Władimir Ern

Władimir Ern
ilustracja
Państwo działania

Imperium Rosyjskie

Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia?/17 sierpnia 1882
Tyflis, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

29 kwietnia?/12 maja 1917
Petersburg

Alma Mater

Cesarski Uniwersytet Moskiewski

Nauczyciel akademicki
Cesarski Uniwersytet Moskiewski

katedra Historii Świata

Władimir Francewicz Ern (ros. Влади́мир Фра́нцевич Эрн; ur. 5 sierpnia?/17 sierpnia 1882 w Tyflisie, zm. 29 kwietnia?/12 maja 1917 w Moskwie) – rosyjski filozof i publicysta[1].

Życiorys

W 1900 ze złotym medalem ukończył gimnazjum, gdzie jego kolegą z klasy był Pawieł Fłorienski. Studiował na Cesarskim Uniwersytecie Moskiewskim i pozostał na tej uczelni jako wykładowca w Katedrze Historii Świata (od 1904)[1]. W 1916 roku został wybrany członkiem Moskiewskiego Towarzystwa Psychologicznego[2]. Włodzimierz Ern pracował z profesorami moskiewskimi L. Łopatinem i P. Fłorenskim[3]. Umarł na zapalenie nerek[1].

Poglądy

Ern zasadniczo walczył z zachodnioeuropejskim racjonalizmem filozoficznym i tendencją do mechanizowania całego życia, i podporządkowywania go technice. Przeciwstawiał tym faktorom cywilizacji logos filozofii starożytnej i chrześcijańskiej. Logos ten jest konkretną żywą istotą, Drugą Hipostazą Trójcy, wcieloną i obecną w procesie historycznym. Ern nazywa swoją filozofię „logizmem”. Jego książka „Walka o logos” (ros. Борьба за логос) jest zbiorem szkiców, w których przeciwstawia on sobie dwie tendencje filozoficzne, racjonalizm i swój „logizm”. Racjonalizm bada subiektywne dane doświadczenia w zgodności z formalnymi prawami logiki, to znaczy rozumienia. Jest to martwa filozofia, odrywa ona bowiem poznający podmiot od żywej rzeczywistości. Logizm tymczasem jest nauką o jedności poznającego i poznawanego, widzeniem żywej rzeczywistości[3].

Przypisy

Bibliografia