Vitalijus Gailius

Vitalijus Gailius
Ilustracja
Data urodzenia

31 lipca 1969

Zawód, zajęcie

prawnik, policjant, urzędnik państwowy

Alma Mater

Litewska Akademia Policyjna, Uniwersytet Michała Römera

Stanowisko

poseł na Sejm Republiki Litewskiej

Vitalijus Gailius (ur. 31 lipca 1969 w rejonie radziwiliskim) – litewski prawnik, policjant i urzędnik państwowy, w latach 2010–2012 dyrektor Służby ds. Badań Przestępstw Finansowych (FNTT), poseł na Sejm Republiki Litewskiej.

Życiorys

W 1994 ukończył Litewską Akademię Policyjną, a w 2006 został absolwentem prawa na Uniwersytecie Michała Römera.

W latach 90. był funkcjonariuszem policji w rejonie janiskim, następnie do 2007 pracował w policji kryminalnej w Poniewieżu, pełniąc m.in. funkcję zastępcy komisarza. Od 2007 do 2010 zajmował kierownicze stanowisko w Biurze Policji Kryminalnej Litwy (Lietuvos kriminalinės policijos biuras). W lipcu 2010 przeszedł do Służby ds. Badań Przestępstw Finansowych (Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba) na stanowisko dyrektora, a w październiku 2011 otrzymał nominację generalską. W lutym 2012 minister spraw wewnętrznych Raimundas Palaitis ze Związku Liberałów i Centrum odwołał go wraz z zastępcą ze stanowiska w związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym rozpowszechniania poufnych informacji dotyczących upadłego banku Snoras. Decyzji tej nie poparł premier Andrius Kubilius, stała się ona podstawą kryzysu w koalicji rządowej zakończonego dymisją Raimundasa Palaitisa[1][2].

Vitalujus Gailius wkrótce po odwołaniu został zatrudniony w przedsiębiorstwie stoczniowym. Zdecydował się także na start w wyborach parlamentarnych w 2012 z ramienia Ruchu Liberalnego Republiki Litewskiej. W drugiej turze został wybrany do Sejmu w okręgu jednomandatowym Pokroje-Janiszki[3]. W 2016 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję[4].

W 2019 został natomiast wybrany na urząd mera rejonu janiskiego[5] (reelekcja w 2023[6]). W 2024 ponownie uzyskał mandat posła na Sejm[7]. Zdecydował się na jego objęcie, rezygnując w listopadzie tegoż roku ze stanowiska mera[8].

Przypisy

  1. ↑ Litwa: koalicja przetrwała, szef MSW odwołany. kresy.pl, 20 marca 2012. [dostęp 2012-10-29].
  2. ↑ Raimundas Palaitis podał się do dymisji. delfi.lt, 21 marca 2012. [dostęp 2012-10-29].
  3. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2012. [dostęp 2012-10-27]. (lit.).
  4. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2016. [dostęp 2016-10-10]. (lit.).
  5. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2019. [dostęp 2019-03-04]. (lit.).
  6. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2023. [dostęp 2023-03-06]. (lit.).
  7. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2024. [dostęp 2024-10-27]. (lit.).
  8. ↑ Justina Vaišvilaitė-Braziulienė: Joniškis mayor quits to become MP. delfi.lt, 6 listopada 2024. [dostęp 2024-11-06]. (lit.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.