Wacław Michniewicz
 Pomnik Wacława Michniewicza w Żejmach | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
| Ważne dzieła | |
Wacław Michniewicz herbu Lis (ur.15 października 1866 w Wojtkuszkach, zm. 14 stycznia 1947 w Żejmach) – polski inżynier i architekt, przedstawiciel historyzmu.
Życiorys
Ukończył szkołę realną w Wilnie (1888)[1] i Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1893)[2]. Po studiach został najpierw asystentem architekta miejskiego Wilna Cypriana Maculewicza i członkiem budującej drogi wojskowej komisji strategicznej. Od 1904 był architektem i głównym inżynierem miasta Wilna[1]. W 1912 r. Michniewicz odszedł ze służby miejskiej i wraz z Aleksandrem Parczewskim założył biuro projektowo-konstrukcyjne „Architekt”, które szybko stało się jednym z trzech największych w mieście. Biuro projektować miało: kościoły, domy czynszowe, wille, budynki wiejskie, fabryki, a także wykonywać prace konserwatorskie[1]. Po wybuchu I wojny światowej służył w armii rosyjskiej przy budowie dróg.
W 1919 r., Wacław Michniewicz powrócił do pracy zawodowej i przeniósł się do Kowna. Do 1925 r. był zatrudniony jako starszy inżynier w miejskim Zarządzie Dróg w Kownie. W 1936 r., w wieku 74 lat, Wacław Michniewicz przeszedł na emeryturę. W 1940 r., dzięki pracy w sowieckim urzędzie, uniknął deportacji do łagrów[1].
Ważniejsze prace:
- Znany jest głównie z licznych projektów kościołów, m.in. kościoła św. Michała Archanioła w Oszmianie[3], kościoła Trójcy Świętej w Widzach i kościoła św. Antoniego Padewskiego w Birsztanach.
- projekt i realizacja wspólnie z Aleksandrem Parczewskim Teatru na Pohulance w Wilnie (1912–1913)[4]
- projekt i realizacja hal targowych w Wilnie (1904-1906)
- projektował i realizacja wraz z Adolfem Nietykszą meczet w Kownie (1934)
Pochowany został w Żejmach w kościele swojego projektu, przed którym stoi też jego pomnik.
Życie prywatne
Ożenił się w Petersburgu z Karoliną Feige, Niemką z Bawarii, katoliczką, z zawodu nauczycielką. Mieli syna Dominika i córkę Aleksandrę[1]. Po 1945 córka Irena wraz z rodziną i matką Karoliną zostały wywiezione do Krasnojarska. Synowi Kazimierzowi udało się ewakuować do Polski[1].
Publikacje
- Vieškeliai ir paprastieji keliai, jų taisymas ir laikymas, Kaunas: Valstybės sp., 1925. - 80 p.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Wacław Michniewicz, architekt i inżynier miejski, "Kurier Wileński" Nr 49 (142) 9-15 grudnia 2023, [dostęp 30.08.2026]
- ↑ Księga pamiątkowa Inżynierów Cywilnych Polaków wychowanków Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, Warszawa 1937, s. 70
- ↑ Dom Boga i Jego dzieci - 100-lecie kościoła w Oszmianie, Radio Maryja
- ↑ Halina Jotkiałło, 90. rocznica Teatru na Pohulance, Magazyn Wileński, grudzień 2003. [dostęp 2007-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-07)].
Linki zewnętrzne
- Informacje o architekcie (lit.)