White Album 2

White Album 2
Gatunekdramat, romans
Gra komputerowa
White Album 2: Introductory Chapter
ProducentLeaf
WydawcaLeaf
PlatformaMicrosoft Windows
Data wydaniaJP: 26 marca 2010[1]
Gatunekpowieść wizualna
Gra komputerowa
White Album 2: Closing Chapter
ProducentLeaf
WydawcaLeaf
PlatformaMicrosoft Windows
Data wydaniaJP: 22 grudnia 2011[2]
Gatunekpowieść wizualna
Gra komputerowa
White Album 2: Shiawase no mukōgawa
ProducentAquaplus
WydawcaAquaplus
PlatformaPlayStation 3, PlayStation Vita
Data wydaniaJP: 20 grudnia 2012 (PS3)[3]
JP: 28 listopada 2013 (PS Vita)[4]
Gatunekpowieść wizualna
Telewizyjny serial anime
ReżyserMasaomi Andō
ScenariuszFumiaki Maruto
StudioSatelight
Stacja telewizyjnaTokyo MX, MBS, TVA, BS11, AT-X
Premierowa emisja5 października 2013 – 28 grudnia 2013
Liczba odcinków13

White Album 2 – powieść wizualna studia Leaf. Oryginalnie wydana w Japonii jako gra dla dorosłych na platformę Microsoft Windows w dwóch częściach: Introductory Chapter w marcu 2010 roku oraz Closing Chapter w grudniu 2011 roku. W kolejnych latach ukazały się jej połączone wydania pozbawione treści seksualnych na konsole PlayStation 3 (2012) i PlayStation Vita (2013).

Akcja gry rozgrywa się 10 lat po wydarzeniach gry White Album, jednak przedstawia historię innych bohaterów[5]. Gracz wciela się w niej w rolę Harukiego Kitahary, trzecioklasisty w liceum Hōjō, będącego członkiem szkolnego klubu muzycznego. Dzięki jego staraniom do klubu dołączają Setsuna Ogiso, szkolna miss piękności oraz Kazusa Touma, utalentowana pianistka. Introductory Chapter opowiada wydarzenia związane z ich wspólnymi przygotowaniami do szkolnego festiwalu. Closing Chapter przedstawia losy bohaterów trzy lata później.

Produkcja została pozytywnie przyjęta w Japonii. Obie części znalazły się na listach najlepiej sprzedających się gier komputerowych. Naoki Miyamoto zaliczył White Album 2 do ścisłej czołówki gier eroge podejmujących tematykę zdrady i trójkątów miłosnych. Recenzenci magazynu „Famitsū” przyznali grze 37 na 40 możliwych punktów, szczególnie chwaląc jej emocjonalną fabułę oraz ścieżkę dźwiękową. Między październikiem a grudniem 2013 roku emitowano w Japonii serial anime, będący adaptacją pierwszej części gry.

Produkcja

Studio Leaf w 1998 roku stworzyło powieść wizualną White Album, do której scenariusz napisał Udaru Harada. Projekt jej kontynuacji został wymyślony przez scenarzystę Fumiakiego Maruto, który przedstawił go Naoyi Shimokawie, prezesowi firmy Aquaplus. Po zapoznaniu się ze szczegółami producent uznał, że Maruto ma szansę stworzyć produkcję mogącą przewyższyć swojego poprzednika i dlatego zgodził się na jej wyprodukowanie[5].

Maruto napisał scenariusz gry wspólnie z Kikakuyą. Takeshi Nakamura opracował projekty postaci i grafikę do jej pierwszej części[6]. W kolejnej za warstwę graficzną odpowiadali także Ken’ichirō Katsura oraz Masahide Yanagisawa. Muzykę skomponowali Shin’ya Ishikawa, Kazuhide Nakagami, Naoya Shimokawa, Jun’ya Matsuoka i Michio Kinugasa[7][4].

Odbiór gry

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
„Famitsū” 10/9/9/9 (37/40)
„Dengeki PlayStation” 90/95/90/80


White Album 2: Introductory Chapter w edycji limitowanej była najlepiej sprzedającą się w Japonii grą na komputery osobiste w marcu 2010 roku. Edycja podstawowa zajęła 23. pozycję[8]. Edycja limitowana White Album 2: Closing Chapter znalazła się na 5. miejscu w grudniu 2011 roku, a pakiet łączący obie części gry zajął 10. pozycję[9]. W kolejnym roku pakiet ten jeszcze dwukrotnie pojawiał się w rankingu 50 najlepiej sprzedających się w Japonii gier na komputery osobiste, zajmując 19. miejsce w styczniu i 35. w lutym[10]. Ponownie znalazł się on w tym rankingu pod koniec 2013 roku, kiedy w japońskiej telewizji emitowana była adaptacja gry. Zajął on 39. pozycję październiku, 31. w listopadzie i 43. w grudniu[11]. Konwersja gry na konsolę PlayStation Vita sprzedała się w pierwszym tygodniu od premiery w 7675 egzemplarzach[12].

Badacz gatunku Naoki Miyamoto postrzegał White Album 2 jako szczytowe osiągnięcie w tej kategorii gier, zwracając uwagę na bezkompromisowość, z jaką scenarzysta kształtuje psychikę postaci:

Tytuł ten można śmiało zaliczyć do absolutnej czołówki gier eroge poruszających problematykę zdrady i trójkątów miłosnych. To właśnie tutaj pełnię urzeczywistnienia znalazła charakterystyczna dla Maruto dramaturgia romansu – styl, w którym kontury ludzkich emocji są surowo wydobywane w procesie bolesnego szlifowania na kamieniu winy i cierpienia.

Naoki Miyamoto, Erogē bunka kenkyū gairon[13]

Gra w wersji na konsolę PlayStation 3 została oceniona przez magazyn „Famitsū”, którego recenzenci przyznali jej 10, 9, 9 i 9 punktów, co dało łączny wynik 37/40. Atsuhiro Fujiwara, który przyznał produkcji najwyższą ocenę, zwrócił uwagę na fascynującą fabułę, która niezależnie od obranej przez gracza ścieżki przedstawia niezwykle smutną i poruszającą historię. Pochwalił on także ścieżkę dźwiękową, która miała jego zdaniem ogromny wpływ na odbiór gry[14]. Produkcja została podobnie oceniona również przez recenzentów magazynu „Dengeki PlayStation”, którzy wystawili jej 90, 95, 90 i 80 punktów[15]. Pozytywne wrażenie wywarły na nich takie elementy jak emocjonalna fabuła, dialogi, warstwa muzyczna oraz satysfakcjonujące zakończenie. Dwóch recenzentów miało jednak uwagi do postaci głównego bohatera[16].

Przypisy

  1. ↑ 製品情報 | WHITE ALBUM2 -introductory chapter-. Leaf. [dostęp 2014-07-06]. (jap.).
  2. ↑ 製品情報 | WHITE ALBUM2 -closing chapter-. Leaf. [dostęp 2014-07-06]. (jap.).
  3. ↑ 製品情報 | WHITE ALBUM2 幸せの向こう側. Aquaplus. [dostęp 2014-07-06]. (jap.).
  4. 1 2 製品情報 | WHITE ALBUM2 幸せの向こう側 PS Vita. Aquaplus. [dostęp 2014-07-06]. (jap.).
  5. 1 2 „Push!!”, s. 34, 2009-10-21. Max. JAN 4910078831290. (jap.).
  6. ↑ WHITE ALBUM2 -introductory chapter-. Leaf. [dostęp 2014-07-06]. (jap.).
  7. ↑ WHITE ALBUM2 -closing chapter-. Leaf. [dostęp 2014-07-06]. (jap.).
  8. ↑ セールスランキングログ. PCpress. [dostęp 2014-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-23)]. (jap.).
  9. ↑ セールスランキングログ. PCpress. [dostęp 2014-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-22)]. (jap.).
  10. ↑ セールスランキングログ. PCpress. [dostęp 2014-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-10)]. (jap.).
  11. ↑ セールスランキングログ. PCpress. [dostęp 2014-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-17)]. (jap.).
  12. ↑ 販売本数ランキング TOP30. Famitsū. [dostęp 2014-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-05)]. (jap.).
  13. ↑ 二部構成で発売された『ＷＨＩＴＥ ＡＬＢＵＭ２』, [w:] Naoki Miyamoto, エロゲー文化研究概論, Tōkyō: Sōgō Kagaku Shuppan, 2017, ISBN 978-4-88181-859-6, OCLC 983776990 (jap.).
  14. ↑ Kevin Gifford: Japan Review Check: The day a „girl game” outscored the Mario Bros.. Polygon, 2012-12-25. [dostęp 2014-06-22]. (ang.).
  15. ↑ 【電撃PlayStation】本誌レビューでも高評価！ 『WHITE ALBUM2 幸せの向こう側』アクアプラス下川社長インタビューをお届け!!. Dengeki Online, 2012-12-13. [dostęp 2014-06-23]. (jap.).
  16. ↑ DPS532レビュー：PS3「WHITE ALBUM2」「真・北斗無双」など. hokanko-alt.ldblog.jp, 2012-12-12. [dostęp 2014-06-23]. (jap.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.