Wiktor Gosiewski
 Wiktor Józef Korwin Gosiewski | |
| Pełne imię i nazwisko |
Wiktor Józef Korwin Gosiewski |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 lutego 1890 |
| Data i miejsce śmierci |
8 lipca 1936 |
| Poseł III kadencji (II RP) | |
| Okres |
od 1930 |
| Przynależność polityczna | |
| Senator IV kadencji (II RP) | |
| Okres |
od luty 1936 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Odznaczenia | |
     | |
Wiktor Józef Korwin Gosiewski (ur. 3 lutego 1890 w Rypinie, zm. 8 lipca 1936 w Warszawie) – kapitan lekarz Wojska Polskiego, żołnierz Legionów Polskich, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, polityk, poseł na Sejm III kadencji oraz senator IV kadencji w II RP.
Życiorys
Syn Alojzego i Aleksandry z Cholewińskich[1]. Miał młodszego brata Jerzego Stanisława[2]. W 1905 za udział w strajkach szkolnych wydalono go z wilczym biletem z gimnazjum płockiego bez prawa powrotu do szkół rosyjskich. 18 czerwca 1909 ukończył w Płocku gimnazjum prowadzone przez Macierz Szkolną[1], a następnie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył 25 stycznia 1916 uzyskując dyplom lekarski[1].
W czasie I wojny światowej, w sierpniu 1914 wstąpił do Legionach Polskich[1]. W latach 1914–1916 organizator i lekarz oddziału sanitarnego II Brygady, od 1916 lekarz w szpitalach w Kozienicach, Rabce i Kamieńsku, od listopada 1917 lekarz POW w Radomsku. W 1918–1920 porucznik lekarz WP: komisarz ludowy Rządu Ludowego Republiki Polskiej na powiat Opoczno[1]. Przeszedł ciężkie walki podczas kampanii karpackiej, besarabskiej i wołyńskiej. Zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych[3].
Po wojnie pracował w Noworadomsku (obecnie Radomsko), następnie został lekarzem powiatowym w Będzinie, a później ordynatorem oddziału wewnętrznego szpitala św. Wincentego w Dąbrowie Górniczej. Mieszkał w Zagórzu, gdzie prowadził ambulatorium Kopalni „Mortimer”. Od 1932 był dyrektorem i naczelnym lekarzem Powiatowej Kasy Chorych w Sosnowcu, a od 1934 dyrektorem Ubezpieczalni Społecznej w Sosnowcu. W 1935 został zastępcą dyrektora ZUS w Warszawie.
Był członkiem Partii Pracy, a od 1928 BBWR. W 1931 został mianowany tymczasowym zastępcą kierownika Grupy Regionalnej BBWR woj. kieleckiego, a w 1935 wybrany na prezesa Rady Wojewódzkiej BBWR i prezesa okręgu Związku Legionistów.
W III kadencji Sejmu II RP w latach 1930–1935 był posłem z ramienia Zagłębiowskiego BBWR. Był członkiem sejmowej Komisji Ochrony Pracy, Zdrowia Publicznego oraz Komisji Opieki Społecznej, referentem ustawy o ubezpieczeniu społecznym i projektu nowelizacji ustawy o czasie pracy w przemyśle i handlu. W lutym 1936 objął mandat senatora po jego uprzednim złożeniu przez Romana Cholewickiego, senatora z województwa kieleckiego. Był autorem dwóch broszur O wolnym wyborze lekarza (1936) i Walka z gruźlicą wśród dzieci i młodzieży (1936).
W dniu 8 lipca 1936 ok. godz. 14:30 w pobliżu budynku warszawskiego ZUS przy ul. Czerniakowskiej 231 oddano w jego kierunku sześć strzałów, z których cztery były celne, raniąc w głowę i klatkę piersiową[4]. Nieprzytomnego przewieziono do Instytutu Chirurgii Urazowej, gdzie po kilku godzinach zmarł. Zabójcą okazał się Aleksy Szymik, urzędnik zwolniony z pracy z ambulatorium w Niwce, w latach gdy Wiktor Gosiewski był dyrektorem ZUS w Sosnowcu. Został pochowany 11 lipca na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 5-6-14)[5]. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 11 sierpnia 1936 Szymik został skazany na bezterminową karę ciężkiego więzienia wraz z pozbawieniem praw[6].
Życie prywatne
Był dwukrotnie żonaty[1]. Z pierwszego małżeństwa miał dwoje dzieci: Jerzego (ur. 27 sierpnia 1917) oraz Halinę (ur. 30 września 1921)[1]. 26 grudnia 1925 zawarł związek małżeński z Zofią z Cholewkiewiczów, z którą również miał dwoje dzieci: Emilię Danutę (ur. 14 lutego 1929) i Jerzego Mieczysława (ur. 1 stycznia 1932)[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931)[7][8][1]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)[9][1]
- Krzyż Walecznych[1]
- Złoty Krzyż Zasługi (pośmiertnie, 10 lipca 1936)[10][11][1]
- Gwiazda Górnośląska (za udział w powstaniu śląskim)
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wiktor Gosiewski | Fundacja 100 [online], fundacja100.pl [dostęp 2026-02-22].
- ↑ Jerzy Stanisław Gosiewski–Korwin | Fundacja 100 [online], fundacja100.pl [dostęp 2026-02-22].
- ↑ Rocznik oficerski rezerw 1934 s. 214, 763.
- ↑ Zabójstwo dyrektora Z. U. S. w Warszawie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 155 z 10 lipca 1936.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2020-06-23].
- ↑ Skazanie zabójcy dyr. Gosiewskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 183 z 12 sierpnia 1936.
- ↑ Monitor Polski Nr 179 z 6 sierpnia 1931, poz. 260 [online], polona.pl [dostęp 2026-02-22], Cytat: Dr. Gosiewski Wiktor.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 179, poz. 260 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej”.
- ↑ M.P. z 1936 r. Nr 159, poz. 286 (ISAP) „za zasługi na polu ubezpieczeń społecznych”.
- ↑ Sejm: Gosiewski Wiktor Józef (1890–1936). sejm.gov.pl. [dostęp 2012-09-17].
Bibliografia
- Centralne Archiwum Wojskowe – teczka personalna nr 4095.
- Biblioteka sejmowa "Parlamentarzyści RP" (baza biogramów): Gosiewski Wi. Józef (1890–1936) (dostęp 17 września 2012).
- 8 lipca 1936 r. Zabić Gosiewskiego, portal wyborcza.pl z 10 lipca 2007.