Vladimir Padrino
 Vladimir Padrino, 2018 | |
| Pełne imię i nazwisko |
Vladimir Padrino López |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| minister obrony Wenezueli | |
| Okres |
od 24 października 2014 |
| Przynależność polityczna | |
| Małżonek |
Yarazetd Jennifer Betancourt Contreras |
| Poprzednik |
Carmen Meléndez |
| Następca |
Gustavo González López |
 | |
| Odznaczenia | |
  | |
Vladimir Padrino López (ur. 30 maja 1963 w Caracas) – wenezuelski żołnierz, generał naczelnik, w latach 2014–2026 minister obrony.
Życiorys
Urodzony w 1963 r. w Caracas[1]. Pochodził z Candelarii, dzielnicy klasy średniej w Caracas. Studiował na Akademii Wojskowej w Caracas, gdzie za sprawą zamiłowania do muzyki zbliżył się do wykładowcy Hugo Cháveza. W 1992 r. ukończył Akademię z najwyższą notą na roku. Nie wziął udziału w nieudanym zamachu stanu Cháveza, zorganizowanym w tym samym roku. W 1995 r. został delegowany do Szkoły Ameryk w Stanach Zjednoczonych, gdzie Amerykanie uczyli latynoskich wojskowych zwalczania lewicowych opozycjonistów[2].
W 2002 r. jako podpułkownik[1] i dowódca batalionu piechoty w stolicy Wenezueli pozostał lojalistą i pomógł powstrzymać wspieranych przez USA puczystów, którzy usiłowali obalić prezydenta Cháveza. Od tego czasu szybko awansował i wstąpił do rządzącej Zjednoczonej Partii Socjalistycznej Wenezueli[2]. W 2010 r. został generałem dywizji, dwa lata później generałem majorem. Równocześnie został zastępcą głównodowodzącego i szefem sztabu sił zbrojnych. W lipcu następnego roku został mianowany naczelnym dowódcą wojska przez prezydenta Nicolasa Maduro[1].
Od 24 października 2014 r. minister obrony Wenezueli, zastąpił Carmen Meléndez[1]. Trzy miesiące po objęciu stanowiska ministra obrony podpisał okólnik zezwalający na użycie ostrej amunicji przeciw cywilom demonstrującym przeciw rządowi Maduro. W efekcie, w antyrządowych protestach z lat 2014–2017 zginęło ponad 200 osób. W 2017 r. Padrino publicznie potępił wojskowych biorących udział w handlu kokainą. Po rozpoczęciu prezydenckiego kryzysu z 2019 r. Padrino publicznie poparł Maduro jako prezydenta[2]. 18 marca 2026 roku, po interwencji Stanów Zjednoczonych w Wenezueli, został zwolniony z urzędu przez pełniącą obowiązki prezydenta Delcy Rodríguez i zastąpiony przez Gustavo Gonzáleza Lópeza, co część obserwatorów uznało za marginalizację wpływów twardogłowej frakcji chavistów w ramach łagodzenia rządów w kraju przez Rodríguez po pojmaniu Nicolása Maduro przez armię amerykańską 3 stycznia 2026.
Przypisy
- 1 2 3 4 Vladimir Padrino López, el nuevo zar económico del chavismo. 2016-07-13. [dostęp 2019-02-03]. (hiszp.).
- 1 2 3 Maciej Okraszewski: Przyszłość Wenezueli w rękach wojskowych. Dlaczego armia trzyma stronę skompromitowanego prezydenta Maduro?. [w:] Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2019-01-28. [dostęp 2019-02-03]. (pol.).