Walery Szuścik

Walery Szuścik

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	26 listopada 1929 Kończyce Wielkie
Data śmierci	22 lipca 2012
Alma Mater	Politechnika Śląska
Doktorat	1962
Habilitacja	1987
Profesura	1990
Doktor honoris causa Moskiewski Państwowy Uniwersytet Górniczy – 1995
Odznaczenia

Walery Szuścik (ur. 26 listopada 1929 w Kończycach Wielkich, zm. 22 lipca 2012) – polski naukowiec, prof. dr hab. inż., nauczyciel akademicki w zakresie mechanizacji górnictwa i mechaniki górotworu, Generalny Dyrektor Górniczy I stopnia.

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej. W 1948 r. złożył egzamin dojrzałości w Liceum Matematyczno-Przyrodniczym w Cieszynie i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej. Studia ukończył uzyskując dyplom inżyniera mechanika (1952) i magistra inżyniera mechanika (1954). Podczas studiów, w 1950 r., rozpoczął pracę zawodową w Politechnice Śląskiej jako młodszy asystent w Katedrze Mechaniki Technicznej na Wydziale Mechanicznym. Większość zajęć dydaktycznych prowadził na ówczesnym Wydziale Górniczym. Równocześnie z pracą naukową na Wydziale Mechanicznym, ukoronowaną w 1962 r. obroną rozprawy doktorskiej pt. Stan graniczny profilów stalowej obudowy górniczej, podjął studia na specjalności Technika Eksploatacji Złóż, na ówczesnym Wydziale Górniczym, które ukończył w 1962 r. uzyskując dyplom magistra inżyniera górnika. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w roku 1987 r., natomiast w 1990 r. otrzymał tytuł naukowy profesora^[1][2].

Był współorganizatorem i wieloletnim kierownikiem Zakładu Zastosowań Mechaniki w Górnictwie (1963–2000), był też kierownikiem Punktu Konsultacyjnego Politechniki Śląskiej w Rybniku (1962–1968), wieloletnim zastępcą dyrektora ds. nauczania i wychowania (przez 14 lat) oraz dyrektorem (1991–2000) Instytutu Mechanizacji Górnictwa^[1]. Z końcem roku akademickiego 1999/2000 przeszedł na emeryturę^[3], lecz nadal prowadził zajęcia dydaktyczne, regularnie uczestniczył w posiedzeniach Rady Wydziału Górnictwa i Geologii, Koła Stowarzyszenia Wychowanków Politechniki Śląskiej przy Wydziale Górnictwa i Geologii, Gliwickiego Oddziału PTMTiS. Uczestniczył w zebraniach Zakładu Zastosowań Mechaniki w Górnictwie^[1].

Zajmował się badaniami tąpań oraz współpracy obudowy korytarzowej i ścianowej z górotworem przy obciążeniu statycznym i dynamicznym. Autor ponad 130 publikacji naukowych, 17 publikacji dydaktycznych, 17 patentów oraz ponad 100 prac naukowo badawczych wykonanych dla potrzeb przemysłu. Pod jego kierunkiem opracowano m.in. trzytomowy skrypt pt. Metodyczny zbór zadań z wytrzymałości materiałów, wielokrotnie wznawiany, służący do dziś pomocą studentom Wydziału Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej. Był też współautorem podręcznika rozwiązywania zadań z mechaniki, wydanego w 2005 r. przez Politechnikę Śląską i Moskiewski Państwowy Uniwersytet Górniczy^[1].

Promotor 16 rozpraw doktorskich oraz ponad 100 prac dyplomowych magisterskich i inżynierskich. Autor ponad 50 recenzji rozpraw doktorskich, habilitacji, wniosków na stanowisko profesora i tytuł profesora.

Był członkiem Komitetu Górnictwa PAN oraz Komisji Górniczej przy Oddziale PAN w Katowicach - pracował w czterech sekcjach tematycznych^[1].

Był wieloletnim biegłym sądowym Sądu Wojewódzkiego w Katowicach, rzeczoznawcą SITG, członkiem Komisji ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów, działającej przy Zarządzie Głównym SITG oraz recenzentem wniosków o przyznanie stopni specjalizacji zawodowej. Należał do Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, w kadencji 1998–2000 był zastępcą skarbnika^[4]. Przewodniczący Zarządu Oddziału Gliwickiego PTMTS (1978–1988)^[5].

Pochowany 28 lipca 2012 r. na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor J1-3-5)^[6].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)^[7]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1980)^[8]
• Złoty Krzyż Zasługi (1973)^[9]
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Złota Odznaka honorowa „Zasłużony dla Górnictwa”
• Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”
• Srebrna Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”
• Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974)^[9]
• Odznaka „Zasłużony Pracownik ZKMPW”
• Złota Odznaka Zasłużony dla Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (2008)^[10]
• Srebrny Medal Uniwersytetu Technicznego w Koszycach (1999)
• Medal Georga Agricoli VŚB-TU w Ostrawie (1998)

Źródło:^[1].

• Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa II stopnia za osiągnięcia naukowe (1978)^[11]
• Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołową III stopnia (1989)^[12]
• tytuł doktora honoris causa Moskiewskiego Państwowego Uniwersytetu Górniczego (1995)^[13]