Walenty Czysler
 podpułkownik | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 kwietnia 1907 |
|---|---|
| Data śmierci |
? |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1947–1955 |
| Formacja |
|
| Stanowiska |
dyrektor Departamentu/Instytutu Techniki Operacyjnej MBP/KdsBP (1954–1955) |
| Odznaczenia | |
 | |
Walenty Czysler[1], właść. Walentin Serhijewicz Czysler[2] (ur. 12 kwietnia 1907 w Czerepowcu[1], zm. ?) – polsko-radziecki funkcjonariusz służb bezpieczeństwa, dyrektor Departamentu/Instytutu Techniki Operacyjnej MBP/KdsBP (1954–1955).
Życiorys
Syn Sergiusza i Olgi[1], z pochodzenia Rosjanin. Członek Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików)[3]. W 1947 został naczelnikiem Węzła Radiowego Departamentu II Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (komórce odpowiedzialnej m.in. za technikę operacyjną). Następnie w ramach Wydziału III Departamentu II MBP był zastępcą naczelnika ds. łączności radiowej, a od 1951 naczelnikiem Centralnego Węzła Radiowego w Departamencie Łączności MBP. Od 1952 do 1954 wicedyrektor ds. eksploatacji w Służba BO MBP (odpowiedzialnej za przeciwdziałanie wrogiej propagandzie radiowej). Osiągnął rangę podpułkownika[1]. Od czerwca 1954 dyrektor Departamentu Techniki Operacyjnej MBP[2], w listopadzie tegoż roku przekształconego w Instytut Techniki Operacyjnej MBP[4]. Po powołaniu Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego zachował w nim fotel dyrektora Instytutu Techniki Operacyjnej do sierpnia 1955[5]. W tym samym roku wyjechał do ZSRR[6].
Odznaczenia
W 1946 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za gorliwe wypełnianie obowiązków służbowych[7].
Przypisy
- 1 2 3 4 Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-10-09].
- 1 2 Kochański 2022 ↓, s. 509.
- ↑ Lista ubeków wyniesiona z archiwum IPN. onet.pl, 2 lutego 2005. [dostęp 2025-10-10].
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 510.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 512.
- ↑ Krzysztof Szwagrzyk (red.): Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza. T. I: 1945–1956. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2005, s. 86. ISBN 83-89078-94-5.
- ↑ M.P. z 1947 r. Nr 27, poz. 230 (ISAP)
Bibliografia
- Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2025-10-07].