Virginia De Brincat

Małgorzata od Najświętszego Serca Jezusa

Virginia De Brincat

zakonnica
Kraj działania	Malta
Data i miejsce urodzenia	28 listopada 1862 Kerċem, Gozo, Malta
Data i miejsce śmierci	22 stycznia 1952 Victoria, Gozo, Malta
Przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Najświętszego Serca Jezusa
Okres sprawowania	1890–1917
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Najświętszego Serca Jezusa
Śluby zakonne	8 grudnia 1887

Małgorzata od Najświętszego Serca Jezusa (ang. Margaret of the Sacred Heart of Jesus, wł. Margherita del Sacro Cuore di Gesú), urodzona jako Virginia De Brincat 28 listopada 1862 w Kerċem, Gozo, Malta, zmarła 22 stycznia 1952 w Victorii, Gozo, Malta – maltańska współzałożycielka i przełożona zakonu Sióstr Franciszkanek Najświętszego Serca Jezusa.

Virginia De Brincat urodziła się 28 listopada 1862 w Kerċem na Gozo, Malta^[1]. Jej rodzicami byli Mikielanġlu i Katerina. Virginia była szóstym z jedenaściorga dzieci swoich rodziców^[2]. Od dzieciństwa była zafascynowana Kościołem. Dobrze radziła sobie w szkole, mówiła płynnie po francusku i włosku, a także potrafiła robić koronki, co zapewniało jej spory dochód. W wieku czternastu lat złożyła przed swoim ojcem duchowym ślub czystości^[3]. Pod koniec 1877 wstąpiła do Zgromadzenia „Dwunastu Gwiazd Najświętszego Serca Jezusowego”, które zostało założone przez grupę pobożnych kobiet w Rabacie. Dwa lata później wikariusz w bazylice św. Jerzego, ks. Giuseppe Diacono, założył „Franciszkańskich Nauczycieli Tercjarnych”, a w 1881 Victoria stała się częścią powstałej wspólnoty zakonnej. W grudniu 1887 złożyła śluby zakonne i przyjęła imię Margherita del Sacro Cuore (Małgorzata od Najświętszego Serca Jezusa)^[4]. W tym czasie poszerzała swoją edukację ucząc się również greki nowożytnej i angielskiego. Została powołana na stanowisko sekretarza generalnego. W międzyczasie, 13 października 1887 zgromadzenie otrzymało zgodę diecezjalną i przyjęło nazwę Siostry Franciszkanki Najświętszego Serca Jezusa^[3].

W 1888 młode Zgromadzenie stanęło w obliczu groźby upadku z powodu ogromnych długów zaciągniętych na remont domu macierzystego oraz konfliktów między miejscowym biskupem a ks. Diacono^[5]. Aby temu zapobiec Siostra Małgorzata w wieku 27 lat objęła przewodnictwo Sióstr Franciszkanek Najświętszego Serca Jezusowego, pełniąc przez długi czas funkcję przełożonej generalnej, a następnie wikariuszki przez łącznie 50 lat^[3].

Ogromne i bolesne cierpienia fizyczne i psychiczne towarzyszyły jej życiu, zwłaszcza w ostatnich dziesięciu latach. Zmarła 22 stycznia 1952 w domu macierzystym w Victorii na Gozo, ciesząc się wielką sławą świętości^[2].

Jej proces beatyfikacyjny rozpoczął się na Gozo w 1987 i jest kontynuowany w Rzymie^[3]. 27 stycznia 2014 papież Franciszek zgodził się na ogłoszenie jej „Czcigodną Służebnicą Bożą”, co jest krokiem w kierunku beatyfikacji^[1][3].