Wanda Hermanówna
 | |
 kapral | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 grudnia 1895 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 września 1920 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1920 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
sanitariuszka |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
    | |
Wanda Hermanówna (ur. 25 grudnia 1895 w Podgórzu, zm. 23 września 1920 w Sokółce) – sanitariuszka Legionów Polskich, podoficer Wojska Polskiego, działaczka niepodległościowa, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodziła się 25 grudnia 1895 w Podgórzu (obecnie dzielnica Krakowa), w rodzinie Kazimierza i Kazimiery z Kuligów[1][2]. Absolwentka Szkoły Handlowej we Lwowie[2]. Była działaczką w organizacjach kobiecych we Lwowie i Zakopanem – m.in. w Lidze Kobiet[2]. Od sierpnia 1914 była sanitariuszką w Legionach Polskich[2].
W listopadzie 1918 walczyła w obronie Lwowa, broniąc V odcinka – Szkoły Sienkiewicza[2]. Następnie przyjęta została do odrodzonego Wojska Polskiego na stanowisko sanitariuszki kompanijnej w 4 pułku piechoty Legionów[2]. W szeregach 4 pułku strzelców podhalańskich brała udział mi.in w bitwach pod Mołodecznem, Radomkowiczami i Borysowem[2][3]. 21 września 1920 została ciężko ranna pod wsią Zaśpicze[2][3]. Dwa dni później zmarła w szpitalu polowym nr 504 w Sokółce[4][3]. 11 maja 1921 za pełną poświęcenia postawę podczas wojny polsko-bolszewickiej[5], odznaczona została pośmiertnie krzyżem „Virtuti Militari” V klasy[6].
W lutym 1928 jej prochy przeniesiono na Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1271 – pośmiertnie, 11 maja 1921[6][2][7][1]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 4 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[8]
- Krzyż Walecznych – pośmiertnie, 1921
- Krzyż Obrony Lwowa[9]
- Odznaka pamiątkowa „Orlęta”[9]
- Odznaka pamiątkowa V Odcinka „Obrony Lwowa” (Szkoła Sienkiewicza)[9]
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Polak (red.) 1991 ↓, s. 52.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 266.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 21 maja 1921 roku, s. 947.
- ↑ Legutko 1929 ↓, s. 51.
- ↑ M.P. z 1933 r. Nr 255, poz. 273 (ISAP).
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
Bibliografia
- Hermanówna Wanda. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.82-7810 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-11].
- Legitymacja nr 1271. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.102-10423 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-11].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Władysław Legutko: Zarys historji wojennej 4-go pułku strzelców podhalańskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
Linki zewnętrzne
- Żołnierze Niepodległości : Hermanówna Wanda. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-01-11].