Wanda Komorowska

Wanda Komorowska
Monochromatyczna praca graficzna przedstawiająca kobietę w okularach, z lewej strony pracy widoczna jedna z rąk zawieszona w powietrzu z tajemniczym gestem
Wanda Komorowska, Autoportret II (prawdopodobnie przed 1928)
Data i miejsce urodzenia

21 grudnia 1873
Kraków

Data i miejsce śmierci

17 stycznia 1946
Kraków

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

grafika, malarstwo

Epoka

dwudziestolecie międzywojenne

Wanda Komorowska (ur. 21 grudnia 1873 w Krakowie[1.1], zm. 17 stycznia 1946 tamże[1.2]) – polska malarka i graficzka.

Życiorys

Jej rodzicami byli Władysław i Franciszka z domu Hauer[1.1]. Miała brata Bolesława[1.1]. Ukończyła Wyższe Kursy dla Kobiet w Krakowie, jej nauczycielami tamże byli: Jacek Malczewski, Franciszek Siedlecki, Włodzimierz Tetmajer[1.1]. Wyjechała do Monachium w 1902 roku, uczyła się tamże w Szkole Rysowniczej u Johanna Brockhoffa[1.1], m.in. litografii[1.1]. Wyjechała do Paryża w 1904 roku, tamże uczyła się w Akademii Colarossiego[1.1] oraz grafiki u Émile’a Renarda[1.1], we Francji pracowała w zakładach graficznych Henri Bautela[1.1]. Wróciła do Krakowa około 1906 roku[1.1].

Jej dzieła prezentowano m.in. w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (od 1903 roku)[1.1], a także na wystawie Związku Artystów Grafików[1.1].

Należała do grupy artystycznej „Niezależni”[1.1]. Była członkiem zarządu Związku Artystów Grafików[1.1].

Twórczość

Wykonywała głównie grafiki[1.2] w technikach: akwaforty (także kolorowej), akwatinty, mezzotinty, monotypii, suchej igły[1.1]. Częste motywy w jej grafikach to; kwiaty (martwa natura), pejzaże, postacie dziecięce i kobiece, starców[2], sceny rodzajowe[1.2]. Jej twórczość graficzną cechuje wyciszona, melancholijna, pełna zadumy atmosfera[1.2]. Wykonała kilka autoportretów[3] (m.in. Autoportret na kilka dni przed Śmiercią, 1946[4]); Irena Kossowska porównała ich styl do prac Jamesa McNeilla Whistlera[3]. Tworzyła także malarstwo olejne[1.1], zwłaszcza portrety[1.2].

Jej prace znajdują się w kolekcjach: Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, w muzeum w Toruniu[1.2], a także w Lwowskiej Galerii Sztuki[5]. Jej biogram znalazł się m.in. w Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler des XX Jahrhunderts (redaktor Hans Vollmer), w którym uwzględniono jedynie kilka nazwisk polskich graficzek dwudziestolecia międzywojennego[6].

Galeria

Przypisy

  1. Helena Blum: Komorowska Wanda. W: Polski słownik biograficzny. T. 13, Klobassa Zręcki Stanisław-Kopernicki Franciszek. Emanuel Rostworowski (red. nacz.). T. 13: Klobassa Zręcki Stanisław-Kopernicki Franciszek. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967–1968.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 S. 404.
    2. 1 2 3 4 5 6 S. 405.
  2. ↑ Kulpińska 2016 ↓, s. 226.
  3. 1 2 Kulpińska 2016 ↓, s. 225.
  4. ↑ Jan Rzońca, Uniwersytet Opolski, Polacy w dziejach Europy Środkowej i Rosji : XVI-XX w., Opole: Wydawn. Uniwersytetu Opolskiego, 2004, s. 96, ISBN 83-7395-035-4, OCLC 58840272 [dostęp 2023-03-14].
  5. ↑ Wanda Komorowska, [w:] artinfo.pl [online].
  6. ↑ Katarzyna Kulpińska, Matryce, odbitki-ślady kobiet : Polskie graficzki i ich twórczość w dwudziestoleciu międzywojennym, Toruń 2017, s. 29, ISBN 978-83-231-3689-7, OCLC 993268178 [dostęp 2023-03-14].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.