Walenty Strużyk
 starszy wachmistrz | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 lutego 1896 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
13 lutego 1945 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Walenty Strużyk (ur. 9 lutego 1896 w Obozowie koło Olkusza, zm. 13 lutego 1945 w Wielbokach) – podoficer Legionów Polskich, Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej i ludowego Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Walenty Strużyk[1] (Struzik[2]) urodził się w rodzinie Michała i Małgorzaty. Absolwent szkoły powszechnej i kursów młynarskich. 11 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[2]. W składzie 1 pułku piechoty walczył pod Krzywopłotami[2]. Po kryzysie przysięgowym był internowany[2].
W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do szwadronu ciężkich karabinów maszynowych 1 pułku Ułanów Krechowieckich[2]. W okresie wojny polsko bolszewickiej, dowodząc plutonem ckm, pod Chołujewem umiejętnie bronił placówki i skutecznie odpierał ataki wielokrotnie liczniejszych oddziałów Budionnego[2]. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[1]. Po wojnie został zdemobilizowany. Zamieszkał w Osadzie Krechowieckiej. W kwietniu 1940 deportowany w głąb Związku Radzieckiego[3].
W 1944 powołany do ludowego Wojska Polskiego. Walczył w składzie 1 Armii Wojska Polskiego. Poległ w czasie walk o przełamanie Wału Pomorskiego. Pochowany na cmentarzu wojskowym w Drawsku Pomorskim[3].
Od 1921 był żonaty z Anną z Dybuchów i miał ośmioro dzieci: Kazimierę (ur. 1923), Lucjana (ur. 1925), Henrykę (ur. 1926), Albina (ur. 1928) , Bolesława (ur. 1930), Józefa (ur. 1934), Kazimierza (ur. 1936) i Stanisława (ur. 1939)[3].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2590[1][3]
- Krzyż Niepodległości[3]
- Krzyż Walecznych trzykrotnie[3]
Przypisy
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Aleksander Wojciechowski: Zarys historii wojennej 1-go pułku Ułanów Krechowieckich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.