Wiktor Lach
Wiktor Lach ps. „Wilk” (ur. 8 lipca 1915 w Wilkowisku, zm. 14 października 1968 w Krakowie) – oficer Armii Krajowej.
Życiorys
Podczas II wojny światowej był oficerem Armii Krajowej. W stopniu porucznika był dowódcą placówki „Dwór” w strukturze Inspektoratu Nowy Sącz 1. Był także dowódcą Oddziału Partyzanckiego „Topór”.
Po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w II Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Nowym Sączu. Po maturze uczęszczał do Szkoły Podchorążych w Jarosławiu. Następnie podjął studia na Wydziale Rolniczym UJ które przerwał wybuch II wojny światowej.
Brał udział w kampanii wrześniowej w której został ranny i wzięty do niemieckiej niewoli z której powrócił w 1942 roku.
W tym samym czasie zaangażował się w działalność konspiracyjna i partyzancką[1].
Po zakończeniu wojny powrócił w rodzinne strony i podjął prace w Zakładach Owocowo-Warzywnych w Tymbarku. Niestety władze komunistyczne uznały go za wroga ówczesnego ustroju i osadziły w więzieniu na 6 lat. Na mocy amnestii wyrok został skrócony do roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności. Karę odbywał w więzieniach w Krakowie, Warszawie oraz Jelczu.
Po wyjściu na wolność wrócił na Wilkowisko i pracował na rzecz środowiska lokalnego gdzie był inicjatorem powstania OSP Wilkowisko, cegielni oraz kółka rolniczego.
Zmarł w Krakowie w szpitalu na zapalenie płuc. Został pochowany na cmentarzu w Wilkowisku. Był żonaty, miał dwóch synów.
Odznaczenia
Przypisy
- ↑ Paweł Tokarczyk, Konspiracja 1939-1945 na terenie gminy Dobra – SZLAK ARMII KRAJOWEJ [online] [dostęp 2026-07-09].
Bibliografia
- Nekrolog. Wiktor Lach. „Dziennik Polski”. Nr 245, s. 2, 15 października 1968.
