Wakf

Wakf, wakuf, waqf (arab. ‏وقف‎), w Maghrebie także habus[1] − w prawie muzułmańskim zapis pieniężny na cele religijne, charytatywne lub publiczne, stanowiący zinstytucjonalizowaną formę przekazywania nakazanej przez islam jałmużny (zakatu)[1].

W II RP status prawny wakfów ustanowionych na nieruchomościach Muzułmańskiego Związku Religijnego w RP regulowany był ustawą z 1936 r.[2] Wakufy na ruchomościach zostały zniesione[3].

Przypisy

  1. 1 2 wakf, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-12-19].
  2. ↑ Ustawa z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1936 r. Nr 30, poz. 240 (ISAP)).
  3. ↑ Eryk Zywert, Wakuf w świetle prac legislacyjnych nad ustawą z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, „Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa”, 2025, DOI: 10.4467/20844131KS.25.002.21622 [dostęp 2025-12-25].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.