Wiktor Jackiewicz

Wiktor Jackiewicz (ur. 19 marca 1932 w Łucku, zm. 5 października 2018 we Wrocławiu^[1]) – polski architekt, profesor nauk technicznych inżynier, profesor zwyczajny Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej.

Urodził się w rodzinie Władysława i Heleny z domu Korotka. W 1954 ukończył studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Śląskiej, a w 1956 na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. W latach 1957–1964 był pracownikiem dydaktycznym Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, gdzie w 1964 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych w zakresie architektury (promotor rozprawy doktorskiej: prof. arch. Zygmunt Majerski). W latach 1965–2002 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym na Politechnice Śląskiej, najpierw w Oddziale Architektury przy Wydziale Budownictwa (1965–1976), a następnie w samodzielnym Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej (1977–2002). W 1978 r., po uzyskaniu habilitacji, pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W 1981 otrzymał status architekta twórcy^[1]. Z dniem 1 lutego 1991 r. decyzją Ministra Edukacji Narodowej został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego^[2]. Przez wiele lat kierował Katedrą Projektowania Architektonicznego i Sztuk Pięknych w Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Był także wykładowcą Instytutu Architektury Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie^[3].

Był projektantem następujących obiektów:

• teatr w Łasku (1968);
• sala koncertowa Filharmonii Wrocławskiej im. Witolda Lutosławskiego (1968);
• kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pakosławsku (1969);
• sala koncertowa WOSPR w Katowicach (1978);
• kościół w Wilkowicach (1979);
• Narodowy Teatr Serbski w Nowym Sadzie (1981);
• kościół w Kleszczowie (1986);
• odbudowa i modernizacja Teatru Polskiego we Wrocławiu (1994–1996);
• Teatr na Dworcu Świebodzkim we Wrocławiu (1994);
• modernizacja budynku Opery Dolnośląskiej we Wrocławiu (1997–2007)^[1].

Odznaczony w 1980 medalem Stowarzyszenia Architektów Polskich.

Był mężem Krystyny z domu Pławskiej (ur. 1959), mieli syna Michała^[4].

Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Grabiszyńskim (pole 18, rząd 4, grób 850)^[5].

• Architektura nie tylko teatru, 1984.
• Architektura teatralna, 1985.
• The approach to problems of function, 1990.
• My theatre architecture, 2000.
• Przekształcenia i formowanie architektury, 2002.
• Sztuka wyobrażeń / Art of ilussion, 2011^[1].