Volborthyt

Volborthyt
Ilustracja
Okaz z Arizony
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Cu3(V2O7)(OH)2·2H2O[1][2]

Twardość w skali Mohsa

3,5–4[1][2]

Przełam

nierówny[1]

Łupliwość

doskonała jednokierunkowa[1]

Pokrój kryształu

cienko i grubotabliczkowy[1]

Przezroczystość

przeświecający[2]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1][2]

Klasa krystalograficzna

piramidalna[2]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1][2]

Gęstość

3,5–3,8 g/cm3[1][2]

Właściwości optyczne
Barwa

zielona w odcieniach[1][2]

Rysa

biała z zielonkawym odcieniem[1]

Połysk

perłowy, szklisty[1], woskowy, tłusty[2]

Współczynnik załamania

1,793–1,816 (dwuosiowy)[2]

Inne

dwójłomność: 0,023[2] pleochroizm: słaby[2]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.FD.05[2]

Volborthyt – rzadki minerał z klasy wanadanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju cienko i grubotabliczkowym[1]. Występuje w skupieniach rozetkowych, kulistych, ziemistych oraz jako naskorupienia[1]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym[2]. Posiada białą rysę oraz perłowy lub szklisty połysk[1].

Występowanie

Występuje w strefach utleniania kruszców miedzi w środowisku bogatym w wanad[1][2]. Towarzyszą mu kalcyt, brochantyt, malachit, atakamit, chryzokola, prehnit oraz azuryt[1][2].

Miejsce występowania

Występuje przede wszystkim w Australii, Niemczech, we Włoszech, Anglii i USA (Arizona, Kolorado, Utah)[2]. W Polsce został odkryty na Dolnym Śląsku na hałdach w Miedziance[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 244, ISBN 978-83-7073-816-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Volborthite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-08-23] (ang.).