Wavin

Wavin
Ilustracja
Państwo

 Holandia

Prowincja

 Overijssel

Siedziba

Zwolle

Data powstania

1955

Forma prawna

Spółka akcyjna

Zatrudnienie

5,5 tys. osób

brak współrzędnych
Strona internetowa

Wavin – przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją różnorodnych systemów instalacyjnych z tworzyw sztucznych. Firma ma swoje oddziały w 25 krajach w Europie i zatrudnia ponad 5500 osób. Jest największą firmą w swojej branży. Od połowy 2012 roku Wavin należy do międzynarodowego koncernu Mexichem, lidera w produkcji systemów rurowych oraz na rynku petrochemicznym w Ameryce Łacińskiej. Nazwa firmy pochodzi od słów WAter (woda) i VINyl chloride (chlorek winylu).

Wavin dostarcza:

  • systemy instalacyjne do wody pitnej,
  • systemy do grzania i chłodzenia budynków,
  • systemy kanalizacyjne do odprowadzania ścieków,
  • systemy do zagospodarowania wody deszczowej.

Historia polskiego oddziału

Wavin jest obecny w Polsce od 1991 roku wskutek prywatyzacji Fabryki Elementów Wyposażenia Budownictwa "Metalplast" w Buku.

Bukowskie Zakłady Materiałów Budowlanych z Tworzyw Sztucznych zbudowano w latach 1965-1968[1], a generalnym wykonawcą było Poznańskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego Nr 2. Całkowity koszt budowy zakładu przekroczył 62 mln zł. Produkcję uruchomiono 1 kwietnia 1968 roku i od razu było to największe przedsiębiorstwo w Buku z zatrudnieniem prawie 400 pracowników. Na jego potrzeby utworzono wtedy szkołę przyzakładową, która kształciła w zawodzie aparatowy procesów chemicznych o specjalności tworzywa sztuczne. W 1972 nastąpiła zmiana nazwy przedsiębiorstwa na Fabryka Elementów Wyposażenia Budownictwa "Metalplast". Produkowano tutaj głównie rury z PCV, kształtki, uszczelki, a także spłuczki do toalet[2].

Po prywatyzacji do lipca 2014 roku firma funkcjonowała jako Wavin Metalplast-Buk, a od 1 lipca 2014 nastąpiła zmiana statusu i nazwy spółki na Wavin Polska S.A.

Przypisy

  1. ↑ Andrzej Kowalczyk, Buk: zarys dziejów miasta, Poznań: Kantor Wydawniczy SAWW, 1989, s. 165, ISBN 978-83-85066-00-2 (pol.).
  2. ↑ Bolesław Majewicz: Przechadzki po Buku w drugiej połowie XX wiek. Buk: Miasto i Gmina Buk, 2010, s. 147-150. ISBN 978-83-924682-3-3.

Linki zewnętrzne