Wielki Marty

Wielki Marty
Marty Supreme
Ilustracja
Logo filmu
Gatunek

komediodramat
film sportowy

Rok produkcji

2025

Data premiery

6 października 2025 (Nowy Jork)
25 grudnia 2025 (Stany Zjednoczone)
30 stycznia 2026 (Polska)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

150 minut[1]

Reżyseria

Josh Safdie

Scenariusz

Ronald Bronstein
Josh Safdie

Główne role

Timothée Chalamet
Gwyneth Paltrow
Odessa A’zion
Kevin O’Leary
Tyler Okonma
Abel Ferrara
Fran Drescher

Muzyka

Daniel Lopatin

Zdjęcia

Darius Khondji

Scenografia

Jack Fisk

Kostiumy

Miyako Bellizzi

Montaż

Ronald Bronstein
Josh Safdie

Produkcja

Josh Safdie
Ronald Bronstein
Eli Bush
Anthony Katagas
Timothée Chalamet

Wytwórnia

Central Pictures

Dystrybucja

A24

Budżet

60–70 mln USD[2]

Przychody brutto

179 268 333 USD[3]

Strona internetowa

Wielki Marty (ang. Marty Supreme) – amerykański komediodramat sportowy z 2025 roku w reżyserii Josha Safdie na podstawie scenariusza, który napisał z Ronaldem Bronsteinem. Osadzony w latach 50. XX wieku, przedstawia historię tenisisty stołowego Marty’ego Mausera (Timothée Chalamet), dążącego do stania się mistrzem świata. W rolach drugoplanowych występują między innymi Gwyneth Paltrow, Odessa A’zion, Kevin O’Leary, Tyler Okonma, Abel Ferrara i Fran Drescher.

Premiera filmu, bez uprzedniej zapowiedzi, odbyła się 6 października 2025 na Festiwalu Filmowym w Nowym Jorku[4]. W Stanach Zjednoczonych wszedł na ekrany kin 25 grudnia 2025 w dystrybucji A24[5]. W Polsce jego premiera w dystrybucji Monolith Films odbyła się 30 stycznia 2026[6].

Zdobył uznanie krytyków filmowych i wygenerował dochód w wysokości około 152 milionów dolarów. Otrzymał 9 nominacji w 98. edycji Oscarów, między innymi w kategorii najlepszy film, a także 11 nominacji w 79. edycji nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA), w tym jako najlepszy film. Ostatecznie w obu plebiscytach nie wygrał żadnej nagrody. Chalamet zdobył dzięki roli Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu.

Fabuła

Akcja rozgrywa się w latach 50. XX w. w Nowym Jorku. Główny bohater, Marty Mauser, wzorowany na prawdziwej postaci Marty’ego Reismana, jest na dobrej drodze do zostania legendą w świecie tenisa stołowego[7].

Obsada i postacie

  • Timothée Chalamet jako Marty Mauser, tenisista stołowy aspirujący do stania się mistrzem świata
  • Gwyneth Paltrow jako Kay Stone, emerytowana aktorka, która nawiązuje relację seksualną z Martym
  • Odessa A’zion jako Rachel Mizler, przyjaciółka Marty’ego
  • Kevin O’Leary jako Milton Rockwell, wpływowy biznesmen i mąż Kay
  • Tyler Okonma jako Wally, taksówkarz i przyjaciel Marty’ego
  • Abel Ferrara jako Ezra Mishkin, kryminalista i znajomy Marty’ego
  • Fran Drescher jako Rebecca Mauser, matka Marty’ego
  • Sandra Bernhard jako Judy, sąsiadka Marty’ego
  • Spenser Granese jako Clark, mężczyzna ścigany przez Marty’ego i Wally
  • Philippe Petit jako mistrz ceremonii w Brukseli
  • Luke Manley jako Dion Galanis, przyjaciel Marty’ego
  • John Catsimatidis jako Christopher Galanis, biznesmen i ojciec Diona

Odbiór

W serwisie Rotten Tomatoes film osiągnął wynik 93% pozytywnych recenzji, agregator zebrał ich w sumie 345. Portal podsumował: „Marty Supreme to porywający epos serwujący Timothée Chalameta w jego najbardziej zaraźliwie charyzmatycznej odsłonie. Realizuje on swoje wygórowane aspiracje, jednocześnie krytykując toksyczne ambicje swojego niezatartego bohatera”[8]. W serwisie Metacritic film osiągnął wynik 89 w skali do 100, przy 58 recenzjach[9]. Znalazł się w dziesiątkach najlepszych filmów roku Amerykańskiego Instytutu Filmowego i National Board of Review[10][11].

Według danych portalu Box Office Mojo, film przyniósł przychód brutto w wysokości 179 268 333 dolarów amerykańskich, z czego 95 961 356 na rynku amerykańsko-kanadyjskim[3].

Nagrody i nominacje

Timothée Chalamet, uhonorowany licznymi nominacjami za rolę

Wielki Marty otrzymał 9 nominacji w 98. edycji Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), w tym w kategorii najlepszy film[12]. Było to trzecim najwyższym wynikiem roku, na równi z filmami Frankenstein i Wartość sentymentalna[13]. 30-letni Timothée Chalamet ustanowił rekord najmłodszego mężczyzny z trzema nominacjami aktorskimi w karierze[14]. Podczas ceremonii film nie wygrał żadnej nagrody[15].

Otrzymał także 11 nominacji w 79. edycji nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA), co było trzecim najwyższym wynikiem roku, na równi z filmem Hamnet[16]. Ostatecznie nie triumfował w żadnej z nich, wyrównując rekord największej liczby nominacji bez wygranej w historii nagród, wcześniej ustanowiony przez filmy Zakochane kobiety (1969) i Marzyciel (2004)[17]. Otrzymał również 3 nominacje w 83. edycji Złotych Globów, triumfując w kategorii najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu[18].

Wybrane nagrody i nominacje
Nagroda Data[a] Kategoria Nominowani Rezultat Źr.
Actor Awards 1 marca 2026 Najlepszy występ zespołu aktorskiego w filmie kinowym obsada[b] Nominacja [19]
Najlepszy występ aktora w roli pierwszoplanowej Timothée Chalamet Nominacja
Najlepszy występ aktorki w roli drugoplanowej Odessa A’zion Nominacja
Critics’ Choice Awards 4 stycznia 2026 Najlepszy film — Nominacja [20]
Najlepszy reżyser Josh Safdie Nominacja
Najlepszy aktor Timothée Chalamet Wygrana
Najlepszy casting i obsada Jennifer Venditti Nominacja
Najlepszy scenariusz oryginalny Josh Safdie i Ronald Bronstein Nominacja
Najlepszy montaż Nominacja
Najlepsza scenografia Jack Fisk i Adam Willis Nominacja
Najlepsza muzyka Daniel Lopatin Nominacja
Nagrody Akademii Filmowej (Oscary) 15 marca 2026 Najlepszy film Eli Bush, Ronald Bronstein, Josh Safdie, Anthony Katagas i Timothée Chalamet Nominacja [15]
Najlepsza reżyseria Josh Safdie Nominacja
Najlepszy aktor pierwszoplanowy Timothée Chalamet Nominacja
Najlepszy scenariusz oryginalny Ronald Bronstein i Josh Safdie Nominacja
Najlepszy montaż Nominacja
Najlepszy casting Jennifer Venditti Nominacja
Najlepsze zdjęcia Darius Khondji Nominacja
Najlepsze kostiumy Miyako Bellizzi Nominacja
Najlepsza scenografia Jack Fisk (scenografia) i Adam Willis (dekoracja wnętrz) Nominacja
Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) 22 lutego 2026 Najlepszy film Eli Bush, Ronald Bronstein, Josh Safdie, Anthony Katagas i Timothée Chalamet Nominacja [21]
Najlepszy reżyser Josh Safdie Nominacja
Najlepszy aktor pierwszoplanowy Timothée Chalamet Nominacja
Najlepsza aktorka drugoplanowa Odessa A’zion Nominacja
Najlepszy scenariusz oryginalny Ronald Bronstein i Josh Safdie Nominacja
Najlepszy montaż Nominacja
Najlepszy casting Jennifer Venditti Nominacja
Najlepsze kostiumy Darius Khondji Nominacja
Najlepsze kostiumy Miyako Bellizzi Nominacja
Najlepsza charakteryzacja i fryzury Kyra Panchenko, Kay Georgiou i Mike Fontaine Nominacja
Najlepsza scenografia Jack Fisk i Adam Willis Nominacja
Stowarzyszenie Nowojorskich Krytyków Filmowych 2 grudnia 2025 Najlepszy scenariusz Josh Safdie i Ronald Bronstein Wygrana [22]
Złote Globy 11 stycznia 2026 Najlepszy film komediowy lub musical — Nominacja [18]
Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu Timothée Chalamet Wygrana
Najlepszy scenariusz Ronald Bronstein i Josh Safdie Nominacja

Uwagi

  1. ↑ Data ceremonii wręczenia lub ogłoszenia laureatów.
  2. ↑ Odessa A’zion, Sandra Bernhard, Timothée Chalamet, Emory Cohen, Fran Drescher, Abel Ferrara, Penn Jillette, Koto Kawaguchi, Luke Manley, Tyler Okonma, Kevin O’Leary, Gwyneth Paltrow, Géza Röhrig i Larry Sloman.

Przypisy

  1. ↑ Marty Supreme (15). British Board of Film Classification, 2025-12-05. [dostęp 2025-12-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-07)]. (ang.).
  2. ↑ Rebecca Rubin, Brett Lang: 'One Battle After Another' Projected to Lose $100 Million Theatrically as 'Smashing Machine' and Others Also Struggle Due to Oversized Budgets. Variety, 2025-10-15. [dostęp 2025-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-25)].
  3. 1 2 Marty Supreme. Box Office Mojo. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  4. ↑ Brent Lang: Timothée Chalamet's 'Marty Supreme' Gets Surprise New York Film Festival World Premiere. Variety, 2025-10-06. [dostęp 2025-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-10-07)]. (ang.).
  5. ↑ Anthony D'Alessandro: Timothée Chalamet Movie 'Marty Supreme' Set For Christmas Day 2025. Deadline Hollywood, 2024-12-20. [dostęp 2024-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-12-20)]. (ang.).
  6. ↑ Dominik Jedliński: "Ostrzegali mnie, że to będzie problem". Za kulisami "Wielkiego Marty'ego". Onet.pl, 2026-01-30. [dostęp 2026-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-30)].
  7. ↑ Lexi Carson: ‘Marty Supreme’ Table Tennis Event Coming to New York, Hosted by Airbnb. The Hollywood Reporter, 2025-01-12. [dostęp 2025-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-03)]. (ang.).
  8. ↑ Marty Supreme. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  9. ↑ Marty Supreme. Metacritic. [dostęp 2026-02-22]. (ang.).
  10. ↑ Clayton Davis: AFI Awards Top 10: 'One Battle After Another', 'Sinners', and 'Marty Supreme' Make the List, as 'The Pitt' and 'The Studio' Lead TV Honors. Variety, 2025-12-04. [dostęp 2025-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-04)]. (ang.).
  11. ↑ Clayton Davis: National Board of Review Winners 2025: 'One Battle After Another' Dominates with Best Film, Director, Three Acting Prizes. Variety, 2025-12-03. [dostęp 2025-12-17]. (ang.).
  12. ↑ Tracy Brown: 2026 Oscar nominations: The complete list of nominees. Los Angeles Times, 2026-01-22. [dostęp 2026-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-22)]. (ang.).
  13. ↑ Rebecca Rubin: Warner Bros. Ties Own Oscar Studio Record With 30 Nominations for ‘Sinners’ and ‘One Battle After Another’. Variety, 2026-01-22. [dostęp 2026-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-23)]. (ang.).
  14. ↑ Clayton Davis: Oscars Diversity Report: 'Sinners' Ties Record for Most Black Nominees From a Single Film, Plus Milestones for Chloe Zhao, Guillermo del Toro and More. Variety, 2026-01-22. [dostęp 2026-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-22)]. (ang.).
  15. 1 2 Brent Lang, Jordan Moreau: Oscar Winners 2026: ‘One Battle After Another’ Triumphs With 6 Wins, ‘Sinners’ Follows With 4. Variety, 2026-03-15. [dostęp 2026-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-16)]. (ang.).
  16. ↑ Zac Ntim: BAFTA Nominations 2026: ‘One Battle After Another’ & ‘Sinners’ Lead The Pack – See Full List. Deadline Hollywood, 2026-01-27. [dostęp 2026-01-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-28)]. (ang.).
  17. ↑ Clayton Davis: ‘Marty Supreme’ Ties BAFTA Record for Most Losses in History. Variety, 2026-02-22. [dostęp 2026-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-22)]. (ang.).
  18. 1 2 Brent Lang, Jodan Moreau: GoGolden Globes 2026 Winners: ‘One Battle After Another’ Earns 4 Awards, ‘Adolescence’ Leads TV. Variety, 2026-01-11. [dostęp 2026-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-12)]. (ang.).
  19. ↑ Kimberly Nordyke: Actor Awards: Complete List of Winners. The Hollywood Reporter, 2026-03-01. [dostęp 2026-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-07)]. (ang.).
  20. ↑ Kimberly Nordyke: Critics Choice Awards: Full Winners List. The Hollywood Reporter, 2026-01-04. [dostęp 2026-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-05)]. (ang.).
  21. ↑ Georg Szalai: BAFTA Film Awards Winners Unveiled (Updating Live). The Hollywood Reporter, 2026-02-22. [dostęp 2026-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-22)]. (ang.).
  22. ↑ Hilary Lewis: New York Film Critics Circle Names 'One Battle After Another' as Best Film of 2025. The Hollywood Reporter, 2025-12-02. [dostęp 2025-12-17]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.