Wagashi
Wagashi (jap. 和菓子 wa-gashi) – tradycyjne japońskie słodycze, które często serwowane są z herbatą. Wagashi są zazwyczaj wytwarzane z roślinnych składników[1], zwykle robione z mochi, anko i owoców.
Historia
W Japonii słowo oznaczające słodycze, kashi (jap. 菓子), pierwotnie odnosiło się do owoców i orzechów[2]. Chińczycy nauczyli się produkcji cukru od Hindusów i zaczęli handlować nim z Japonią[2]. Handel rozwinął się i cukier stał się powszechną przyprawą z końcem okresu Muromachi[2]. Pod wpływem wprowadzenia herbaty, chińskich słodyczy i przekąsek oraz dim sum, w Japonii zaczęto produkcję wagashi w okresie Edo[3].
Za najstarsze wagashi uznaje się produkowane od ponad tysiąca lat seijo kakidan. Smażone na oleju sezamowym słodycze, których głównym składnikiem jest pasta z fasoli azuki mają kształt woreczka na pieniądze[4]. Najstarszym sklepem z wagashi jest założona w roku 1000 w Kioto Ichimonjiya Wasuke serwująca aburi mochi[4].
Rodzaje
|
|
Wagashi  Niektóre z wagashi podawane podczas japońskiej ceremonii picia herbaty  Wagashi z herbatą matcha  Sześć rodzajów wagashi |
Klasyfikacja
Wagashi są klasyfikowane według metod produkcji i wilgotności. Zawartość wilgoci jest bardzo ważna, ponieważ wpływa na trwałość.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Alice Gordenker, “So What the Heck is That?: Wagashi”, Japan Times, s. 11.
- 1 2 3 Ashkenazi 2000 ↓, s. 106.
- ↑ Ashkenazi 2000 ↓, s. 107.
- 1 2 Wojciech Grabowski, Kasia Grabowska (red.), Poznaj Japonię: twój przewodnik po Kraju Kwitnącej Wiśni: kultura, zwyczaje, praktyczne wskazówki, Kielce: Wydawnictwo Yuki, 2025, s. 254, ISBN 978-83-972521-2-7.
Bibliografia
- Michael Ashkenazi: The Essence of Japanese Cuisine: An Essay on Food and Culture. University of Pennsylvania Press, 2000-10-26. ISBN 978-0-8122-3566-1.
- Naomi Aoki: 図説 和菓子の今昔 (Zusetsu wagashi no konjaku). Tankosha Publishing Co.,Ltd, październik 2000. ISBN 978-4-473-01762-8.
Linki zewnętrzne
- Zenkoku Wagashi Kyōkai (jap.)
- Japan Wagashi Association (ang.)