wystąpiła w programie telewizji CNN International p. Made in Poland prezentującego polskie sukcesy w dziedzinie mody, nauki i techniki^[16].

Odpowiedzi na ankietę udzielone przez Violę Śpiechowićz (obok odpowiedzi takich podmiotów jak m.in. LPP, MODIVO, Zalando, OTCG) były jednymi ze źródeł wykorzystanych w pracy doktorskiej Agnieszki Oleksyn-Wajdy napisanej w 2023 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego pt. Implementacja zasady zrównoważonego rozwoju w Unii Europejskiej. Studium przypadku branży tekstylno-odzieżowej^[17]. W książce Michała Wójciaka Fashion Hunger PL – dziedzictwo polskiej mody XX wieku (Instytut Badań Organizacji Kultury – IBOK, Kraków 2024) na stronie 185 pojawia się fragment o Violi Śpiechowicz i marce Odzieżowe Pole^[4].

• Projektant Roku – tytuł przyznany przez Krajową Izbę Mody^[7]
• trzykrotnie tytuł Doskonałość Mody magazynu Twój Styl^[7]
• Nagroda włoskich targów mody Pritti Imagine^[1]
• Nagroda w konkursie Art od Packaging za „Żubranko” (projekt opakowania wódki Żubrówka)^[15][18]
• wyróżnienie specjalne i statuetka Kobieta Sukcesu Mazowsza 2019^[19]
• tytuł Wizjoner 2017 przyznany przez Dziennik Gazeta Prawna^[20]

• 2002: Dancing Hz, reż. Marcin Liber, Polski Teatr Tańca w Poznaniu^[21]
• 2012: Trójkąt do potęgi, reż. Wojciech Malajkat, Teatr Syrena w Warszawie^[21]
• 2017: Przyszedł mężczyzna do kobiety, reż. Viola Arlak i Tadeusz Chudecki, Teatr „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie^[22]
• 2021: Koniec świata będzie śmieszny, czyli gdzie jest najlepszy hummus przed apokalipsą, reż. Aneta Groszyńska, Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu ^[21]
• 2025: Miejsce miłosierdzia (Strefa zero), reż. Małgorzata Potocka, Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu^[23]

Powiązana Rzeczywistość to szeroki projekt z wykorzystaniem różnokolorowych nici, na który składają się: obrazy (płaskie i 3D), materiały, suknie, peleryny, torby oraz lumisfery (nici wtopione w bloki żywicy epoksydowej)^[1]:

• materiały i stroje z tej serii były inspiracją do powstania antologii poezji haiku (w większości z tekstami członków Polskiego Stowarzyszenia Haiku) Tęczowy żuk (issa BOOKS, Warszawa 2024)^[24][25].
• na EXPO 2025 w Osace, podczas koncertu „Tender Strings” z aranżacjami muzyki Fryderyka Chopina na 30 instrumentów oraz z udziałem Orkiestry Filharmonii Narodowej i Natalii Kukulskiej wykorzystano wizualizacje z wykorzystaniem kolekcji Powiązana Rzeczywistość (Connected Reality)^[26]