Wacław Sakwa

Wacław Michał Sakwa
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

28 kwietnia 1919

Data i miejsce śmierci

4 kwietnia 1992
Katowice

Alma Mater

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Profesura

1962

Doktor honoris causa
Politechnika Częstochowska – 31 maja 1985
Politechnika Śląska – 5 maja 1987
Rektor
Uczelnia

Politechnika Częstochowska

Okres spraw.

1959–1965

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Hutnik Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” Odznaka Nagrody Państwowej

Wacław Michał Sakwa (ur. 28 kwietnia 1919, zm. 4 kwietnia 1992 w Katowicach) – polski prof. dr inż., specjalista odlewnictwa, rektor Politechniki Częstochowskiej w latach 1959–1965.

Życiorys

Urodził się w województwie poznańskim. Syn Władysława[1]. Szkołę średnią ukończył w Łodzi, studia wyższe rozpoczął na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie, które przerwał wybuch II wojny światowej[2].

Podczas okupacji niemieckiej pracował w firmie budowlanej w Łodzi, na różnych budowach, a następnie w centralnych warsztatach tego przedsiębiorstwa jako robotnik, technik i rachmistrz[2].

Po wyzwoleniu podjął pracę w przemyśle. W końcu 1945 r. powrócił na studia na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, które ukończył w 1947 r. Po studiach został zatrudniony w charakterze inspektora technicznego w Południowym Zjednoczeniu Przemysłu Odlewniczego w Krakowie, skąd w 1948 r. został przeniesiony przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu na stanowisko dyrektora technicznego do Huty Blachownia k. Częstochowy, gdzie pracował 6 lat[2].

W 1949 r. podjął pracę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Częstochowie na stanowisku profesora kontraktowego i kierownika Katedry Technologii Metali, prowadząc wykłady z technologii metali i odlewnictwa. W 1950 r. Ministerstwo Oświaty powierzyło mu organizację Wydziału Metalurgicznego, którego był dziekanem przez 6 lat. W tym czasie zorganizował Katedrę Odlewnictwa, której był kierownikiem do końca zatrudnienia etatowego na Politechnice Częstochowskiej. 27 maja 1955 r. w wyniku przedłożonych prac uzyskał tytuł docenta. W drodze konkursu w 1959 r. został wybrany na kierownika Katedry Odlewnictwa Politechniki Śląskiej. Funkcję tę pełnił, kierując jednocześnie Katedrą Odlewnictwa Politechniki Częstochowskiej. W latach 1959–1965 piastował godność rektora Politechniki Częstochowskiej. Po uzyskaniu stopnia docenta wykonał pracę doktorską, którą obronił w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1962 r. Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1968 r. tytuł profesora zwyczajnego. Na własną prośbę, z dniem 1 października 1965 r. przeniósł się całkowicie na Politechnikę Śląską, gdzie pełnił obowiązki kierownika Katedry Odlewnictwa, a po przeprowadzonych zmianach organizacyjnych od 1969 r. - obowiązki dyrektora Instytutu Odlewnictwa Politechniki Śląskiej[2].

W 1971 r. został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem Rady Głównej resortu nauki i szkolnictwa wyższego, członkiem Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej, członkiem Prezydium Komitetu Hutnictwa PAN, przewodniczącym Komisji Odlewnictwa Oddziału PAN w Katowicach, członkiem Komitetu Nagród Państwowych, członkiem Zarządu Głównego NOT, prezesem STOP, prezydentem Międzynarodowej Organizacji Odlewniczej CIATF w Zurichu[2] oraz członkiem Komisji Nauki przy KC PZPR[3].

W dorobku naukowym posiadał 38 patentów krajowych i zagranicznych, ponad 256 publikacji, w tym 16 książek i skryptów, 30 publikacji zagranicznych, 50 referatów na konferencjach krajowych i zagranicznych, 17 wypromowanych doktorów oraz 5 doktorów habilitowanych[2][4].

Zmarł 4 kwietnia 1992 r. w Katowicach[2], pochowany 9 kwietnia 1992 r. na cmentarzu przy ul. Francuskiej[5].

Ordery i odznaczenia

Źródło:[4][5].

Nagrody i wyróżnienia

  • Nagroda NOT za wybitne osiągnięcia techniczne (1965, 1968, 1971, 1972, 1974, 1975)
  • Nagroda Państwowa I stopnia zespołowa w dziedzinie techniki, w zakresie metalurgii (1972)[10]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia I za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1972)[11]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia I za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia (1974)[6]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie kształcenia kadry naukowej (1974)[12]
  • Nagroda STOP I stopnia im. J. Buzka (1976)
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia II za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1977)[13]
  • Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie kształcenia kadry naukowej (1978)[14]
  • Nagroda Ministra Przemysłu Maszynowego
  • Nagroda Komitetu Nauki i Techniki za prace w zakresie rozwoju nauki i techniki
  • tytuł doktora honoris causa Politechniki Częstochowskiej (31 maja 1985)
  • tytuł doktora honoris causa Politechniki Śląskiej (5 maja 1987)[15]
  • Nagroda Ministra Edukacji Narodowej indywidualna I stopnia (1988)[16]
  • Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołowa II stopnia (1988)[16]

Przypisy

  1. 1 2 M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1589 (ISAP) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 prof. dr inż. Wacław Sakwa | Politechnika Częstochowska [online], archiwum.pcz.pl [dostęp 2026-05-03].
  3. ↑ Reprezentanci Częstochowy i powiatu na IV Zjazd. „Gazeta Częstochowska”. Rok IX, Nr 24 (418), s. 3, 10-16 czerwca 1964. Częstochowa. [dostęp 2026-05-04].
  4. 1 2 W 60 rocznicę urodzin Profesora dra inż. Wacława Michała Sakwy [dostęp 2026-05-03].
  5. 1 2 Kronika żałobna. „Z Życia Politechniki Śląskiej”. Nr 7, s. 15, kwiecień 1992. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9613. [dostęp 2026-06-27].
  6. 1 2 3 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 9. [dostęp 2026-08-10].
  7. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/198 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
  8. ↑ Odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. nr 9, s. 8, czerwiec 1989. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9605. [dostęp 2026-05-14].
  9. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1970–1971. Gliwice: Politechnika Śląska, 1971, s. 416. [dostęp 2026-08-06].
  10. ↑ Nagrody z okazji Święta Odrodzenia. „Głos Wielkopolski”. Rok XXVIII, Nr 171 (8833), s. 2, 21 lipca 1972. Poznań: Poznańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2026-05-04].
  11. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1972/73–1973/74. Gliwice: Politechnika Śląska, 1974, s. 8. [dostęp 2026-08-08].
  12. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1975–1976. Gliwice: Politechnika Śląska, 1976, s. 332. [dostęp 2026-08-14].
  13. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1977–1978. Gliwice: Politechnika Śląska, 1978, s. 330. [dostęp 2026-08-18].
  14. ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1978/79–1979/80. Gliwice: Politechnika Śląska, 1980, s. 364. [dostęp 2026-08-19].
  15. ↑ Politechnika Śląska | Doktorzy Honoris Causa [online], Politechnika Śląska [dostęp 2026-05-03].
  16. 1 2 Nagrody odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 1, Rok akademicki 1988/89, s. 5, październik 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-06].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.