Volborthyt
![]() Okaz z Arizony | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
nierówny[1] |
| Łupliwość |
doskonała jednokierunkowa[1] |
| Pokrój kryształu |
cienko i grubotabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[2] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[2] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa |
biała z zielonkawym odcieniem[1] |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,793–1,816 (dwuosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,023[2] pleochroizm: słaby[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.FD.05[2] |
Volborthyt – rzadki minerał z klasy wanadanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju cienko i grubotabliczkowym[1]. Występuje w skupieniach rozetkowych, kulistych, ziemistych oraz jako naskorupienia[1]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym[2]. Posiada białą rysę oraz perłowy lub szklisty połysk[1].
Występowanie
Występuje w strefach utleniania kruszców miedzi w środowisku bogatym w wanad[1][2]. Towarzyszą mu kalcyt, brochantyt, malachit, atakamit, chryzokola, prehnit oraz azuryt[1][2].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Australii, Niemczech, we Włoszech, Anglii i USA (Arizona, Kolorado, Utah)[2]. W Polsce został odkryty na Dolnym Śląsku na hałdach w Miedziance[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 244, ISBN 978-83-7073-816-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Volborthite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-08-23] (ang.).
