Wiera Muchina

Wiera Muchina
Вера Игнатьевна Мухина
Ilustracja
Portret Muchiny autorstwa Michaiła Niestierowa
Data i miejsce urodzenia

1 lipca 1889
Ryga

Data i miejsce śmierci

6 października 1953
Moskwa

Dziedzina sztuki

rzeźba

Odznaczenia
Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska
Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order „Znak Honoru” Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „W upamiętnieniu 800-lecia Moskwy”

Wiera Ignatjewna Muchina (ros. Вера Игнатьевна Мухина, ur. 1 lipca 1889 w Rydze, zm. 6 października 1953 w Moskwie) – rzeźbiarka rosyjska, znana z socrealistycznego pomnika Robotnik i kołchoźnica z lat 1935–1937.

W latach 1909–1911 pobierała nauki u różnych artystów w Moskwie. W 1912 wyjechała do Paryża, gdzie przez dwa lata studiowała[1] m.in. u Antoinego Bourdelle’a. W latach 1926–1927 była wykładowczynią w Wyższej Szkole Artystyczno-Przemysłowej w Moskwie. Początkowo reprezentowała kubizm (np. pomnik Jakowa Swierdłowa Płomień rewolucji z lat 1922–1923), aby później zwrócić się ku neoklasycyzmowi w stylu Aristide’a Maillola (np. Chłopka z 1927). Od lat 30. tworzyła rzeźby portretowe (np. Portret Siergieja Zamkowa z 1935) w stylu klasycyzującego realizmu, a także inne prace w estetyce realizmu socjalistycznego[2]. Była pięciokrotną laureatką Nagrody Stalinowskiej (1941, 1943, 1946, 1951 i 1952)[3].

Przypisy

  1. ↑ red. Żurawski 2009 ↓, s. 168.
  2. ↑ red. Żurawski 2009 ↓, s. 169.
  3. ↑ Биография Веры Мухиной. РИА Новости, 1.07.2019. [dostęp 2024-04-26]. (ros.).

Bibliografia

  • Muchina Wiera. W: Dwudziestolecie międzywojenne. red. Sławomir Żurawski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 168-169, seria: Epoki Literackie. ISBN 978-83-01-15509-4.