Walckenaeria kochi

Walckenaeria kochi – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1873 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Erigone kochii^[1][2]. Opisu dokonano na podstawie samca odłowionego przez Ludwiga Kocha, którego uczczono epitetem gatunkowym. Miejscem typowym są okolice Norymbergi^[1]. Eugène Simon w 1884 roku przeniósł go do rodzaju Cornicularia^[3]. W rodzaju Walckenaeria umieszczony został w 1894 roku przez Corneliusa Chyzera i Władysława Kulczyńskiego^[4].

Samce osiągają od 2,2 do 2,6 mm, a samice od 2,5 do 3,6 mm długości ciała^[5][6]. Karapaks jest ciemnobrązowy^[5], u samca w części głowowej zaopatrzony w stożkowaty, ku przodowi zakrzywiony guzek o rozwidlonym na dwa płatki szczycie^[5][6]; z przodu nasady tego guzka znajduje się nabrzmiałość zaopatrzona w zwrócone ku górze włoski. Sternum jest dłuższe niż szersze^[6]. Odnóża są żółtobrązowe^[5]. Golenie pary pierwszej i drugiej mają po dwie makroskopowe szczecinki (kolce), pozostałych par zaś po jednej takowej. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone między 0,68 a 0,76 długości. Trichobotrium obecne jest także na nadstopiach ostatniej pary. Wieńczące stopy pazurki górne uzbrojone są w duże zęby^[6]. Barwa opistosomy (odwłoka) jest niemal czarna. Nogogłaszczki samca mają bulbus z dużym, spiralnie skręconym embolusem. Płytka płciowa samicy ma klepsydrowatą, w tyle najszerszą część środkową^[5].

Pająk wilgociolubny^[5], zasiedlający bagna, mokradła, solniska, torfowiska, pobrzeża rzek i okresowo zalewane łąki. Bytuje wśród korzeni roślin^[7]. Osobniki dorosłe spotyka się przez cały rok^[5].

Gatunek holarktyczny^[5][2]. W Europie znany jest z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii oraz europejskiej części Rosji^[5]. W Azji podawany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji (na wschód po Kamczatkę) oraz z Kazachstanu. W nearktycznej Ameryce Północnej wykazany został z Kanady^[5][2].