Włodzimierz Miklaszewski
 kapral | |
| Data i miejsce urodzenia |
27 października 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 lutego 1919 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1918–1919 |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Włodzimierz Miklaszewski (ur. 27 października 1897 w Kostrzynie, zm. 26 lutego 1919 pod Nakłem) – podoficer armii wielkopolskiej, uczestnik powstania wielkopolskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w Kostrzynie jako syn Ludwika[1][2]. Od 27 grudnia 1918 brał udział w powstaniu wielkopolskim. W stopniu kaprala w szeregach 1 pułku rezerwowego Strzelców Wielkopolskich brał udział w walkach na odcinku północnym frontu (Bydgoszcz, Piła).
Szczególnie zasłużył się 9 lutego 1919[2], kiedy „został wysłany w patrolu podoficerskim do wsi Józefiny pod Nakłem. W trakcie rozpoznania patrol został otoczony z trzech stron przez Niemców. M. został ciężko ranny i wzięty do niewoli. Zm. z ran. Pochowany na cm. parafialnym w Kostrzyniu. Na wniosek płk. Taczaka pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari”[1].
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4770 – pośmiertnie, 3 lutego 1922[3][1][4][5]
Przypisy
- 1 2 3 Polak (red.) 1993 ↓, s. 141.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922, s. 102.
- ↑ Plasota 1929 ↓, s. 27.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Kazimierz Plasota: Zarys historji wojennej 68-go pułku piechoty. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historji wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2026-01-20].
- Miklaszewski Włodzimierz. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; I.482.15-979 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-01-20].