Władysław Chrapusta

Władysław Chrapusta
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1896
Łopoń

Data i miejsce śmierci

28 stycznia 1982
Warszawa

Miejsce spoczynku

Stary cmentarz na Służewie w Warszawie

Narodowość

polska

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Władysław Chrapusta (ur. 1 lutego 1896 w Łoponiu[1], zm. 28 stycznia 1982 w Warszawie[2]) – polski dziennikarz, wydawca, znawca stenografii, bibliofil, filatelista, kolekcjoner ekslibrisów, dyplomata, hebraista, tłumacz, żołnierz.

Życiorys

Syn Stanisława Chrapusty, małorolnego chłopa, i Rozalii z Senderaków. W 1914 został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej walczył na froncie włoskim. Był sanitariuszem i radiotelegrafistą. W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Zmobilizowany po wybuchu II wojny do 1. Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu wziął udział w wojnie obronnej 1939 jako radiotelegrafista w stopniu sierżanta. Był członkiem Armii Krajowej i działał w konspiracji ucząc członków AK stenografii i zdobywając informacje z nasłuchu[1]. Jako dyplomata pracował w Izraelu. Został pochowany na starym cmentarzu na Służewie przy ul. Fosa w Warszawie.

Publikacje

  • O stenografję w szkołach województwa śląskiego (1924)
  • Księga pamiątkowa III. Kongresu Stenografów Polskich systemu Gabelsbergera-Polińskiego 8.-9. czerwca 1924 w Królewskiej Hucie (1924)
  • Dzieje stenografji (1931, współautorzy: Stefania Bobrowska, Szymon Taub)
  • Bibliografja stenografji polskiej. Oraz Indeks rzeczowy i imienny do dziejów (1933, współautor: Szymon Taub)
  • Halifat mikhtavim beyn Hayim Nahman Byalik u-beyn Vladislav Hrapustah (1947, współautor: Hayyim Nahman Bialik)

Odznaczenia i ordery

Przypisy

Bibliografia