Warszawa 1956
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji |
1956 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
7 min |
| Reżyseria | |
| Montaż | |
| Wytwórnia |
Warszawa 1956 – polski film dokumentalny z 1956 roku w reżyserii Jerzego Bossaka i Jarosława Brzozowskiego, zaliczany do dzieł czarnej serii polskiego dokumentu[1].
Treść
Film ukazuje kontrast między odbudowaną częścią powojennej Warszawy a jej zniszczeniami wojennymi. Pierwsza część zawiera ujęcia nowoczesnego miasta: nowe bloki mieszkalne, ulice z tramwajami, zadbane elewacje Starego Miasta oraz Pałac Kultury[2].
Druga część filmu prezentuje zakątki miasta, gdzie zachowały się ruiny zniszczonych podczas II wojny światowej kamienic. W zdegradowanej przestrzeni toczy się codzienne życie mieszkańców: latające gołębie, schodzące na sznurze pranie, bawiące się dzieci oraz pracujące kobiety. Głównym wątkiem filmu jest obraz małego dziecka, które niepostrzeżenie oddala się w stronę przepaści[2]. Scena buduje napięcie zagrożenia dla bezpieczeństwa dziecka w zniszczonej kamienicy, za pośrednictwem elementów rozpraszających uwagę widza (gołąb, gazeta i urwany sznur zabezpieczający)[3].
Utwór wieńczy dźwiękowy szczegół – krzyk dziecka rozlegający się wśród murów. Tym elementem autor formułuje publicystyczną wymowę dzieła: konieczność usunięcia pozostałości zniszczeń oraz relokacji mieszkańców do nowych osiedli mieszkaniowych[2].
Produkcja
Warszawa 1956 została zrealizowana w Wytwórni Filmów Dokumentalnych. Reżyserami filmu byli Jerzy Bossak i Jarosław Brzozowski. Za montaż odpowiadał Wacław Kaźmierczak, który zastosował w zmontowanym materiale efekt suspensu bliższy konwencji filmów fabularnych[3].
Znaczenie
Jan Strękowski określił Warszawę 1956 mianem „jednego z pierwszych i najgłośniejszych filmów »czarnej serii«”[4].
Przypisy
- ↑ Szpulak 2017 ↓, s. 118.
- 1 2 3 Cieśliński 2020 ↓, s. 180.
- 1 2 Cieśliński 2023 ↓, s. 126.
- ↑ Jan Strękowski, Jerzy Bossak [online], Culture.pl, grudzień 2003 [dostęp 2025-12-29] (pol.).
Bibliografia
- Marek Kosma Cieśliński, Destrukcja jako tworzywo. Ikonografia ruin Warszawy w polskim kinie dokumentalnym po II wojnie światowej, „Images. The International Journal of European Film, Performing Arts and Audiovisual Communication”, 27 (36), 2020, s. 169–181 [dostęp 2025-12-29].
- Marek Kosma Cieśliński, Montażowe formy Wacława Kaźmierczaka, „Kwartalnik Filmowy” (123), 2023, s. 117–138 [dostęp 2025-12-29].
- Andrzej Szpulak, View from the inside. The images of the city in the “black series” documentary films in Poland in the 1950s, „Images. The International Journal of European Film, Performing Arts and Audiovisual Communication”, 22 (31), 2017, s. 113–122 [dostęp 2025-12-29] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Warszawa 1956 w bazie filmpolski.pl