Wallace Strobel

Wallace Strobel
Ilustracja
Wallace Strobel (noszący tabliczkę z numerem 23) i członkowie Kompanii E, 502 Pułku Piechoty Spadochronowej ze 101 Dywizji Powietrznodesantowej, słuchają przemówienia generała Dwighta Eisenhowera na dzień przed lądowaniem w Normandii
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

5 czerwca 1922
Saginaw, Michigan

Data i miejsce śmierci

27 sierpnia 1999
Saginaw, Michigan

Przebieg służby
Siły zbrojne

United States Armed Forces

Formacja

United States Army

Jednostki

101 Dywizja Powietrznodesantowa

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Późniejsza praca

biznesmen, polityk

Eisenhower i Strobel w trakcie rozmowy

Wallace Strobel (ur. 5 czerwca 1922 w Saginaw (Michigan), zm. 27 sierpnia 1999 tamże[1]) – oficer United States Army, który stał się bohaterem słynnej fotografii z okresu II wojny światowej, na której widoczny jest także generał Dwight Eisenhower.

Życiorys

Wallace Strobel wstąpił do Gwardii Narodowej w 1940 roku po ukończeniu szkoły średniej, a następnie do United States Army, gdzie wstąpił do 101 Dywizji Powietrznodesantowej[2]. Służył w 502 Pułku Piechoty Spadochronowej (Kompania E) i wziął udział w lądowaniu w Normandii[3]. Walczył w tej jednostce podczas II wojny światowej jako porucznik na europejskim teatrze działań wojennych: brał udział w operacji Market Garden i bitwie o Ardeny[2]. Został zwolniony z wojska w 1946 roku, założył firmę z bratem i poślubił Josephine Grant, z którą miał troje dzieci. Od 1947 roku był prezesem Central Warehouse Company i przewodniczącym okręgowej Partii Republikańskiej[2]. Zmarł w roku 1999 i pochowano go na wojskowym Cmentarzu Narodowym w Arlington[1].

Fotografia

Zdjęcie zostało zrobione na lotnisku Greenham Common w Anglii około godziny 20:30, 5 czerwca 1944 roku. W moje 22. urodziny. Stało się to krótko przed opuszczeniem namiotowego miejsca zbiórki, w którym ze względów bezpieczeństwa przebywaliśmy przez około 5 dni. Przyciemniliśmy twarze i dłonie przypalonym korkiem, kakao i olejem kuchennym, aby wtopić się w ciemność i zapobiec odbiciu światła księżyca. Wszyscy byliśmy emocjonalnie bardzo dobrze przygotowani do operacji. Pakiety zrzutowe, które miały być przymocowane do samolotów i zawierały nasze karabiny maszynowe, moździerze i amunicję, zostały przygotowane wcześniej, oznaczone numerami naszych samolotów i dostarczone do samolotu. Nasz samolot miał numer 23, a ja byłem dowódcą tego samolotu. Fakt ten wyjaśnia, dlaczego na zdjęciu mam na szyi tabliczkę z numerem 23.

Pojawienie się Eisenhowera podniosło morale żołnierzy, wygłosił przemówienie, a następnie nawiązał krótką rozmowę ze spadochroniarzami. Eisenhower zapytał go, skąd pochodzi, i trochę porozmawiali o łowieniu ryb w Michigan – rodzinnym stanie Strobela[4]. W 1990 roku United States Postal Service wydała znaczek pocztowy, na którym widniała ta fotografia[5]. Strobel w wywiadzie zidentyfikował kilku żołnierzy ze swojej kompanii, widocznych na fotografii[6].

Przypisy

  1. 1 2 Wallace Strobel w bazie Find a Grave (ang.)
  2. 1 2 3 Wallace Strobel. Eisenhower Foundation. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
  3. ↑ Spoils of War: The Wallace C. Strobel Collection. The National WWII Museum. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
  4. ↑ What Ike Really Said. American Heritage. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
  5. ↑ Dwight D. Eisenhower 1990. StampWorld. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).
  6. ↑ Stamps. The New York Times. [dostęp 2025-09-20]. (ang.).

Linki zewnętrzne